Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Condities - Thomas Heerma van Voss

Wanneer ik het me precies bewust werd weet ik niet meer precies, ergens nog voor ik vijftig bladzijden gelezen had, en het maakte me gelijk moeilijk om gemotiveerd verder te lezen. Want wat blijkt, het boek gaat over iemand die een boek schrijft. Thema nummer een van jonge schrijvers, lijkt het en ik dacht nog wel dat dit onderwerp inmiddels taboe was geworden. Maar nee dus blijkbaar. Nu moet ik wel toegeven dat het boek door het taalgebruik makkelijk wegleest en er een aantal foefjes worden uitgehaald die goed werken. Zoals het eerste deel van het boek in de hij-vorm schrijven terwijl het tweede deel in de ik-vorm is waarbij in het eerste deel het de uitgever is die aandringt om te schrijven in de ik-vorm iets wat de hoofdpersoon uiteindelijk in zijn eigen boek niet doet. In het eerste deel wordt nogal door de tijd heen gesprongen. Dit vond ik een tijdje irritant. Waarom niet in chronologische volgorde het verhaal vertellen, dacht ik. Maar gaandeweg kwam er een bepaald ritme in dit h
Recente berichten

Mens in de Kosmos - Michiel Wijdeveld

De strips van Michiel Wijdeveld bestaan vaak uit een plaatje, soms twee tot hooguit vier. Bijzonder vaak bekijk ik het plaatje, lees de tekst, is er een stilte, een niets waarna het werkelijk tot me doordringt wat ik gezien heb en hardop moet lachen. Het zijn schetsjes uit het echte leven met uitspraken die iedereen wel kent zoals 'dat had ik heel graag even zelf willen zeggen' of 'dan was het misschien toch niet zo belangrijk'. Hierdoor lijkt er in eerste instantie niets aan de hand tot het tot me doordringt dat dit wel een erg grappige reactie op de situatie is. De tekeningen van Michiel Wijdeveld zijn geheel in eigen stijl met hoekige lijnen en grauwe kleuren. Hierdoor zijn het duidelijk strips en geen poging om mensen zo waarheidsgetrouw mogelijk weer te geven. De houdingen echter drukken perfect uit hoe ze zich voelen.

's Middags zwem ik in de Noordzee - Wim Brands

Niet eerder heb ik een hele dichtbundel gelezen. Wel las ik soms een gedicht hier en daar uit een verzamelbundel of een die ik los op internet tegenkwam of eentje die iemand me toezond. Maar een hele bundel, nee. Dit is de eerste. Ik heb geen idee wat me drie jaar geleden bezield heeft om het te kopen. Het zou goed kunnen dat ik een recensie over deze bundel ben tegengekomen en in combinatie met het net uitgelezen boek Olijven moet je leren lezen van Ellen Deckwitz waarin zij uitlegt hoe je gedichten kunt lezen, de stap waagde om ook werkelijk deze dichtbundel aan te schaffen. Toch heeft het nog drie jaar geduurd voordat ik het in durfde kijken. En dat deed ik niet alleen. Het was in de auto razend over de snelweg waarin ik voorstelde om eruit voor te lezen. Het eerste gedicht was gelijk raak. We waren er stil van. Het voelde als een vertrouwde schets van het leven dat gaat eindigen in de dood. De rest van de bundel is tijdens andere autoritten en aan tafel na het avondeten hardop voor

Clarkesworld Magazine Issue 168 September 2020

In deze septemberuitgave van Clarkesworld Magazine   zeven korte verhalen en vier non-fictie artikelen. Opvallend is dat het meeste van Amerikaanse schrijvers komt terwijl ik dit blad juist zo waardeer omdat het vaak verhalen uit de hele wereld weet te publiceren. Lone Puppeteer of a Sleeping City van Arula Ratnakar staat geschreven in de jij-vorm. Ik merk dat ik dat onplezierig lezen vind en snap ook niet zo goed wat daar de toegevoegde waarde van is. Certainty van Isabel Lee is ook in de jij-vorm geschreven. En ik kon er maar niet goed aan wennen. Als het nu werkelijk zo is dat ze mij aanspreken maar dat is het niet. Het wordt geschreven met wat ik allemaal beleefd zou hebben. Omdat dit in de verste verte niet het geval is, werkt dit niet voor mij. Heel jammer want Lone Puppeteer of a Sleeping City vond ik best interessante ideeën hebben over onder andere streven naar onsterfelijkheid, de noodzaak van meebewegen met moderne ontwikkelingen omdat men anders stil komt te staan en wat

Doctor Who The Eleventh Doctor: Vol 3. Conversion - Al Ewing & Rob Williams

Volume 1 en 2 van de 11de Doctor miste in de Doctor Who Humble Bundle waarin ik dit e-boek aantrof. Daarom was ik wel heel blij dat ze de gewoonte hebben om een volume altijd te beginnen met het voorstellen van de Doctor zijn companions en een uitleg met wat er aan dit verhaal vooraf is gegaan. Al werd er gaandeweg het verhaal ook nog eens tig keer op teruggekomen en daar werd ik op een gegeven moment wel en beetje flauw van. Context geven vind ik prima, fijn zelfs maar er kan ook te veel uitleg zijn. De drie companions die de 11de Doctor op zijn avontuur vergezellen zijn geen bekenden van de televisieserie. Dus het was voor mij als lezer wel zaak om snel kennis met ze te maken zodat het aangenaam was om met hen mee te reizen. Alice, Jones en ARC hebben alle drie zo hun eigen geschiedenis waarbij die met name van ARC al aardig met die van Doctor verweven is in de eerste twee volumes. Ik moest echt aan ze wennen maar op het einde moest ik afscheid nemen van ARC en Jones en zag ze toch m

Clarkesworld Magazine Issue 167 Augustus

In het augustusnummer van Clarkesworld Magazine staan zes korte verhalen en vier non-fictie artikelen voorafgegaan door de schitterende illustratie Monk's Mirror van Joseph Diaz. Nu ik al aardig wat jaren de verhalen uit dit tijdschrift lees, merk ik wel steeds kritischer te worden en ben al lang niet meer zo snel onder de indruk. Opvallend is ook dat echt nieuwe thema's niet veel voorkomen en dat het meer in de vorm dan in de inhoud zit wat het boeiend kan maken.  Drawing Lines Between the Stars van Frank Smith vind ik erg goed geschreven. Het is een ruimteavontuur met een uitstekende opbouw. Alhoewel het idee van een schip in nood en men gaat helpen, verre van origineel is, stoort dat geen moment. De gebeurtenissen kabbelen allemaal gemoedelijk voort en opeens BAM! Geen moment had ik dat aan zien komen en zat ik opeens rechtop in mijn stoel. Dat is nog eens knap schrijfwerk. De Chinese bijdrage dit keer is van Yan Leisheng en zoals gebruikelijk vertaald door Andy Dudak. In

Duran Duran - Neil Gaiman

  Het is wederom de HumbleBundle ( https://www.humblebundle.com/ ) van Neil Gaiman uit 2015 die mij dit boek over Duran Duran in mijn schoot heeft geworpen. Het was in de tijd dat Neil Gaiman nog journalist was dat hij dit heeft geschreven en nog niet bekend was van The Sandman, American Gods en Good Omens. In interviews spreekt hij meestal met schaamrood op de kaken over dit boek en dat maakte me dan wel weer nieuwsgierig. De jaren tachtig is de tijd dat ik zelf een tiener was. Een vriendin had de LP Rio van Duran Duran gekocht en daarom had ik het op een cassettebandje. Ik vond het wel leuk en het was heerlijk meezingen met de teksten die ik had overgeschreven en uitgetypt. Niet dat ik wist wat het betekende maar dat deed er niet toe. De band zelf interesseerde me niets en in andere LP's van hen heb ik me dan ook niet verdiept. Bij het lezen van dit boek heb ik de nummers en video's opgezocht die beschreven zijn en auw, wat is deze muziek lelijk oud geworden. En ook de video&