Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit juli, 2019 weergeven

Sage Volume Seven - Brian K. Vaughan & Fiona Staples

Dit deel speelt zich bijna in zijn geheel af op de komeet Phang waar de vluchtende familie wacht tot hun ruimteschip in de vorm van een boom weer genoeg heeft getankt om verder te kunnen. Een nieuwe leefomgeving betekent weer nieuwe wezens en nieuwe personages. Terwijl het verhaal over een familie die voor alle twee hun rassen vluchten omdat die twee rassen in oorlog zijn, niet bijster origineel is, blijkt de fantasie van de makers duidelijk nog lang niet opgedroogd te zijn waardoor ze de lezers telkens opnieuw weten te verrassen in de beelden die we voorgeschoteld krijgen en de nieuwe levensvormen met hun typisch eigen manier van zijn. Zoals alle voorgaande delen worden de gebeurtenissen verteld door Hazel, het kind van het gemengde huwelijk. Omdat zij op de eerste bladzijden suggereert dat wat er op deze komeet is voorgevallen, het ergste is wat hun als familie is overkomen, stond ik de hele tijd schrap om het ergste te verwachten zoals bijvoorbeeld het sterven van een van de ouder

Echte pretentie - Joost de Vries

Wederom een boek van Das Mag Uitgevers dat ik door mijn boekenabonnement in de brievenbus aantrof. Dit keer een boek van Joost de Vries die ik ken van de podcast Boeken FM waarin hij samen met Ellen Deckwitz en Peter Buurman boeken bespreekt. Daar vind ik hem zeer sympathiek overkomen waardoor ik me kon voorstellen dat een tekst van zijn hand mij ook wel ging boeien. Echte pretentie is een essay over waarom het zo irritant is en waarom we niet zonder kunnen, zoals de ondertitel van het boek luidt. Tot mijn eigen verbazing kon mij dit onderwerp helemaal niet boeien. Ik die anders altijd zo'n brede belangstelling heb. Het deed me afvragen of ik misschien in een wat al te sombere stemming aan het belanden ben. Of dat ik aan het afvlakken ben door de gebeurtenissen in de wereld die ik niet te diep in me wil laten doordringen. Of dat ik in een fase terecht ben gekomen waarin ik alles aan het kapot relativeren ben. Ik ben er niet uitgekomen. Maar wat ik wel merkte was dat ik het heel

Clarkesworld Magazine Issue 154 July 2019

Naast de gebruikelijke Amerikaanse bijdrages, dit keer ook een verhaal uit Singapore, China, Korea en Chili in het juli-nummer van Clarkesworld Magazine . En het is door deze diversiteit dat dit tijdschrift mij  blijft boeien. Naast de zeven korte verhalen, ook weer vier non-fictie artikelen. Daarbij wordt onder andere ingegaan op de invloed van WOI op Lord of the Ring van Tolkien. Wel vaker wordt de invloed van WOII op het werk van Tolkien genoemd maar in dit artikel Tolkien and World War I legt Carrie Sessarego juist een ander verband. Interessant om deze invalshoek eens te bekijken. In The Visible Frontier   laat Grace Seybold mensen de wil van God in de sterren lezen en laat ze geloven dat mensen na hun dood naar de sterren gaan. Zij speelt met het idee om een leergierige jongen te leren hoe het werkelijk in elkaar steekt en hoe hij daar op reageert. Het doet me denken aan The Matrix waarbij lang niet iedereen de rode pil aankan en liever in onwetendheid wil blijven. Een

Sweeney Todd and other stories - Neil Gaiman & Micheal Zulli

Sweeney Todd ken ik van Neil Gaiman uit zijn boek American Gods. Maar dat is toch wel een heel ander figuur dan waar het in deze strip over gaat. En om de onwetende lezer zoals ik snel op de hoogte te brengen heeft Neil Gaiman een introductie geschreven waarin wordt uitgelegd wie deze Sweeney Todd is geweest. Nou ja, als hij heeft bestaan want dat is ook niet helemaal duidelijk. In ieder geval is er wel in het verleden veel over deze moordende barbier geschreven en zijn er toneelstukken en zelfs een musical over dit personage gemaakt. Neil Gaiman zou Neil Gaiman niet zijn als hij het heel anders aanpakt en in zijn verhaal gaat hij samen met een vriend op zoek naar de plek waar al die gewelddadigheden hebben plaats gevonden. Extra leuk vind ik om Neil Gaiman getekend door Michael Zulli te zien in de jaren tachtig met die typische haarstijl en kleding van die tijd. Het is zo herkenbaar en toch ook vervreemdend omdat het verleden wat ik zelf heb meegemaakt ergens ook weer ver van me af

The Furthest Station - Ben Aaronovitch

Het zevende deel alweer in de serie Rivers of London met de bovennatuurlijke politieagent Peter Grant die in deze novelle op zoek gaat naar geesten. Een vermakelijk verhaal met de gebruikelijke Engelse humor van Ben Aaronovitch en voldoende fantasy in het verder herkenbare hedendaagse Londen. Er zijn geen ontwikkelingen wat het personage Peter betreft of grote onthullingen over hoe het met de rivieren in Londen zit zoals wel in vorige delen naar voren kwam. Dat maakt dit boekje een smakelijk tussendoortje. Maar toch broeit er toch ook nog wel iets in mijn achterhoofd dat wellicht het opborrelen van de nieuwe rivier die in dit verhaal wordt geïntroduceerd nog wel eens in de toekomst een grotere rol kan gaan spelen. Ondertussen begin ik ook wel zin te krijgen om de vorige delen te herlezen. Nu ik beter begrijp wat er allemaal achter steekt, denk ik er op een nieuwe manier van te kunnen gaan genieten. Maar ja, er staan nog zoveel andere te lezen boeken te wachten, dat herlezen er meest

De Berg van Licht - Louis Couperus

Naar aanleiding van mijn blog over Being an Account of the Life and Death of the Emperor Heliogabolus van Neil Gaiman reageerde iemand op Twitter (sorry, ik weet niet meer wie) dat ook Louis Couperus over deze keizer heeft geschreven namelijk in het boek De Berg van Licht. En daarbij kreeg ik de link naar de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren waar dit boek gratis te lezen is. Nu was het al heel wat jaren geleden dat ik iets van Louis Couperus gelezen had en het kostte me dan ook wel wat moeite om door het in mijn beleving over-de-top bloemrijke taalgebruik, nog enig verhaal te onderscheiden. Na verloop van tijd wende ik wel wat meer aan deze schrijfstijl maar meer dan een paar bladzijden per dag lezen, ging er niet in. Toch is het juist ook al die overdreven beschrijvingen van al die verschillende mensen, gebouwen en ornamenten wat bijdraagt aan de voortdurend hitsige stemming die in het boek heerst. Iedere handeling door zowel de keizer en zijn huishouden als door

Zelfverwoestingsboek - Marian Donner

Een boek met deze titel leek mij op mijn lijf geschreven. En dan met name de ondertitel: Waarom we meer moeten stinken, drinken, bloeden, branden & dansen. Het is een afrekening met het opdringen door de maatschappij van alle gezondheidsnormen,  schoonheidsidealen en het idee dat je gelukkig moet zijn. Helaas heeft dit boek mij niets nieuws gebracht. Dit komt, denk ik, omdat wat Marian Donner beschrijft sowieso al de manier is waarop ik in het leven sta. Ik heb nooit wat begrepen van het schoonheidsideaal wat via de media tentoongespreid wordt omdat wat ik daar zie helemaal mijn smaak niet is. Daarnaast vind ik dat het aan ieder voor zich is om zich te kleden en gedragen zoals men dat het liefste wil zolang het anderen niet schaadt. Het meest geniet ik van mensen die creatief met hun uiterlijk omgaan maar dat is een persoonlijke voorkeur. En iemand die dat niet doet, is van evenveel waarde. Daarnaast heb ik ook als goed Calvinist ingeprent gekregen dat het allemaal ons eigen schu

De Terugkeer van de Wespendief

Nu dacht ik de naam Aimée de Jongh vaker te zijn tegengekomen omdat ze een belangrijke stripprijs had gewonnen of omdat zij Stripmaker des Vaderlands is geweest maar met speuren op het internet vind ik daar nergens van terug. Waar kan ik haar dan van kennen? Ook niet van de dagelijkse strip Snippers die ze jarenlang voor de Metro maakte want ik lees geen krant. In ieder geval was haar naam me al langer bekend en de titel De Terugkeer van de Wespendief heeft me altijd geïntrigeerd omdat ik geen idee had wat een wespendief was en mijn fantasie daarmee op hol ging. Dit boek is in meerdere landen uitgegeven en het verhaal is verfilmd voor de televisie. Van het verhaal had ik dan ook hoge verwachtingen. Helaas zijn die niet uitgekomen. Als eerste is een wespendief niets eenvoudiger als een vogelsoort. Dat stelde me teleur omdat mijn fantasie daar veel interessantere beelden bij had gemaakt. Het verhaal van de boekhandelaar die zijn overkopgaande winkel moeilijk los kan laten en liever een

Het Laatste Hoofdstuk - Knut Hamsun

Van Knut Hamsun heb ik al enkele andere boeken gelezen en omdat deze me nooit teleurgesteld hebben, was het niet moeilijk om een tweedehands exemplaar per ongeluk gevonden op de Deventer boekenmarkt aan te schaffen. Omdat het een vertaling is, blijft het wel lastig om te bepalen of de sfeer van het oorspronkelijke boek, juist getroffen is. Maar de inhoud wordt er niet anders van en dat is waar ik Knut Hamsun heel sterk in vind. Het is de worsteling van de mens met het bestaan waarbij iedereen zich een eigen doel stelt en ondertussen zich ook aan de heersende normen probeert te houden. In dit boek zijn het mensen van verschillende achtergronden die met elkaar te maken krijgen en daarbij ook oog in oog staan met leven en dood. De Noorse volksaard wordt wel redelijk nuchter genoemd, toch denk ik in dit boek ook wat theatrale Russische trekjes door te zien schemeren. En dan vooral in de vorm van het personage  Leo Magnus die ook wel de zelfmoordenaar wordt genoemd en zich vooral lijkt b

Brieven aan Koos - Tim Fransen

In tien brieven geadresseerd aan Koos vertelt Tim over zijn reizen naar andere steden, een onderneming waar hij zichzelf toe gedwongen heeft om uit zijn veilige bubbel van alleen thuis zijn te komen en nieuwe ervaringen op te doen. Alleen al dit voelt voor mij zo herkenbaar dat ik eerst dacht met een generatiegenoot van doen te hebben. Maar niets is minder waar, Tim is bijna 20 jonger dan ik. Misschien dat het dan iets van deze tijdsgeest is waarbij we geneigd zijn zoveel mogelijk in onszelf en onze digitale wereld terug te trekken en eropuit trekken zoveel prikkels oplevert dat het altijd diepe indruk maakt. De observaties van Tim gaan voor een groot deel over zichzelf, hoe hij het leven ervaart en wat hij daarbij denkt. Zijn kijk is mij zo vertrouwd dat ik het gevoel had lui achterover in een warm bad te glijden. De zelfspot die hij hierbij aan den dag legt maakt het ook nog eens dat het niet pathetisch wordt. Als doel voor de reisbestemming heeft Tim vaak een aanleiding die te ma

Good Omens - Neil Gaiman & Terry Pratchett

Een boek geschreven door twee van mijn favoriete auteurs en wederom hebben zij mij niet teleurgesteld. In 2003 heb ik het boek ook al eens gelezen maar mijn slechte geheugen had het verhaal helaas niet vast weten te houden. Wel heb ik er een goed gevoel bij overgehouden. Daarom had ik het altijd al eens willen herlezen, iets waar het dan nooit van kwam. Het was de televisieserie die van dit boek is gemaakt, een serie in zes delen, die ik dit jaar zag waardoor ik het laatste zetje kreeg om het nu echt te gaan herlezen. En woooow, ik vraag me af of ik ooit een verfilming van een boek heb gezien waarbij film en boek zo met elkaar in overeenstemming zijn. Misschien niet zo vreemd als je weet dat de productie van de televisieserie in handen van Neil Gaiman was en hij dit heeft gemaakt ter eren van zijn overleden vriend Terry Pratchett. Het verhaal van de samenwerking tussen een engel en een duivel die het einde van de wereld proberen te voorkomen, heeft duidelijk de hand in zich van de

Clarkesworld Magazine Issue 153 June 2019

Met wederom een schitterende illustratie, dit keer Warm Song gemaakt door J.R. Slattum, opent het juninummer van Clarkesworld Magazine . Zeven korte verhalen en vier non-fictie artikelen maken het verder een goedgevuld nummer. En ergens vind ik het dan extra leuk dat er een Nederlandse bijdrage in dit blad te vinden is. Natuurlijk weer van Bo Balder. Haar verhaal Erdenweh gaat over een psychiater die onderzoek doet naar Aardepijn, oftewel het verlangen terug naar aarde, wat zowel mensen die op Aarde geboren zijn kunnen hebben maar ook mensen die daar nooit geweest zijn. Interessant hoe er aandacht wordt geschonken aan het verschil tussen hoe kinderen verwekt zijn, natuurlijk of kunstmatig en hoe ze opgroeien. Heel leuk gevonden. Alleen jammer dat er op het einde wat veel werd uitgelegd. Ik snap liever een verhaal niet dan dat het er te dik bovenop gelegd wordt. Bonobo is een verhaal van Robert Reed, een auteur waarvan voor mij de verhalen er wel vaker uitspringen. Dit is er ze

Scratches 1 - editor Joost Swarte

Geen idee hoe een uitgave als deze te omschrijven. Ik denk als een tijdschrift dat eens in de twee jaar uitkomt, het meest in de buurt komt. En wat voor een tijdschrift. Joost Swarte heeft ruim honderd bladzijden met hoogwaardige underground strips en aanverwante illustraties weten te vullen met nog als extra een uitneembare poster. Als lezer word je getrakteerd op werk van oerbekende stripmakers zoals Robert Crumb tot aanstormend nieuw talent zoals Ben Gijsemans en Brecht Evens (al gaan die inmiddels ook al weer een aantal jaren mee) tot artikelen over overleden illustratoren zoals Manolo Prieto. De afwisseling deed me duizelen en ik heb vaak na een paar bladzijden het lijvige tijdschrift even weggelegd om te verteren wat ik zojuist ervaren had aan vooral kijkbeleving. Als het iets is dat dit tijdschrift doet dan is het wel je leren op verschillende manieren te kijken en daar dan ook nog veel plezier aan te beleven. Daarnaast toont het aan dat strips niet perse een kinderlijk nive