Ik was weer eens wat te vroeg wakker en las in bed de eerste helft, beentjes opgetrokken zodat het grote boek erop kon leunen want vasthouden in de lucht was geen doen. Wellicht omdat het zo vroeg was, had ik alle geduld en nam er echt de tijd voor om de tekeningen te bekijken waarbij ik in mijn hoofd benoemde wat ik zag. Dit kwam met name omdat er relatief weinig tekst in voorkomt en ik anders bang was dat ik zou kijken zonder iets te zien. Na verloop van tijd ging dit automatisch en voelde ik een prettige concentratie bij het vooral bekijken van de tekeningen. De tweede helft las ik na het maken van een ommetje.
Het duurde wel even voordat ik in het verhaal kwam. Een succesvolle muzikant die terugkeerde naar zijn geboortedorp nadat zijn band was opgeheven en even de rust zocht tot de volgende fase in zijn leven. Met daarnaast een aantal jongeren in het dorp met hun jongerenrelatieshit en serieuze stappen naar het volwassen leven zoals serieus muziek maken.
Deze geschiedenis raakte me niet werkelijk, het was meer dat ik in de dagelijkse dingen in een dorp ergens in Amerika werd meegenomen en dat dit verder prima was. Ik heb me er uitstekend mee vermaakt en me verwonderd over dat tekeningen die op zich voor mij niet heel bijzonder zijn toch een levendige en geloofwaardige sfeer kunnen overbrengen.
De gezichten herkende ik soms niet helemaal omdat ze niet genoeg hetzelfde bleven, dat vond ik wel wat minder. Maar de omgeving en vooral de gebouwen zijn formidabel neergezet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten