Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit februari, 2014 weergeven

Invloed van e-reader op de leeservaring

Enkele weken geleden heb ik voor het eerst een e-boek op een e-reader gelezen. De e-reader is door een erfenis in mijn bezit gekomen en dus min of meer onvrijwillig in mijn handen gevallen. Zonder deze gebeurtenis was ik niet aan de e-reader begonnen simpelweg omdat ik nog zoveel ongelezen papieren boeken in de kast heb staan en ik er niet de noodzaak toe voelde.
Bij de e-reader kwamen ook een zooitje e-boeken. De meeste niet mijn smaak maar eentje wilde ik dan wel proberen omdat ik daar toch ook wel nieuwsgierig naar was: Het Diner door Herman Koch.

Tijdens het lezen vielen mij al gelijk een aantal zaken op.
In eerste instantie dat het boek geen neiging heeft tot dichtvallen. Het liefst lees ik ver onderuit gezakt en vooral bij de wat dikkere pockets zijn twee handen gewenst om het boek open te houden of het wordt met een hand die dan vaak in een krachtige kramp trekt. Met de e-reader is dit probleem voorbij. Nooit meer dan een hand nodig en niets geen kramp.
Daarnaast heb ik een ni…

#50books - 2014.8 Selfkicker

Elke week een nieuwe boekenvraag in het kader van #50books dit jaar verzorgd door DrsPee. De achtste vraag is

Van welk boek moest je huilen?


Echt huilen om een boek kan ik me niet herinneren, zelfs niet dat mijn ogen wat vochtig werden. En dat is wonderlijk want bij allerlei andere gelegenheden ben ik al in tranen voor ik het weet.   Lachen doe ik wel bij het lezen. En soms zelfs tranen van het lachen als ik iets heel onverwachts tegenkom. Maar die tranen zullen bij deze vraag, denk ik, niet bedoeld zijn.  Ook kan ik verbijsterd of geschokt zijn door een boek. In de reeks van George R.R. Martin zijn er een aantal behoorlijk onverwachtse wendingen waardoor ik zelfs nog hoofdstukken later in de ontkenning zat dat die bepaalde gebeurtenis had plaats gevonden tot ik er echt niet meer om heen kon. Maar bij deze zee van emoties geen tranen.
Slechts van een keer kan ik me heugen dat ik daarbij zo in tranen raakte dat ik bijna niet verder kon lezen. Ik zat zo diep in het verhaal dat het me op…

The Tombs of Atuan - Ursula K. Le Guin

Het tweede deel van de Earthsea Cycle. Desondanks zou het ook als een los verhaal gelezen kunnen worden. Er zijn wel elementen die extra interessant zijn als je het eerste deel A Wizard of Earthsea hebt gelezen maar voor het volledig kunnen volgen van het verhaal is het zeker niet noodzakelijk. De schrijfster zelf zegt in haar nawoord (geschreven in 2012, veertig jaar na het verschijnen van dit boek) dat de gekte van de trilogieën na Lord of the Ring is losgebroken maar dat zij eigenlijk bij het schrijven van het eerste deel van de Earthsea Cycle helemaal geen plannen had voor vervolgdelen. Wat mij betreft siert dat haar en geeft je dat als lezer ook meer ademruimte om de boeken te lezen zoals jij dat wil.

In The Tombs of Atuan is een meisje het middelpunt van deze geschiedenis. Een meisje dat wordt verkozen als zijnde de reïncarnatie van de Ene Priesteres van de Tomben van Atuan en op haar vijfde bij haar ouders wordt weggehaald om als die Ene verder te leven in de daarvoor voorgesch…

Locke & Key 5: Clockworks - Joe Hill & Gabriel Rodriguez

De laatste zin is: Clockworks The End VI...to be concluded in Locke & Key: Omega. Daaruit was op te maken dat dit verhaal ook werkelijk een einde heeft gekregen. Hoera. Geen eindeloos getouwtrek maar begin, middenstuk, einde. Mooi.

De vertelstijl van dit deel zit slim in elkaar. Door middel van een sleutel die bij een klok hoort, kan er teruggegaan worden in de tijd. En op die manier zien we wat er in het verleden gebeurd is en vallen de puzzelstukjes van het heden op zijn plaats. Het is allemaal zo ontzettend spannend dat pas toen er op het eind weer naar het nu werd gegaan, ik besefte dat het grootste deel van het boek achtergrond was en geen voortgang in het heden. Zo'n stilstand kan me wel eens storen maar doordat de informatie zo belangrijk en interessant is, is het juist het tegengestelde van vervelend.

De tekeningen met eenvoudige dialogen tussen personen zijn bijna alledaags te noemen. Niets bijzonders aan. Maar zodra het verhaal magischer wordt en de horror toenee…

A Wizard of Earthsea - Ursula K. Le Guin

The Earthsea Cycle is een naam van een serie fantasyboeken die ik al vaak ben tegen gekomen maar nooit iets van gelezen had. Er schijnt zelfs een miniserie voor televisie van gemaakt te zijn.

Oorspronkelijk is dit eerste deel, A Wizard of Earthsea, niet geschreven als het begin van een serie en daarom ook prima op zichzelf te lezen. Niet alleen dit gegeven maar ook dat het niet knoeperddik is en toch voldoende inhoud maakt het een ideaal boek voor een leesweekend.

Ursula K. Le Guin schrijft redelijk recht toe, recht aan zonder te veel uitweidingen over de omgeving of hoe iemand eruit ziet. De gebeurtenissen volgen elkaar in een prettig tempo op waardoor ik als lezer steeds nieuwsgierig bleef over hoe het verder zou gaan.

Een reden waarom ik deze boeken lang heb laten liggen is omdat ik het idee had dat het een zoveelste fantasyreeks zou zijn waarvan er al velen zijn en niet zoveel zou toevoegen. Maar dat is een grote vergissing geweest.
De hoofdpersoon is niet de doorsnee witte eenling d…

#50books - 2014.7 Voor eeuwig en altijd

Elke week een nieuwe boekenvraag in het kader van #50books dit jaar verzorgd door DrsPee. De zevende vraag is

Ben jij vroeger voorgelezen? Wat is je favoriete herinnering eraan? Lees je je eigen kinderen (ook) voor?
Nou en of dat ik ben voorgelezen. Heerlijk in bed wegdoezelend terwijl de stem van een van mijn ouders mij meenam naar andere orden. Ik vrees alleen dat ik snel in slaap viel want veel weet ik daar niet meer van.
Wel van de boeken die op de lagere school klassikaal door de meester of juf werden voorgelezen. Kruistocht in een Spijkerbroek van Thea Beckman en ook De Brief voor de Koning van Tonke Dragt. Jeeee, wat was dat spannend! We zijn zelfs nog wel eens na de bel gebleven omdat we wilden weten hoe het verder ging.

Om mij heen heb ik geen kinderen van mijzelf of van anderen. Maar dat heeft mij er nooit van weerhouden om voor te blijven lezen. Tijdens mijn studie las ik samen met een huisgenoot een spannend boek. En vele jaren later heb ik dat ook met mijn huidige hui…

Locke & Key 4: Keys to the Kingdom - Joe Hill & Gabriel Rodriguez

Dit deel begint met een eerbetoon aan Bill Watterson, de schepper van de Calvin & Hobbs strips. Omdat ik deze nauwelijks ken, duurde het even voordat het kwartje viel bij het zien van de eerste tekeningen. Deze zijn in  een heel afwijkende stijl met wat ik gewend was.
Een andere afwijking van de andere delen is dat de eerste hoofdstukken helemaal los van elkaar lijken te staan. In de eerste vier hoofdstukken worden nieuwe sleutels gevonden en gebruikt. Daarbij is wel het hoofdthema dat de slechterik nog steeds op slinkse wijze aan de Omega-sleutel probeert te komen en de anderen steeds dichter bij die waarheid komen. In het vijfde hoofdstuk komt alles samen en wordt de slechterik ontmaskerd. Of toch niet?

In dit vierde deel in deze serie wordt er steeds meer prijs gegeven van wat de slechterik nu eigenlijk is en wat zijn doel is. Dat geeft een bevredigend gevoel Het hele plaatje is echter nog niet compleet dus blijf je als lezer nieuwsgierig genoeg om het volgende deel te willen l…

Het Diner - Herman Koch

Het eerste boek dat ik met behulp van een e-reader gelezen heb. Ik heb het idee dat dit de leesbeleving wel beïnvloed maar voor deze boekbespreking zou het te ver voeren om daar op in te gaan. Wellicht een keer iets voor een blog.

Het verhaal is prikkelend en spannend. Het zou veel verpesten om te vertellen waar het over gaat dus over de inhoud zal ik het verder niet hebben.

Het is een hap-slik-weg boek in mijn belevenis. Het smaakt heerlijk tijdens het eten maar als je het op hebt, ben je wel een beetje misselijk. Wellicht iets te snel gegeten.
De schrijfstijl van Herman Koch is er eentje die het makkelijk maakt om verder te lezen. Eenvoudige en natuurlijk lopende zinnen. Doordat de inhoud de lezer steeds weer nieuwsgierig blijft houden. is het moeilijk om het boek aan de kant te leggen.
De misselijkheid zit hem dan ook in de enorme wrangheid die voortdurend aanwezig is en op sommige momenten in zijn volheid naar boven komt. De smaak die in je mond achterblijft is dan moeilijk nog weg …

Locke & Key 3: Crown of Shadows - Joe Hill & Gabriel Rodriguez

In de vorige twee delen zijn al enkele sleutels met hun specifieke werking beschreven zoals de overal-sleutel waarmee je daar terecht kunt komen waar je maar wil simpelweg door de sleutel in een deur te steken en aan die plek te denken en ook de hoofdsleutel waarmee je letterlijk in ieders hoofd kunt kijken, ook in die van jezelf.
In dit deel worden de sleutels uitgebreid en dit levert weer een hoogstaand staaltje tekenwerk op van de hand van Gabriel Rodriguez. De schaduw-sleutel laat schaduwen loskomen van zijn oorspronkelijke object en zich in allerlei angstaanjagende vormen buigen. Deze vormen hebben ook substantie en kunnen personen aanvallen. Alleen met licht zijn ze te verdrijven.
Een andere sleutel is de reuze-sleutel waarmee de eigenaar zichzelf onmetelijk groot kan maken. Wel zo handig nu er zoveel gevaren op de loer lagen.
In de epiloog worden we ook nog eens getrakteerd op de helende-sleutel. Door met deze sleutel een kastje te openen en daar gebroken spullen in te doen, ka…

#50books - 2014.6 Toon voor iedereen

Elke week een nieuwe boekenvraag in het kader van #50books dit jaar verzorgd door DrsPee. De zesde vraag is

Welk boek geef je aan iemand die je nauwelijks kent?


Bij vorige generaties was het in dit geval vrij risicoloos om een boekje van Toon (Hermans) te geven. Tegenwoordig is dat niet meer zo gebruikelijk of alleen nog onder ouderen. Maar we hebben een nieuwe Toon, Toon Tellegen. Een heel ander genre dan de vorige Toon maar wel eentje die van klein tot groot gewaardeerd wordt. Natuurlijk zijn er mensen die wat minder van hem gecharmeerd zullen zijn, die houd je altijd. Het aantrekkelijke van Toon Tellegen is dat het ook voor de mensen die niet gewend zijn om te lezen, het door de beperkte lengte van de verhalen heel goed te doen is. De dierenverhalen kunnen letterlijk worden genomen maar je kunt ook een diepere laag erin terugvinden als je daar gevoelig voor bent. Dan zijn er ook nog eens verschillende uitgaven waarbij er gelet kan worden op de illustrator. Dat is natuurlijk wel iets…

Boven is het stil - Gerbrand Bakker

Een boek dat mij niet direct in de kladden had. Pas bij flink doorlezen kwam het gevoel dat ik meer wilde weten en de smaak te pakken kreeg.

Voor mij was het flink wennen aan de schrijfstijl. De ik-persoon, overlevende helft van een eeneiïge tweeling en daardoor boerenzoon tegen wil en dank, verhaalt over zijn leven nu hij halverwege de vijftig is. Hij doet dit in voortdurend relatief korte zinnen. Het geeft wel weer hoe hij denkt en als lezer word je op die manier meegenomen in zijn staccatomanier van zijn. In het begin heeft dat voor mij een remmende werking. Het is net alsof het verhaal steeds op stop wordt gezet terwijl ik wil weten hoe het verder gaat.

De ik-persoon is met name in het begin geen sympathiek figuur. Pas wanneer ik hem wat beter heb leren kennen, voel ik door het botte boerengedrag de warmte die hij toch wel heeft voor andere mensen. En juist dit leren kennen maakt dat het interessanter wordt en ik geboeid verder wilde lezen.

Of het verhaal me op zich bij zal blijven…

#50books - 2014.5 Andersom

Elke week een nieuwe boekenvraag in het kader van #50books dit jaar verzorgd door DrsPee. De vijfde vraag is

Heb je wel eens een situatie meegemaakt bij jezelf of bij vrienden die je herkende uit een boek dat je gelezen had, waardoor je meer begrip kon opbrengen voor die situatie? Uit welk boek kwam die situatie?

Wat mijn herinnering me laat zien, is dat ik het alleen andersom ken.Dus dat ik in een boek lees wat ik zelf ook denk ervaren te hebben.  Wanneer dit heel recht toe, recht aan is dan voel ik me gesteund in mijn eigen ervaring/idee/mening. Maar het kan net zo goed zijn dat er eenzelfde situatie wordt beschreven en het boekpersonage daar andere conclusies uit trekt, er van een andere kant naar kijkt dan ik in mijn eigen leven heb gedaan of er heel anders op reageert. Dan geeft het mij inzicht in mogelijkheden die ik zelf nog niet bedacht had. En in die zin is het dan een verrijking en soms zelfs een oplossing voor iets waarin ik zelf vast zat.
Mijn herinnering staat helaas nie…

Locke & Key 2: Head Games - Joe Hill & Gabriel Rodriguez

Deze serie is zo sterk dat het bijna onmogelijk is om er iets over te zeggen.
Een te enthousiaste boekbespreking kan juist een afschrikkend effect hebben omdat er geen ruimte is voor een eigen belevenis. Maar echt, ik weet niet wat ik over deze graphic novel kan zeggen dat maar neigt naar dat er iets aan mankeert.

De introductie in het eerste deel heeft het verhaal stevige grond gegeven waar dit tweede deel op verder gaat. Eigenlijk gaat het naadloos in elkaar over en zouden alle delen ook een groot boek kunnen zijn alleen is dat qua uitgave minder praktisch.

De personages zijn zo levensecht dat zodra er iets magisch gebeurt dit zonder enige aarzeling als vanzelfsprekend wordt aangenomen.
De hoofdsleutel is een begrip dat letterlijk genomen dient te worden. En bij het openen van het hoofd, waar trouwens niets bloederigs bij komt kijken, wordt er een gedachtenwereld getoond met tekeningen die zo vol staan dat naar zo'n bladzijde langere tijd gekeken kan worden waarbij je steeds weer …

Son of the Wolf - Michael Moorcock

Het derde en laatste deel van de serie Elric: The Moonbeam Roads.
Wat mij betreft een waardige afsluiter.

Geen overdreven spektakel of extra verweven verhaallijnen zoals in de vorige delen. Maar juist een recht toe, recht aan verhaal waarbij alles uit de voorgaande delen in dit ene boek helder en zelfs rustig wordt uitgespeeld. Ik kan me zo voorstellen dat een schrijver zich juist bij zo'n conclusie zich makkelijk laat verleiden om zich helemaal te laten gaan en alles uit de kast trekt. Daarom heb ik er zo'n bewondering voor dat Michael Moorcock dat in dit deel juist niet gedaan heeft.

Terwijl ik het zat te lezen, realiseerde ik me dat ik het verhaal op zich niet eens zo heel erg intrigerend vind. Wel vermakelijk en boeiend genoeg om te willen volgen maar niet super speciaal. Daar zal ik dan ook verder niets over zeggen.
Er is iets anders waardoor ik telkens weer terugkom bij deze auteur en zijn multiversum. Dat iets zit hem in de sfeer die hij door zijn heldere schrijfstijl…