Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit december, 2013 weergeven

Fables Vol. 18 Cubs in Toyland - Bill Willingham & Mark Buckingham

Het 18de deel van een graphic novel serie en dan nog niet uitgemolken of verhaallijnmoe. Nee, juist het tegenovergestelde. Bill Willingham is er in geslaagd om Fables een heel nieuw leven in te blazen door gebeurtenissen met de bekende personages uit deze serie voor te schotelen waar veel gevierde schrijvers zich niet aan zouden durven wagen. Zo onverwachts!
Bill Willingham schuwt het gruwelijke niet zoals uit eerdere delen ook wel op te maken was maar in dit deel exploreert hij weer een heel nieuw soort gruwelijkheid. Het knuffelige is lang niet zo knuffelig als dat het lijkt en meer tipjes van de sluier zal ik niet oplichten. Ga het zelf lezen en laat je verrassen.

Het mooie van dit deel is ook dat nieuwe lezers in kunnen stappen zonder het gevoel te hebben dat ze al te veel achtergrondinformatie missen.
Het verhaal van de Dark One is alleen nog merkbaar in enkele bladzijden die wel iets laten zien van de naweeën van dat verhaal dat vele delen in beslag heeft genomen maar die er vo…

Het Yacoubian - Alla al Aswani

In het voorwoord noemt Joris Luyendijk dit 'De beroemdste Arabische bestseller sinds Duizend-en-een-nacht.' Dat is niet mis en schept nogal wat verwachtingen. Alleen wat zijn dan die verwachtingen en zijn die ook uitgekomen?

Duizend-en-een-nacht zijn verhalen voor het hele volk dus ongeacht afkomst, geschooldheid of leeftijd. Het Yacoubian zou ik niet voor alle leeftijden willen aanbevelen maar wel voor alle lagen van de bevolking.
Niet voor alle leeftijden om de expliciet beschreven seks en het thema van het worstelen met het dierlijke lichamelijke verlangen.
Wel voor alle volwassenen omdat het op meerdere manieren te lezen is en daardoor voor ieder wat wils in zit.

Het Yacounian is een gebouw in Egypte waarin verschillende soorten mensen wonen wiens leven in dit boek wordt beschreven.
Het taalgebruik van de schrijver is redelijk eenvoudig recht toe, recht aan en leest daardoor als een trein. De gebeurtenissen zijn van alle dag en zouden in een soap niet misstaan met het ene…

#50books - 50 Elk einde een nieuw begin

#50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De vijftigste vraag is: Welke vraag zou je zelf als eerste stellen mocht je het stokje van #50books overnemen?
Als eerste vraag misschien niet maar eentje die al maanden op het puntje van mijn tong ligt, is: Wat gebruik jij om te onthouden waar je in een boek gebleven bent?
De hoop bij deze vraag is mensen uit te lokken om al hun soorten boekenleggers te laten zien. Ik kwam er namelijk achter dat ik er zelf een hele hoop heb van papier tot leer tot metaal en ben erg benieuwd of andere mensen ook zo'n stapel hebben. Daarnaast zijn ook boekenleggers die zelf verhalen oproepen door waar ze vandaan komen of hoe ze verkregen zijn. En er is ook nog een stiekeme wens bij deze vraag om de notoire ezelsorenmakers op te sporen.
Geen diepe vraag maar wel eentje over gewoontes.

En over gewoontes gesproken dan nu door naar de ind…

#50books - 49 Lees wat ik lees

#50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De negenenveertigste vraag is: Denk je ook dat boekbloggers een belangrijke(re) rol kunnen spelen in het promoten van een boek? En heb je daar nog tips voor?









De mening over een boek vind ik het meest interessantals deze van een voor mij bekende komt. Van die persoon zelf heb ik dan wat meer achtergrond en kan dan beter inschatten hoe een bepaalde ervaring met een boek beleefd is. Het is bijvoorbeeld heel anders of een onbekende journalist een boek afkraakt of dat een van mijn vrienden dat doet. Die journalist kan een notoire zeurpiet zijn of heeft zijn dag niet. Ik kan het niet bepalen en daarmee de boekbespreking niet op waarde voor mij schatten.

Daarnaast is het wel zo dat een boekblogger bekend kan worden door bijvoorbeeld initiatieven zoals dit #50books. Ik heb aardig wat bloggers leren kennen en als de tijd het mij …

#50books - 48 Lege doos

#50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De achtenveertigste vraag is: Hebben jullie nog boeken ergens opgeborgen in dozen? Zo ja, waarom?

Nope, alles uitgepakt.

Het hele fenomeen dozen met boeken is onbekend in mijn huis. Wellicht omdat er simpelweg geen ruimte in mijn huis is voor gevulde dozen. Klein is fijn.

#50books - 47 Lijstjes nog te lezen

#50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De zevenenveertigste vraag is: Welke boek(en) uit de NRC lijst heb je nog niet gelezen maar ga je zeker binnenkort alsnog lezen (oftewel: waarom maken we onszelf gek met een almaar groeiende lijst van ‘nog te lezen’ boeken)?

Van deze lijst heb ik welgeteld één boek gelezen. Dat was Stoner van John Williams en het was een waanzinnig goeie leeservaring. Kijk voor mijn boekbespreking hier.

Sinds ik ergens in mijn twintiger jaren in de science fiction en fantasy hoek ben gevallen, ben ik beduidend minder met literatuur bezig geweest.
Opmerkelijk vind ik wel dat de meeste titels van de vijftig genoemde boeken mij wel bekend voorkomen. Geen idee hoe ik aan die kennis kom.

De boeken van die lijst waar ik nieuwsgierig naar ben is Vader van Karl Ove Knausgård en De Cirkel van Dave Eggers. De eerste omdat het me een boek lijkt waa…

Daughter of Dreams - Michael Moorcock

Daughter of Dreams Book One of Elric the Moonbeam Roads. Een boek dat eerder in 2003 ook al is uitgegeven maar dan onder de naam Dreamthiefs Daughter en dan zonder een verwijzing naar dat het boek het eerste deel van een serie zou zijn. Destijds heb ik die uitgave ook gelezen en hongerde naar meer. Voor mij dus grote blijdschap dat er meer gekomen is. Voor mijn geheugen echter heb ik nog een keer dit eerste deel gelezen.

De titel van de serie verwijst naar Elric of Melniboné en ik was dan ook verrast dat het boek begint met Ulrich von Bek, een van de andere bekende personages in het door Michael Moorcock jarenlang zorgvuldig opgebouwde multiversum. Samen met de setting van tussen de twee wereldoorlogen in, kan het niet Duitser worden.
De gruwelijkheden zijn eigenlijk onverdraaglijk omdat we weten dat in ons bestaan dat soort martelingen voor zijn gekomen en nog voorkomen. Door het verhaal magie mee te geven, verdwijnt deze dikke zwarte rand niet maar maakt het wel beter te behappen.

#50books - 46 De liefde kan niet tragisch genoeg zijn

#50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.
De zesenveertigste vraag is: Welke liefdesgeschiedenis(sen) heb je ooit gelezen die je iedereen zou willen aanraden ook te lezen?

Boeken aanraden is altijd een gevaarlijke zaak. Terwijl de passie nog door mij heen raast en het enthousiasme er voor zorgt dat ik alleen snel en veel kan praten over die woorden die dat allemaal met me doen, zie ik de ander zich al wat meer terugtrekken en beleefd zeggen dat ze eens zullen zien of ze het boek nog eens tegenkomen. Als men het dan eens leest en er lang niet zo door gegrepen is zoals bij mij het geval was, blijft er alleen diepe teleurstelling en soms zelfs een beetje gekwetstheid bij me over.

Maar ach, is er uiteindelijk niets mooiers dan het pijnlijke verlangen naar dat wat nooit te bereiken is? Dus ik blijf met mijn woorden strooien en hoop ooit eens een medevoeler te vinden …

De Wake - Ronald Giphart & Nanne Meulendijks

De Wake is een jaar eerder gepubliceerd samen met twee andere op zichzelf staande verhalen. In deze versie worden de gebeurtenissen gekleurd door de illustraties van Nanne Meulendijks waardoor er een Nederlandse graphic novel is ontstaan. En eentje van hoge kwaliteit.

Het idee van een verhaal verteld vanuit een man die zojuist is overleden, sprak mij gelijk aan. Dat het door Ronald Giphart is geschreven, deed me aarzelen omdat in mijn eigen twintiger jaren dit een van de toen hedendaagse schrijvers was waar ik weinig tot niks mee had. Duidelijk een geval van nix-generatie, dacht ik toen.
Maar de generatie is opgegroeid en volwassen geworden. En nu enkele maanden geleden mijn moeder is overleden, viel dit boek extra op zijn plaats.

De overledene vertelt vanuit zijn eigen verwondering wat er om hem heen gebeurt en wat er in het verleden gebeurd is. Zonder ook maar ergens onnodig sentimenteel te worden en waar toch ook ruimte is voor een oprechte traan.

Het vele zwart als achtergrond bi…

#50books - 45 Onbewuste laagjes

#50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.
De vijfenveertigste vraag is: Waarom zou een roman zich onmiddellijk voor ons moeten ontsluiten?
Wat mij betreft is er geen enkel moeten als het een roman betreft. Er is überhaupt weinig moeten in het leven maar dat is een ander verhaal.
Voor mij geldt dat als een boek zich onmiddellijk helemaal prijsgeeft, ik de hele leeservaring al vergeten ben nog voordat ik het boek voor het laatst heb dichtgeslagen. Het lezen zelf heeft de bevrediging gegeven en dat is op zijn tijd ook mooi.
Maar als ik de laatste regel heb gelezen en er van alles blijft kraken en piepen in mijn hoofd, zo stilletjes op de achtergrond, dan is dat ook niet verkeerd. Er kan wel eens de onmiddellijk zin om gelijk weer van voor af aan in mij opkomen, een neiging waar ik nog maar een keer in mijn leven aan toegegeven heb maar dat kwam door iets anders. Oo…

#50books - 44 strips om te lachen

#50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.
De vierenveertigste vraag is: Welk boek heeft je onlangs nog hardop aan het lachen gebracht?















Bovenstaande afbeeldingen zijn het resultaat van een kleine greep naar Nederlandse striptekenaars die in staat zijn om in een enkele bladzijde en/of een enkel plaatje een zo'n scherpe analyse van de absurditeit van het bestaan weer te geven dat ik niet anders kan dan in lachen uitbarsten. Vaak zit dit in de onverwachtsheid van dat wat gepresenteerd wordt. Net even het leven belichten vanuit een andere hoek dan gebruikelijk.
Barbara Stok, Maaike Hartjes en Flo de Goede doen dit door middel van de gebeurtenissen in hun eigen bestaan met ons te delen. Michiel Wijdeveld laat ons bekende dagelijks taferelen zien met een absurde invalshoek.
Bij strips is het de tekst die het beeld versterkt en meestal te grap maakt. Maar zonder de …