Rat Queens Volume Six The Infernal Path - Kurtis J. Wiebe & Owen Gieni

Het laatste deel van de serie Rat Queens met de schrijver Kurtis Wiebe maar ook met de tekenaar Owen Gieni. Deze laatste heeft mijn hart niet kunnen stelen ondanks in dit deel de verschillende tekenstijlen die hij laat zien. De schrijver daarentegen vind ik briljant en ik ben dan ook benieuwd of iemand deze stijl kan voortzetten.

Het uilwezen Sadie roept de hulp in van de Rat Queens om haar land te verdedigen tegen een leger met monsters (orks, trollen, etc.). Ze worden allemaal gegrepen door een enorm monster behalve Dee die haar eigen quest heeft, iets wat ik pas heel laat begreep want door de slechte tekeningen dacht ik dat dit zich in een andere tijd afspeelde.

Maggi, het schijnbaar verlegen herbergiersmeisje, komt hen samen met Violet bevrijden uit het monster. Vervolgens vangt de strijd met de kinderen van het vlees aan. Zij hebben de zoon van Dave en uiteindelijk blijkt een van hen de broer van Braga te zijn. Altijd leuk zo'n onthulling.

Dee is in het land der goden waar de godin van de liefde haar om raad vraagt. De god van de empathie denkt als god vergeten te zijn en is blijven hangen in apathie waardoor het rijk der goden vergaat. Interessant hoe hier gespeeld wordt met hoe goden alleen kunnen bestaan als anderen in hen geloven.

Ondanks dat ik het verhaalgedeelte wel weer mooi en boeiend in elkaar vind zitten, zijn er over het algemeen toch veel te veel gevechtsscènes en daar kan ik vaak niet zo veel mee. Behalve als het ook nog heel humoristisch is maar dat zat in dit deel niet zoals het wel in andere delen zat.
Wellicht dat Kurtis Wiebe het ook wel een beetje genoeg vond allemaal en daarom het stokje heeft doorgegeven. 

Clarkesworld Magazine Issue 231 December 2025

Het laatste nummer van Clarkesworld Magazine van 2025 bevat zeven korte science fiction and fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen.

Zeer verschillende verhalen waarbij ik van de ene geen enkele chocola kon maken (The Hole van Ferenc Samsa), de ander erg lang is en me ook bijzonder weinig zei (Between Here and Everywhere van Robert Reed) tot verhalen die me raakte door het diepe verdriet dat wordt  beschreven bij het achterlaten van tweelingzus op de ten dode opgeschreven aarde (Home Grown van Madeleine Vigneron).
Waarom ik bepaalde verhalen totaal niet begrijp, is mij niet duidelijk. Wellicht speelt toch mee dat Engels niet mijn moedertaal is maar ik heb het idee dat er ook andere oorzaken zijn zoals bepaalde mate van abstractie in de verhalen. In ieder geval als er herkenbare mensen in voorkomen dan heeft dit meestal toch wel mijn voorkeur.

Zoals in het verhaal van R.T. Ester: Tomorrow. Today waarin met een spannende opbouw langzaam de kwestie duidelijk wordt van een zoon die voor de beslissing staat nog even puber te blijven of door te groeien naar volwassenheid.

Ook mooi vind ik The Cold Burns geschreven door Anne Wilkins omdat het zo lekker met twee voeten op de grond is. Zodra mensen hun klimaatvoetafdruk te groot wordt, worden ze ingevroren om ze later naar Mars te sturen. Alleen mensen met veel geld en zij die heel hard werken, kunnen hieraan ontkomen. Deze situatie wordt beschreven vanuit het oogpunt van een harde werker die een prachtige ontwikkeling doormaakt en ik als lezer weet te verrassen met een mooie ontknoping.

Juist This Sepulchral Aegis van Rob Gillham is meer zweverig, letterlijk ook want het speelt zich in het geheel in de ruimte af, maar weet mij toch ook te bekoren. Een sacrofaagschip slurpt per ongeluk een veel kleiner sacrofaagscheepje op. Menselijke wezens uit wat blijkt uit verschillende tijden in de verschillende schepen worden wakker gemaakt en communiceren vanuit hun eigen moraal. Toch is het het menselijke wat ze uiteindelijk bij elkaar brengt.

 

 

 

Weirdos from Another Planet : A Calvin and Hobbes Collection - Bill Watterson

De naam Calvin en Hobbes heb ik vaak horen noemen door collega's, kennissen, random op het internet maar had er nooit iets van gelezen. Op het moment dat ik dat tegen een collega zei, kwam hij gelijk met dit boek aanzetten. Dus dit is dan eindelijk mijn kans om kennis te maken met deze komische strip die in jaren tachtig en negentig in vele Amerikaanse kranten is verschenen. De stripjes in dit boek zijn precies uit de middelste periode van het bestaan van Calvin en Hobbes.

Zonder enige kennis over deze strip behalve dat men er erg enthousiast over was en dat het in kranten was gepubliceerd, begon ik te lezen. 
Het blijkt te gaan over de zesjarige Calvin die een zeer levendige fantasie heeft en zijn speelgoedtijger Hobbes als levend wezen waarneemt waardoor hij ook allerlei avonturen beleeft. 

De tekenstijl is prima. Zwart-wit en lekker overdreven stripachtig, heel geschikt voor papieren kranten.

Ik vrees alleen dat ik te laat met deze strip in aanraking ben gekomen om er door geraakt te worden. Veel stripjes vond ik enorm flauw waarbij er ook erg veel herhaling in zit. Steeds weer proberen iets van de ouders gedaan te krijgen met zijn rijke fantasie.
Wel vind ik het mooi uitgebeeld hoe een zesjarige de wereld heel anders kan waarnemen dan mensen die ouder zijn en dat element heeft zeker wel zijn charme. Voor mij is het alleen niet genoeg om te blijven boeien. 


 

Iep - Joke van Leeuwen

Voor mijn verjaardag dit jaar gekregen van een collega. Zij weet dat ik enorm kan genieten van kinderboeken en dacht dat dit mij ook wel aan zou spreken. Ik had er nog nooit van gehoord, ook niet van deze auteur en dat terwijl het een boek uit 1996 is, nu de 22ste druk beleeft en bekroond is met vele prijzen. 

De schrijfstijl is eenvoudig zoals ook te verwachten is bij een kinderboek. Ik vind het wel lekker ontspannen lezen. Alles zo heerlijk duidelijk. 
Daarnaast is het verhaal over het meisje dat vleugels als armen heeft en alleen de klinker ie kan uitspreken waar mijn brein van aangaat. Zij wordt gevonden door een kinderloos echtpaar en liefdevol opgenomen maar zij gaat er als een vogel vandoor. Zij ontmoet nog anderen maar vertrekt toch steeds weer waarna deze mensen naar haar op zoek gaan. Een verhaal zonder vals sentiment en het leven in zijn eenvoud maar ook mysterie laat zien. 

Zoals vaak in kinderboeken staan hier ook regelmatig illustraties tussen de blokken tekst. Alleen met dit verschil dat de tekeningen onderdeel zijn van het verhaal en niet overgeslagen kunnen worden of alleen als opvulling kunnen worden gezien. Heel leuk hoe Joke van Leeuwen daarmee speelt.

Af en toe werd ik getroffen door een paar zinnen zoals bijvoorbeeld 'De wereld zat zo ruim om hen heen. Het leek onmogelijk in zoiets groots iets kleins te vinden, hoe belangrijk dat kleine ook voor ze was.' Dan las ik dat stukje tekst nog een paar keer om nog even van te blijven genieten.

Een prachtig kinderboek waarvan ik me heel goed kan voorstellen dat jury's van prijzen hier voor gevallen zijn zoals ik nu ook. Blij dit boek te hebben leren kennen, ook al is het bijna dertig jaar nadat het voor het eerst verschenen is.  

Rat Queens Volume Five The Colossal Magic Nothing - Kurtis J. Wiebe & Owen Gieni

Verrassend genoeg begint dit deel met een special over ork Dave. De tekeningen zijn van Max Dunbar en spreken mij heel erg aan door de details, de kleuren en de levendigheid die het uitstraalt. In deze special wordt ons duidelijk gemaakt dat Dave twintig jaar heeft om zijn ding te doen voordat hij dit moet doorgeven aan zijn zoon en door boomachtige wezens wordt opgeslorpt zoals we bij zijn vader zien gebeuren.

In het hoofdverhaal van de Rat Queens kom ik zeker in het begin maar niet over de tekenstijl van Owen Gieni heen net zoals in het vorige deel. Ik had gehoopt dat het ging wennen maar helaas neemt het mijn leesplezier weg. 
Maar dan verandert in het verhaal de realiteit en daarmee ook de tekenstijl, het wordt meer cartoonesk. En later meer realistisch en stripachtig met hele mooie tekeningen door de kleuren. De vraag blijft bij het lezen wat nu de werkelijkheid is. Ook komt de spikkeltjesstijl wat vroeger in kranten vaak te zien was aan bod. Die Owen Gieni kan dus wel degelijk interessant tekenen.

De ontknoping op het einde is een fijne verrassing. Dat maakt heel veel goed. Al blijft die ene potloodachtige tekenstijl mij blijvend storen.
 

The Plated Prisoner series: Gold - Raven Kennedy

Het vijfde deel alweer van de fantasy-serie The Plated Prisoner Series. Het vierde deel eindigde met de enorme cliffhanger dat de hoofdpersoon Auren in de rif verdween. Dit deel begint gelijk met wat zij meemaakt als zij in dat rif gezogen wordt en belandt in de wereld waar zij oorspronkelijk vandaan komt. Op zich niet heel schokkend en eigenlijk wel voor de hand liggend maar zoals al deze boeken, de gebeurtenissen zijn niet heel verrassend maar precies leuk genoeg om verder te willen lezen.

Zo volgen we dit deel de twee geliefden Auren en Slade ieder in de verschillende werelden waarin zij zich bevinden en hebben we even pauze van de seksuele uitspattingen met elkaar. Deze energie heeft Raven Kennedy in een ander duo gestopt namelijk de ijskoningin en de moordenaar. Wellicht heb ik dat al eens eerder geschreven maar ook dit keer merk ik weer dat de gedetailleerde sekshandelingen mijn interesse niet meer zo kan opwekken terwijl ik wel voel hoe een twintiger of dertiger dit wel heel boeiend zal kunnen vinden. 

Er komen weer verschillende personages uitgebreid aan bod waarbij jaloezie, machtshonger, loyaliteit en groot menselijk leed wordt beschreven. In de wereld waar Slade zich bevindt, zijn het de oorlogen die zijn uitgebroken tussen de landen onderling maar uiteindelijk is het de strijd tegen de alles vernietigende fae die hen overspoelen die de context bepaald.
In de wereld van Auren is het de met machtswellust gevulde fae die op de troon zit die in zijn ogen inferieure fae gewelddadig onderdrukt. Het was een open deur dat hier ook de vader van Slade een destructieve rol in speelt maar het op zijn plaats vallen van dit puzzelstukje was ook wel bevredigend.

Het meest keek ik uit naar als Osrik in beeld kwam, de onbehouwen loyale strijder en vriend van Slade die als een blok gevallen is voor de sekswerker Rissa die in het vorige deel vals is neergestoken door een tegenstander van Auren. Dit hele deel vecht ze voor haar leven en lijkt deze strijd te gaan verliezen. Mooi gedaan want ik had iets van dat ze haar toch echt niet dood kon laten gaan maar dat ik toch ging twijfelen. De loyaliteit van Osrik voelde hartverwarmend.

Al met al een fantasy-reeks waarbij het verhaal steeds meer een geheel begint te worden en ik heel benieuwd ben hoe het laatste deel dit tot een einde gaat brengen.   

Mijntje 2 Borsten yeah! - Margreet de Heer

Mijntje 2 sluit naadloos aan op Mijntje 1. Met dit keer nog sterkere inzichten in de vooroordelen en veroordelingen van mensen zonder dat ze werkelijk weten waar het over gaat. Daarnaast is Mijntje nooit belerend en weet zij ook heel goed hoe zelfkritisch te zijn. Dit allemaal overgoten met een dikke saus humor. Bij het lezen van deze strip voel ik me helemaal op mijn gemak. 

Ook deze Mijntje (zoals Mijntje 1) heeft Margreet de Heer met een crowdfunding in het leven weten te roepen. En dat betekent dat er ook weer extraatjes bijzaten. Dit keer een boekje met de titel Mijntje's Flora & Fauna & Cetera waarin op elke bladzijde een Mijntje staat met een zin tekst zoals bijvoorbeeld Allemaal weten zij mij te verrukken of Ik heb veel liever meer dan minder. Als crowdfunder heb ik een van deze afbeeldingen in het zwartwit gekregen. Supergaaf zo'n origineel.

Of wat te denken van deze tekening van Mijntje in het paradijs? Ik ben daar heel erg blij mee.

En... er is nu ook een Mijntje 3!