Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit april, 2017 weergeven

#50books - 2017.17 Klassiekers

In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit jaar de vragen stelt.
En de zeventiende vraag van 2017 is:
Welk boek moet je gelezen hebben volgens jouw omgeving?


In mijn fantasykring is het niet meer dan vanzelfsprekend dat The Lord of the Rings van de hand van J.R.R. Tolkien is gelezen of op zijn minst op het te-lezen-lijstje staat. Deze fantasy-klassieker zie ik zelf ook als de meester van het genre high fantasy. 

En wanneer men ook nog van film houdt dan worden ook de verfilmingen door Peter Jackson daarbij aangeraden. In de tijd dat ik voornamelijk fantasy las en ook wat science fiction, werd de graphic novel The Sandman van Neil Gaiman regelmatig genoemd. Ik had destijds wel eens strips gelezen, was jarenlang lid geweest van de Eppo maar zoiets als een graphic novel kende ik eigenlijk niet.
In de ABC ging ik eens op zoek naar deze Sandman-reeks en zag dat een deeltje tegen de zeventig gulden…

A Little Gold Book of Ghastly Stuff - Neil Gaiman

Kan het niet helpen maar het lijkt wel alsof bijna alles wat Neil Gaiman schrijft boeiend is.

In dit kleine boekje staan wat hijzelf in de inleiding noemt de B-kantjes oftewel de schrijfsels die ergens bij horen maar zelf niet het hoofdmenu zijn. Dit varieert van inleiding op een boek tot een toespraak bij een prijsuitreiking. En ook heeft hij twee stukken van zijn blog in dit boekje opgenomen, stukken naar aanleiding van vragen van lezers. Ook is er nog een stuk over het bijwonen van een concert van The Dresden Dolls waarin zijn destijds verloofde een van de muzikanten is. De emoties die hieruit spreken zijn zo recht uit het hart en toch ook weer niet sentimenteel, daar is Neil Gaiman te Engels voor en gelukkig maar. Want dit maakt dat alle stukken van zijn hand zowel humoristisch als oprecht zijn en tegelijkertijd ook weer wat onderkoeld. Precies dat waardoor je door het onderwerp wordt meegenomen en je pas op het einde van het stuk merkt dat je alweer bent overtuigd door zijn meni…

#50books - 2017.16 Gemankeerd geheugen

In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit jaar de vragen stelt.
En de zestiende vraag van 2017 is:
Welke eindzin is je bijgebleven? Bij deze vraag schoot gelijk Uitvreter van Nescio in mijn hoofd. Wonderlijk want ik onthoud bijzonder weinig en helemaal niets letterlijk.
Omdat ik zeker wilde weten dat ik die zin hier juist zou citeren, ging ik daar onmiddellijk naar op zoek. Wat schetst mijn verbazing als ik zie dat dit een hele andere zin is namelijk:

"Zijn reis naar Friesland is altijd onopgehelderd gebleven" 
Wat volgens mijn geheugen daar had horen te staan is:
"Op een zomermorgen om half vijf, toen de zon prachtig opkwam, is hij van de Waalbrug gestapt."
Deze zin staat echter vier alinea's boven de echte laatste zin. 

Waarom ik deze zin onthouden heb? Nou ja, niet letterlijk maar zo ongeveer? Omdat tijdens een proefwerk op de middelbare school ik een vraag kreeg ov…

#50books - 2017.15 Mijn boek

In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit jaar de vragen stelt.
En de vijftiende vraag van 2017 is:
Welk boek uit de Wereldliteratuur zou jij graag geschreven hebben? From Hell is geschreven door Alan Moore en getekend door Eddie Campbell. Graag zou ik beide vaardigheden hebben gekund.

Het boek geeft een theorie weer van wie Jack the Ripper was met alle achterliggende motieven van deze dader. De tekst gaat dieper dan alleen het bekende verhaal van de Engelse seriemoordenaar. Het laat je als lezer kanten van het menselijk handelen meebeleven waar je de rillingen over je lijf van krijgt omdat je weet dat jij het zelf ook had kunnen zijn.

De tekeningen zijn in zwart-wit en reflecteren zoveel mogelijk hoe het er destijds feitelijk heeft uitgezien. De zwarte inktstrepen van een kroontjespen maakt het verhaal nog grauwer en rauwer dan het van zichzelf al is.

From Hell verenigt in zich geschieden…

Clarkesworld Magazine Issue 127 April 2017

Clarkesworld Magazine van deze maand heeft zeven korte verhalen waarvan eentje maar liefst 50 bladzijden lang is en er zijn vier non-fictie artikelen.

Ancient Engines geschreven door Michael Swanwick geeft een verfrissende blik op het eeuwige leven. En zo blijkt de wijsheid bij de ouderen te zitten puur door levenservaring. Ik ben zeer gecharmeerd van de invalshoek die de schrijver heeft gekozen omdat het onze hang relativeert naar het eeuwig willen verlengen van ons bestaan.
Veel science fiction heeft het in zich om je als lezer vanuit een nieuwe invalshoek naar de mensheid te laten kijken. De Hongaarse Bogi Takács heeft dit gedaan inSome Remarks on the Reproductive Strategy of the Common Octopus door de mens vanuit een octopus te  beschrijven. Verfrissende invalshoek en fijnwonderlijk effectief.
Vajra Chandrasekera komt uit Sri Lanka en ik was wel benieuwd wat voor soort science fiction uit dit land zou komen. In Left of Bang: Preemptive Self-Actualization for Autonomous Systems vind…

#50books - 2017.14 Lekker makkelijk geschenk

In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit jaar de vragen stelt.
En de veertiende vraag van 2017 is:
Heb jij het boekenweekgeschenk al gelezen? Nog niet.

Maar de kans is groot dat het niet heel lang duurt voordat ik het zal lezen.

Niet omdat ik er nou zo vreselijk nieuwsgierig naar ben. Heel eerlijk gezegd heb ik twee andere boeken van Herman Koch gelezen en al vond ik ze niet vervelend, zeer veel deden ze me ook niet. Voor mij meer hap-slik-weg boeken. En dat is dan ook precies de reden waarom ik dit boekje binnenkort wel kan gaan lezen.

Ik heb nog twee maanden waarin ik druk met mijn studie bezig zal zijn en dit in combinatie met lezen, gaat me niet makkelijk af. Daarom kies ik dezer dagen voor de wat makkelijkere boeken, vaak met korte verhalen en niet al te ingewikkelde inhoud. Daar lijkt me dit boekje prima bij passen.

Niemand is ooit verloren - Catherine Lacey

Normaliter zou ik een boek als deze in de oorspronkelijk taal, namelijk het Engels, lezen. Maar omdat ik de uitgeverij Das Mag graag steun heb ik dit boek in de vertaling gekocht. En of het de oorspronkelijke tekst is of de verdiensten van de twee vertalers, is iets waar moeilijk achter te komen is, maar het taalgebruik voelt zeer natuurlijk aan terwijl de auteur nog wel eens met de taal wil spelen. Zoals in een zin waarin een orgel orgelt, daar kan ik enorm van genieten. Op zo'n orgel wordt niet zomaar wat gespeeld, nee daar wordt mee georgeld.

Het verhaal is zo opgebouwd dat je als lezer als vanzelf meegaat in de reis die de ik-persoon maakt terwijl je steeds kleine brokjes van de voorgeschiedenis krijgt toegeworpen. Op zich niet bijzonder origineel maar in dit verhaal weer bijzonder effectief. Het gaat namelijk om een vrouw die opeens besluit bij haar man weg te gaan en als Amerikaanse in Nieuw Zeeland belandt. Ze kan zelf moeilijk onder woorden brengen wat het nu precies gewee…