Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit maart, 2016 weergeven

A Song of Stone - ian Banks

Ian Banks is een naam die ik veel tegenkwam in de science fiction wereld, of beter gezegd, dat was wat ik dacht. En op het moment dat ik op de Deventer boekenmarkt een boekje van hem zag, leek het me leuk om deze schrijver eens uit te proberen. Maar wat blijkt nu. Deze schrijver schreef onder naam Ian M. Banks science fiction en onder de naam Ian Banks fictie. Dit boek is dan ook fictie.

Met science fantasy ogen begon ik te lezen. Ook interessant om te merken dat ik met het idee in mijn achterhoofd dat de tekst bij een bepaald genre hoort, ik een behoorlijke tijd daar ook nog in blijf geloven ook al is er geen enkele aanwijzing dat het science fantasy is. Wel vond ik het allemaal nogal slepend maar wilde de schrijver wel een goeie kans geven.

Helaas is het verhaal over de kasteeleigenaar die in tijden van oorlog bezet, gebruikt en uiteindelijk voor dood achtergelaten wordt, nergens op een manier beschreven dat het mij meenam. Ik zat maar te wachten op wat de clou nou zou kunnen zijn. D…

#50books - 2016.13 Van heden naar verleden en weer terug

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt.
En de dertiende vraag is: In welke roman wordt volgens jou het spel met de tijd mooi gespeeld?
Spelen met de tijd is bij uitstek een favoriete bezigheid van science fiction/fantasy schrijvers, het genre waar ik groot fan van ben. Daarbij staat tijdreizen al jaren op nummer een. Maar er zijn nog andere manieren om met de tijd om te gaan.

Dan Simmons weet in zijn Hyperion Cantos (vier boeken waarvan Hyperion het eerste deel is) je hoofd als lezer meerdere malen te laten duizelen. In de eerste instantie omdat de personages en de gebeurtenissen je zo bij de strot grijpen dat je wel door moet lezen omdat je niet kunt wachten met hoe het verder gaat. Maar daarnaast ook omdat hij de tijd op verschillende manier op zijn kop zet.

Hij beschrijft het door de ruimte reizen waarbij de reizigers voor hun gevoel slechts weken hebben doorgebracht …

De Metabaronnen Vijfde Boek: Staalkop de grootvader - Jodorowsky & Gimenez

Dit is zo'n serie waarvan de kwaliteit geen moment minder wordt. Zowel het schrijverschap als de tekenkunsten blijven elke bladzijde weer interessant. En zelfs aan de flauwe grappen die gemaakt worden door de robots die de geschiedenis van de Metabaronnen vertellen, begin ik wat te wennen, al blijf ik dat wel opvallend veel zwakker vinden dan de rest van de boeken.


In dit deel is de wreedheid van de hoofdpersoon, Staalkop, op zijn hoogtepunt. Het gemak waarop wreedheid wordt getoond en uitgevoerd, denk ik te herkennen uit de Zuid-Amerikaanse literatuur. En ook de daarop volgende zoektocht naar de liefde ben ik vaker tegengekomen. Het is science fiction met mythische waarden.


Ik ben blij dat ik nog een aantal delen te gaan heb.

#50books - 2016.12 Indiaas Duits

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt.
En de twaalfde vraag is: Wat is je favoriete Duitstalige boek of auteur?
Bij deze vraag dacht ik eerst dat ik daar nooit een antwoord op zou kunnen geven omdat ik geen Duitse schrijvers ken. Maar dat is helemaal niet waar. Wel is het zo dat ik weinig lees van Duitse schrijvers.
Het laatste wat ik heb gelezen is een historisch fantasy boek van Wolfgang  Holhlbein genaamd Anubis. Ooit gekocht in Duitsland omdat ik het leuk vind om de weinige keren dat ik in het buitenland kom, een boek te kopen dat met het land te maken heeft, in dit geval is het geschreven in het Duits, en gericht op mijn eigen belangstelling, wat in dit geval fantasy boeken is. Ik heb in ieder geval mijzelf verrast het boek zonder al te veel moeite te kunnen lezen. Dat het geen hoogstandje was, maakte aan dit plezier geen einde.

Waar ik helemaal gek van was tijden…

Clarkesworld Magazine Issue 114 March 2016

Niet de twee vertalingen zoals in het vorige nummer beloofd maar zeker wel een vertaling in het Engels uit het Chinees in Clarkesworld Magazine van maart 2016. En wat mij betreft is dat ook gelijk de positieve uitschieter van deze maand.

Ondanks dat The Governess with a Mechanical Womb door Leena Likitalo ijzingwekkend weergeeft hoe ver de liefde van een kind gaat, wat voor soort verzorger het ook betreft. Je hoofd op hol wordt gebracht door het tijdreizen in Seven Cups of Coffee door A.C. Wise. En Coyote Invents the Land of the Dead van Kij Johnson door de vage grens tussen dier en mens aanvoelt als meer een Oriëntaals verhaal dan geschreven door een Amerikaan. Heeft dat allemaal niet zo'n intense indruk achtergelaten als Chimera van Gu Shi, vertaald door S. Qiouyi Lu en Ken Li.

Een Chimera is een persoon die bestaat uit twee genetisch verschillende type cellen. Niet alleen dit gegeven heeft Gu Shi gebruikt maar ook dat men bezig is menselijke lichaamsdelen op of in dieren te la…

#50books - 2016.11 Boekenweekgeschenk

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt. En de elfde vraag is: Ga je in de boekenweek speciaal naar de boekwinkel voor het boekenweekgeschenk?
Alhoewel ik zelden aangenaam verrast ben door het boekenweekgeschenk en ik zelfs meestentijds teleurgesteld word, kan ik het toch niet laten wanneer het boekenweekgeschenk uitgereikt wordt, er eentje te bemachtigen. De magie van het gratis boek en het jaarlijks ritueel, vrees ik.

Alleen ga ik daarvoor niet speciaal naar de boekwinkel, simpelweg omdat mijn man in een boekwinkel werkt en er eentje voor mij mee naar huis neemt. En wanneer hij dat wel eens vergeet, dan is er ook geen man overboord want ik heb genoeg andere boeken die ik heel graag wil lezen en die op een boekenplank voor het grijpen op me staan te wachten.

#50books - 2016.10 Laat het boek zelf spreken

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt.
En de tiende vraag is: Is een Boek van de Maand bij De wereld draait door voor jou de reden om het te gaan lezen?
Heel eerlijk gezegd is het zo lang geleden dat ik dat programma gezien heb en dan ook nog eens slechts een of twee keer dat ik geen echt oordeel over dit televisieprogramma heb. Daarmee is het ook lastig om te kunnen bepalen of een door dat programma aangeprezen boek voor mij interessant zou zijn.

Van het televisieprogramma Boeken van de VPRO vind ik het altijd zo prettig dat er met de schrijver zelf gesproken wordt. Het wordt aan jou als kijker overgelaten of je de boeken die daar worden besproken, wil lezen of niet.

Bij een boek van de maand krijg ik wel meer de kriebels en voelt het alsof er iets verkocht moet worden oftewel dat het meer om geld gaat dan om het boek zelf. Maar dat is wellicht weer niet eerlijk ten op…

Arthur Koning voor eens en altijd gevolgd door Het Boek Merlijn - Terence H. White

Het boek dat mij altijd heeft tegengestaan maar dat ik toch een keer gelezen wilde hebben om mijn ongegronde aversie te kunnen staven of liever nog te verwerpen.

In mijn twintiger jaren was ik dol op alles wat met de mythe rondom Koning Arthur te maken had. Fantasyboeken, jeugdboeken, kunstboeken, historische boeken, als het met Koning Arthur te maken had dan wilde ik het op zijn minst lezen en het liefst hebben. Behalve met het boek Arthur, koning voor eens en altijd door Terence H. White.
Ik had het wel in de boekenkast van mijn ouders zien staan en er een keer hoopvol in gebladerd. Geschrokken heb ik het destijds dichtgeslagen en snel terug in de kast gezet. In mijn ogen werd Koning Arthur volstrekt belachelijk gemaakt en dat beeld is altijd blijven hangen.

Inmiddels is het boek als erfenis in mijn bezit gekomen en ben ik er eens voor gaan zitten. Het is alweer even geleden dat ik me met iets rondom Koning Arthur had beziggehouden dus ik had er wel weer zin in.
Helaas was binnen…

As in Tas - Jelle Brandt Corstius

Het gaat over een fietstocht van Amsterdam naar de Middellandse Zee en het leest als een trein.

Of het gaat over het verwerken van de dood van de schrijver zijn vader en dit doet hij al fietsend.

Nu is zijn vader geen onbekende van het Nederlandse lezerspubliek. Het is Hugo Brandt Corstius die onder vele pseudoniemen colomns schreef en een waar woordenmeester was. Daarnaast stond hij ook bekend als een nonconformist en dat is wat dit boek misschien wel iets sensationeels geeft. Het is gluren in het leven van iemand die je kent van zijn werk en eigenlijk dus niet kent.

Hoe zou het zijn als de vader waarover de schrijver schrijft niet een bekende zou zijn? Zoals in Vader van Karl Ove Knausgård, het boek dat Jelle Brandt Corstius tijdens zijn fietstocht leest. De aandacht gaat dan meer uit naar de ik-persoon dan naar de vader. En is dat eigenlijk niet interessanter?

De toon van dit boekje is luchtig met regelmatig hilarische gebeurtenissen. Na verloop van tijd was het mij wat té luchti…