Clarkesworld Magazine Issue 233 February 2026

Het februarinummer van Clarkesworld Magazine bevat zeven korte science fiction/fantasy verhalen, een wetenschappelijk artikel, twee interviews en een column. Op de voorkant de wederom schitterende illustratie van Matt Dixon met dit keer als titel In This Moment. Matt Dixon heeft al vele malen op de cover van Clarkesworld Magazine gestaan en heeft me altijd weer weten te ontroeren. Ik koop dan al heel wat jaren via zijn Kickstarters-campagnes zijn robotmaandkalenders en bestel daar dan ook een setje ansichtkaarten bij. 

Alhoewel de verhalen wel vermakelijk waren, was er niets wat er nu heel erg uitsprong of blijvend indruk op me maakten. Het nadeel van veel van dit soort verhalen lezen is dat ik veel ga herkennen van eerdere verhalen en er niet meer zoveel verrassingen zijn als in het begin. 

Alhoewel... 

Chip geschreven door D.A. Xiaolin Spires was wel heel erg invoelbaar. Zij die weinig geld hebben kunnen alleen een AI-taxi krijgen met heel veel reclame. Dit gaat zelfs zo ver dat als je niet bijbetaalt er holografisch fastfood voor je mond wordt geprojecteerd en er een omweg naar een fastfootketen wordt gemaakt, waar je een extra stop van 6 minuten hebt terwijl er zware etensluchten in de taxi worden gepompt. 
Tijdens het lezen kreeg ik het er helemaal benauwd van en begreep heel goed dat de passagier er uiteindelijk voor koos om daar toch iets te eten te kopen om van al die opdringerige reclame af te zijn. Angstaanjagend wat ons wellicht nog als reclamemethodes te wachten staat.

Raahem Alvi kaart een interessant en wellicht actueel thema aan in Think of Me Before I Disappear namelijk kun je een echte relatie hebben met een kunstmatige intelligentie. In dit verhaal is de androïde ook zelfbewust geworden maar de hoofdpersoon twijfelt of de androïde echt van haar houdt of dat deze zo geprogrammeerd is. En dan vraag ik mij af of dat laatste erg is voor een relatie?

In A Sleeper Ship Is Like a Game of Go geschreven door Claire Jia-Wen wordt aangekaart welk offer je mag brengen voor het verder ontwikkelen van technologie. Zoals in dit verhaal waarin de hersenen van een van de kinderen van een grote technobaas wordt ingezet om een ruimteschip naar een te koloniseren planeet te krijgen. Ik ontkom er niet aan om hierbij aan de huidige technobazen te denken die het niet zo nauw nemen met de mensenlevens.

Al met al toch wel verhalen die de moeite waard zijn en me meer hebben laten denken dan ik dacht.  

 

Weerlicht - Jante Wortel

Bij het openslaan van dit boek had ik geen enkele verwachting. Het is nog een van de laatste boeken die ik heb ontvangen met mijn Das Mag abonnement (dat ik heb opgezegd omdat er meer boeken in mijn brievenbus vielen dan ik kon lezen) en het leuke daaraan was vooral dat het boeken zijn die ik zelf nooit zo maar zou kopen. Altijd een cadeautje dus.

Na het lezen van de eerste bladzijden had ik het al benauwd en dat heeft bij het lezen van het hele boek aangehouden, al was het op het ene moment er meer dan het andere. 
Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van een meisje met een eetstoornis. Samen met haar moeder die chronisch aan de zuurstof zit en haar vader en broer is ze op vakantie in Noorwegen, het land waar de broer van haar moeder woont en waarover haar moeder altijd geweldige verhalen heeft verteld.

De pech onderweg kun je zien als puur pech maar voelt toch ook beïnvloed door haar dwangmatige gedrag waardoor het hele gezin voortdurend onder druk staat. 

Tijdens het lezen, zat ik me voortdurend af te vragen hoe iemand die zo diep verstrikt is geraakt in haar eigen voorgeschreven (absurde) levensregels, daar ooit door een buitenstaander uit te halen is. Zij laat geen enkel moment een opening naar mogelijk ander gedrag zien. 
Knap beschreven vond ik ook dat het hoofdpersonage geen optie voor zichzelf heeft om ook maar te reflecteren op hoe zij zich gedraagt en wat dit voor effect op haar omgeving heeft. 
De dynamiek binnen het gezin wordt daarnaast haarfijn beschreven door te laten zien hoe iedereen op elke situatie reageert en heel slim door de ik-persoon een dagboek van haar vader te laten vinden zodat de lezer iets meer inzicht in zijn belevingswereld krijgt.

Alles bij elkaar een benauwende tekst over een benauwend gezin. 

Je keek te ver - Marjoleine de Vos

Weer eens een boekje uit de reeks Van Oorschot Terloops ter hand genomen en dit keer is het Marjoleine de Vos die haar wandeling beschrijft in Je Keek Te Ver.

Nou ja, beschrijven van een wandeling is het eigenlijk niet. Voorin zit dan wel een mooi met de hand getekend kaartje waarop ook een wandeling aangegeven staat maar in de tekst is daar niet zo heel veel van te merken. Behalve af en toe dat ze op een bepaald punt staat en daar beschrijft wat ze ziet.

Alles bij elkaar is het meer een verzameling filosofische gedachten aan de hand van het landschap en citaten van dichters en schrijvers. Wel heel interessante gedachten wat mij betreft. Waarbij de kern lijkt te zijn, wees hier. We zijn als mens vaak in ons hoofd met zoveel bezig dat we vaak vergeten waar we op dit moment zijn. 
Wat me het meest raakte was het prachtige beeld in dit boek dat wordt geschetst in het gedicht van K. Michels met de titel Het Magerebrugwonder. 

Boven de wachtende mensen
is de moeheid van de werkdag uitgegroeid
tot een bijna zichtbare tros tekstballonnen 

Goldfinch - Raven Kennedy

Dat is het dan, het allerlaatste deel van een zesdelige reeks van best aardig lijvige boeken. The Plated Prisoner Series. En wat een verrassing is dat geweest. Al aardig wat jaren had ik geen nieuwe fantasyschrijvers meer uitgeprobeerd en het was een collega die opeens met deze boeken aan kwam zetten. Raven Kennedy, een auteur die mij geheel onbekend was maar toch al heel wat succes heeft geoogst. Misschien niet zo raar want de doelgroep lijkt wel jonge vrouwen te zijn en daar val ik toch niet zo onder. Maar de fantasy heeft mij wel zeer aangesproken.

De hoeveelheid stomende seks had van mij wel wat minder gemogen en heb ik vaak ook maar een beetje gescand tot waar het verhaal weer verder ging. Ook in dit zesde deel is er weer heel wat gehijgd en gekreund wat dat betreft. Ik denk leuk voor als je een bepaalde leeftijd hebt maar mij boeit het niet meer zo.

Wat deze boeken boeiend maakt, is dat er aardig wat karakterontwikkelingen plaatsvinden. In de eerste plaats natuurlijk door de hoofdrolspeler, Auren. Maar ook door haar geliefde Slade en een aantal van zijn vrienden. En ook door de ijskoningin Malina, wellicht een van de meest boeiende personages door wat zij doormaakt.
Leuk toch ook dat er een aantal belangrijke personages zijn die helemaal niet ontwikkelen. En ik denk dat het in het leven ook zo gaat. Sommigen krijgen inzichten en handelen ernaar, anderen krijgen deze inzichten nooit of trekken daar geen conclusies uit voor zichzelf. 

Dat dit deel zou eindigen in een 'en zij leven lang en gelukkig' had ik wel verwacht. Daar is ook alles naartoe geschreven. Wat ik niet verwacht had was de Auren doodging ruim honderd bladzijden voor het einde en met een wel heel erg bedachte constructie weer levend is geworden. Dat was wel een grote domper zo op het einde.

Niet voor iedereen is het goed afgelopen en dat voelt ook wel prima. Anders was het opeens een bouquetreeksuitgave geworden en dat zou doodzonde zijn geweest. Want de rest was zeer de moeite waard in zijn genre van fantasy voor zoals ik het noem jonge vrouwen. (Grappig detail is wel dat die collega waar ik deze boeken van te leen heb gekregen een man van midden vijftig is die ze zelf ook net gelezen had)
 

Clarkesworld Magazine Issue 232 January 2026

Het eerste nummer van 2026 van Clarkesworld Magazine bevat zeven korte science fiction/fantasy verhalen, twee columns, twee interviews en de schitterende illustratie op de voorkant Ancient Warfare gemaakt door Li Moly. 

Een nummer met erg veel interessante thema's. Maar het begint met een heerlijk helder verhaal zonder poespas. In The Stars You Can't See by Looking Directly geschreven door Samantha Murray gaat het plotseling over de hele wereld twaalf dagen sneeuwen en er worden afwijkende baby's geboren. Door complottheorieën wordt een relatie verscheurd en het einde der wereld is nabij. Gewoon lekker lezen.

Nika Murphy pakt het wat zwaarder aan in Donor Unknown. Een android met beperkte rechten helpt een Jodin bij het terugvinden van een schilderij dat in WOII was verdwenen uit de familie. Thema's als nazisme, Jodendom, wraak, generationeel trauma passeren de revue. Als ook het nooit stoppen van deze ellende en het proberen te bevrijden van een volk, dit keer zijn dat de androids. 

James Patrick Kelly beschrijft in Je Ne Regrette Rien ook de verhouding van de mens ten opzichte van androids. Een Europeaan wordt in China uitgenodigd om kennis te maken met een experiment met androids om te bepalen of ze uiteindelijk een gevaar voor de mensheid zullen zijn. Interessant om te zien hoe wij als mens androids maken die op ons lijken waar we dan van gaan houden maar ook bang voor zijn.

De Chinese bijdrage dit keer is van Ju Chu en is vertaald door Carmen Yiling Yan waarin niet de robots maar de kansloze mensen tot slaaf zijn gemaakt. In Tomorrow's Beautiful Dream zijn het de arme sloebers die een chip in hun nek krijgen waardoor ze lichamelijk veel langer kunnen werken, ze worden gouden bergen beloofd maar ondertussen lichamelijk helemaal uitgewoond. Moderne slavernij op zijn angstaanjagends.

Nog angstaanjagender is het wellicht wat A. W. Prihandita in The Desolate Order of the Head in the Water beschrijft. Een wereld die is overgenomen door machines waarbij het verzet van de mensen langzaam overgaat in overgave.

Van een heel ander orde is Space is Deep geschreven door Seth Chambers. In dit verhaal wordt onderzocht hoe iemand de keuze maakt om na een jaar in de ruimte weer terug te keren naar de aarde of te kiezen om daar altijd te blijven. Wat willen we met ons leven?

Rat Queens Volume Seven The Once and Future King - Ryan Ferrier & Priscilla Petraites

Verrassend genoeg heeft dit zevende deel van de Rat Queens een nieuwe auteur en een nieuwe tekenaar. Ik heb geen idee hoe deze wisselingen tot stand komen en misschien is dat maar goed ook. In ieder geval hield ik in het begin wel mijn hart vast, wat deze twee nieuwe makers ervan zouden gaan brouwen.

Het begint met een Swamp Special. Oftewel een afgerond verhaal binnen een hoofdstuk. Dit keer worden de blutte Rat Queens ingehuurd om wraak te nemen op de moord op een eenhoorn. Zoals ik inmiddels gewend ben, loopt dit heel anders af dan verwacht en dit geeft mij gelijk vertrouwen in deze auteur en tekenaar. Aan de sfeer is niets gewijzigd en de personages zijn stuk voor stuk herkenbaar gebleven.

Sinds het vorige deel heeft Dee goddelijke krachten maar heeft geen zin om alles daar mee op te lossen. Betty gaat tegen haar zin in stoppen met drinken en Maddie moet alles nog leren. Interessante karakterontwikkelingen waar mooi mee gespeeld wordt terwijl ze gevangen worden genomen door de plotsklaps machtige koning Gary, de mislukkeling uit een paar delen hiervoor.

Grappig is dat Maddie, het groentje, weet te ontsnappen en ze weet te bevrijden. Ik genoot ervan dat zij hulp gingen vragen aan Dave die inmiddels Violet (vroeger een Rat Queen) zwanger heeft gemaakt. Ze kan daarom niet mee maar geeft een kaart waarop de plek staat waar ze dat kunnen vinden wat hun zal helpen in de strijd tegen koning Gary. Natuurlijk ligt deze op een plek waar je alleen met heel veel gevaar kan komen. Want tja, niets gaat makkelijk bij de Rat Queens. 

De gekkigheid houdt zoals ik gewend ben van de Rat Queens niet op en als Dee haar goddelijk macht  gebruikt, krijgt zij een waarschuwing dat dit duistere consequenties kan hebben en Maddie lijkt onderweg te worden verslagen maar die blijkt al naar de juiste plek te zijn geworpen. Hahaha, zo grappig allemaal. En dan vinden ze een nieuwe arm voor Hannah, een zwaard voor Maddie en een hoorn voor Dave. Heerlijk al dit soort mythische elementen in dit waanzinnige verhaal. 

Wanneer in de eindstrijd de Rat Queens in het zuur worden opgelost en Dee hun hieruit toch tot leven wekt (want zij kan niet doodgaan) ondanks de eventuele consequenties wordt koning Gary verslagen. En wat een toffe ontknoping als bekend wordt wie er achter dit hele machtsvertoon van koning Gary zit.

Ik ben zeer aangenaam verrast hoe deze strip door anderen is voortgezet. Het verhaal is uitstekend en de tekeningen passen bij de gebeurtenissen en zijn fijn om naar te kijken. Op naar het laatste deel dat ik in bezit heb, deel 8: The God Dilemma.

Clarkesworld Magazine Issue 231 December 2025

Het laatste nummer van Clarkesworld Magazine van 2025 bevat zeven korte science fiction and fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen.

Zeer verschillende verhalen waarbij ik van de ene geen enkele chocola kon maken (The Hole van Ferenc Samsa), de ander erg lang is en me ook bijzonder weinig zei (Between Here and Everywhere van Robert Reed) tot verhalen die me raakte door het diepe verdriet dat wordt  beschreven bij het achterlaten van tweelingzus op de ten dode opgeschreven aarde (Home Grown van Madeleine Vigneron).
Waarom ik bepaalde verhalen totaal niet begrijp, is mij niet duidelijk. Wellicht speelt toch mee dat Engels niet mijn moedertaal is maar ik heb het idee dat er ook andere oorzaken zijn zoals bepaalde mate van abstractie in de verhalen. In ieder geval als er herkenbare mensen in voorkomen dan heeft dit meestal toch wel mijn voorkeur.

Zoals in het verhaal van R.T. Ester: Tomorrow. Today waarin met een spannende opbouw langzaam de kwestie duidelijk wordt van een zoon die voor de beslissing staat nog even puber te blijven of door te groeien naar volwassenheid.

Ook mooi vind ik The Cold Burns geschreven door Anne Wilkins omdat het zo lekker met twee voeten op de grond is. Zodra mensen hun klimaatvoetafdruk te groot wordt, worden ze ingevroren om ze later naar Mars te sturen. Alleen mensen met veel geld en zij die heel hard werken, kunnen hieraan ontkomen. Deze situatie wordt beschreven vanuit het oogpunt van een harde werker die een prachtige ontwikkeling doormaakt en ik als lezer weet te verrassen met een mooie ontknoping.

Juist This Sepulchral Aegis van Rob Gillham is meer zweverig, letterlijk ook want het speelt zich in het geheel in de ruimte af, maar weet mij toch ook te bekoren. Een sacrofaagschip slurpt per ongeluk een veel kleiner sacrofaagscheepje op. Menselijke wezens uit wat blijkt uit verschillende tijden in de verschillende schepen worden wakker gemaakt en communiceren vanuit hun eigen moraal. Toch is het het menselijke wat ze uiteindelijk bij elkaar brengt.