Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit september, 2017 weergeven

#50books - -2017.39 Boekgevoelens

In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit jaar de vragen stelt.

En de negenendertigste vraag van 2017 is:  Welk gevoel geeft een boek jou?
Dat is wel een heel algemene vraag en daarom in eerste instantie wat lastig te beantwoorden. Maar na de vraag wat meer tot me door te hebben laten dringen, vroeg ik mij af of ik bij het lezen naast de hunkering van intellectuele bevrediging ook zoek naar emotionele bevrediging. En als heel snel kwam daarop het antwoord: ja.

Boeken laten me grijnzen, verbazen, gruwen, geven me kippenvel, laten me rillen, heel soms gillen van verontwaardiging of van het lachen, zorgen er voor dat ik heel stil word, me geborgen voel of juist heel erg onbegrepen, laten me genieten van het kunnen groeien door levenservaringen te delen, instemmend knikken, rouwen en nog veel meer, te veel om op te noemen.

Ik denk dat juist door het lezen van boeken je een rijker gevoelsleven kunt…

Clarkesworld Magazine Issue 80 May, 2013

Nu ik de smaak te pakken heb, lees ik de ene Clarkesworld Magazine na de andere. Dat is het fijne van korte verhalen, meestal is daar wel ergens op de dag een gaatje voor te vinden.
Het nadeel van het lezen van veel korte verhalen van een bepaald genre is dat er een kwaliteitsgewenning gaat optreden en dat betekent dat minder snel een verhaal indruk maakt. Evenals hoe meer ik van dit soort verhalen lees, hoe meer kans dat een verhaal lijkt op iets wat ik al eens eerder onder ogen heb gehad. En vaak is onorginaliteit geen aanrader.

Toch zijn daarop ook uitzonderingen zoals The Banquet of the Lords of Night geschreven door Liz Williams. In dit verhaal zitten alle elementen van een verhaal die al eens eerder beschreven zijn. Zoals het heersen van een duistere macht waaronder iedereen beeft en trilt, de eenling die stiekem een list verzint om die macht uit te roeien, het binnensmokkelen van een wapen, het met zijn allen gefouilleerd worden door bewakers waarbij het wapen net niet gevonde…

#50books - 2017.38 Oorsponkelijke taal

In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit jaar de vragen stelt.

En de achtendertigste vraag van 2017 is:  Lees jij boeken in hun oorspronkelijke taal of juist liever vertaald naar het Nederlands?

Helaas ben ik niet behept met veel taalgevoel en dat terwijl ik wel heel erg veel houd van alles wat met taal te maken heeft. Het was dan ook drama dat bij mijn studie bleek dat de meeste boeken in het Engels waren. Nu had ik wel Engels als eindexamenvak gehad op het VWO maar dat stelde in de praktijk niets voor. Met doorzettingsvermogen heb ik dan ook de boeken doorgeworsteld met zegene de greep dat ik er iets van opstak. Dit was de tijd dat ik mijn science fiction- en fantasyboeken nog in de Nederlandse vertaling las. 
Pas na mijn studie ben ik langzamerhand overgestapt in het lezen van oorspronkelijk Engelstalige boeken in hun eigen taal. Wat daarvoor de reden is geweest, weet ik niet meer. In ied…

Clarkesworld Magazine Issue 79 April, 2013

In het 79ste nummer van Clarkesworld Magazine, een uitgave uit 2013, zes korte verhalen van zeer verschillende lengtes en vier non-fictie artikelen.

Doordat het ene verhaal vier bladzijden besloeg en het andere tweeëndertig, begon ik me af te vragen wat de lengte van een verhaal voor invloed heeft op de beleving van de inhoud. Wanneer een verhaal namelijk heel kort is, kon ik me indenken dat ik het ook weer zo vergeten zou zijn terwijl bij een langer verhaal daar veel minder kans op is omdat ik daar dan meer tijd aan besteed. Dus een langer verhaal zou dan meer impact hebben.
Dit is echter helemaal niet waar. De impact zit hem zeker niet in de lengte en zo goed als alleen in de inhoud van het verhaal zelf en hoe dat gebracht is.

Zo vond ik het negen bladzijden durende verhaal Melt With You van Emily C. Skaftun behoorlijk indringend met de in vlammen opgaande speelgoedfiguren waarin vlak daarvoor nog organische wezens waren geïncarneerd. Een verhaal over eeuwig leven in wat voor vorm d…

City of Illusions - Ursula K. LeGuin

Ursula K. LeGuin is een meester in de lezer vanaf de eerste zin op een natuurlijke manier meenemen in een heel nieuwe wereld. En dat gebeurt dan ook in dit verhaal waarin door dorpelingen een volwassen man wordt gevonden die al zijn vermogens is kwijt geraakt en alhoewel hij op een mens lijkt, opmerkelijk afwijkt door zijn kattenogen. Het verhaal draait erom dat hij zijn weg terugvindt naar de waarheid, wie is hij, waar komt hij vandaan en wat is er precies gebeurd dat hij in deze toestand terecht gekomen is?

Tijdens deze zoektocht krijgen we als lezer meerdere malen een andere waarheid aangeboden. Op een gegeven moment was ik bij elke nieuwe versie van de gebeurtenissen sceptisch of dit wel zeker de waarheid zou zijn. Bijvoorbeeld wat te denken van de mensen waarvan gezegd worden dat zij altijd liegen, vertellen dat zij dit idee zelf de wereld in hebben geholpen zodat bepaalde gebeurtenissen beter te verteren zijn.  Al lezende begon ik te denken dat ik het lastig zou gaan vinden om w…

Er komt een vrouw bij de dokter - Kluun

Typisch weer zo'n voorbeeld van een boek dat jaren geleden zeer in de belangstelling stond en omdat ik er zo vaak iets over hoorde, het voor een paar euro op de Deventer boekenmarkt niet langer kon laten liggen.

Van de flarden commentaren die ik onthouden had, viel het meest op de verontwaardiging over de hoofdpersoon die een verhouding begint met een andere vrouw terwijl zijn echtgenote langzaam sterft door kanker. Omdat ik zelf geen uitgesproken voorstander van monogamie ben, kon ik mij niet voorstellen dat dit mij in het boek zou storen. En dat deed het dan ook inderdaad helemaal niet.

Waar ik het eerste derde deel wel door geschokt werd, was de bewuste oppervlakkige levenshouding. Het ging om scoren, voetbal, mooie wijven en hedonistisch genieten. Vier zaken waar ik op die manier geen enkele interesse in heb. En ook iets waar ik het laatste jaar op mijn werk steeds meer tegenaan loop door een nieuw soort collega dat het bedrijf is komen bevolken. Ik heb geen idee hoe ik met d…

#50books - 2017.37 Benauwd en misselijk

In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit jaar de vragen stelt.


En de zevenendertigste vraag van 2017 is:  Van welk boek dat je hebt gelezen, kreeg jij nachtmerries?

Of het echt nachtmerries zijn geweest in de letterlijke zin van het woord, weet ik niet zeker. Maar dat ik me er fysiek misselijk en Spaans benauwd door heb gevoeld, staat me nog levendig voor ogen.

En dan gaat het om een specifiek hoofdstuk uit American Gods geschreven door Neil Gaiman. Hierin is zeer gedetailleerd en levendig beschreven hoe het is om als slaaf samen met honderden andere slaven onderin een schip vervoerd te worden. Natuurlijk wist ik al lang dat er slavenschepen zijn geweest en dat daar velen bij omgekomen zijn. Net zoals dat ik op school had geleerd dat er vele Joden per trein naar concentratiekampen zijn gebracht om daar massaal te worden uitgemoord.  Feiten die me wel ongemakkelijk deden voelen maar nog geen…

Clarkesworld Magazine Issue 132, September 2017

Het septembernummer van Clarkesworld Magazine bevat zeven korte verhalen en het vaste aantal van vier non-fictie artikelen.

Van de artikelen wil ik de aandacht even vestigen op Artificial Wombs and Control of Reproductive Technology geschreven door Stephanie M. Bucklin. Interessant om wat vroeger science fiction was heden ten dagen uitgevoerd te zien worden, in dit geval het verder laten groeien van een feutus in een kunstmatige baarmoeder. En welke reacties dit dan oproept. Reacties die al decennia hiervoor door science fiction schrijvers in verhalen zijn verwerkt. Oftewel een voorbeeld van dat science fiction niet alleen ter vermaak dient maar ons nog veel meer vertelt over ons als mensheid.
De titelLittle /^^^\&- intrigeerde me wel maar Eric Schwitzgebel, de schrijver van het verhaal, heeft eigenlijk alleen de namen van onbestemde wezens in leestekens veranderd waarbij het verhaal verder heel menselijk bleef en mij het uiteindelijke doel van al het gebeuren onzichtbaar.
Möbius C…

#50books - 2017.36 Top drie van dit jaar

In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit jaar de vragen stelt.

En de zesendertigste vraag van 2017 is:  Welke drie boeken moeten volgens jou op nummer 1, 2 en 3 liggen in de boekenwinkels?

Ha, dacht ik, dat wordt eens flink nadenken over wat voor soort boeken dat dan zullen zijn, fictie of non-fictie en of ik dan ga voor boeken die ik ken of juist niet maar vind dat ze overal verkrijgbaar horen te zijn. 
Alleen toen kwam het zinnetje erachteraan 'Probeer dit dan te beperken tot boeken die je dit jaar gelezen hebt.' Oh. Dan wordt het opeens een heel andere vraag. Namelijk wat nu mijn top drie is van de boeken die ik dit jaar heb gelezen.

In dat geval ga ik voor op nummer 3:
De Bijbel voor ongelovigen, deel 1 Het begin Genesis geschreven door, de lievelingsauteur uit mijn jeugd, Guus Kuijer. Zelf heb ik het samen gelezen, meestal aan tafel na het avondeten waar we elkaar om en om voor…

The Pearl - John Steinbeck

Mijn oog viel jaren geleden op dit boekje door de paarse kaft waardoor ik gelijk wist dat dit een educatieve uitgave van Meulenhoff was. De auteursnaam John Steinbeck zei me niets maar door de uitgave nam ik aan dat het wel een bekend boek zou zijn en voor die paar euro wilde ik het niet laten liggen.

In de inleiding wordt gewaarschuwd dat een gebeurtenis die jarenlang van generatie op generatie doorverteld wordt, ontdaan zal zijn van nuances en alleen nog het zwart en wit overblijft. Vervolgens wordt er gehint dat dit verhaal een parabel zou kunnen zijn, een geschiedenis waarin we onze eigen leven weerspiegeld zouden kunnen zien. Dat heb ik er echter niet direct in kunnen lezen.

De parel uit de titel veroorzaakt in het leven van een arme parelvisser een hoop emoties zoals geluk, hebberigheid, wraakzucht, verdriet en angst. Allemaal emoties die op zich niet zo bijzonder zijn om over te lezen. En ook de hoofdpersonages, de parelvisser en zijn vrouw, vond ik weinig boeiend.

Wat me wel t…

#50books - 2017.35 Over de drempel

In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit jaar de vragen stelt.

En de vijfendertigste vraag van 2017 is: 
Wat is het laatste boek dat jij kocht in de boekhandel?
Mijn eerste gedachte was dat ik wel heel hard zou moeten nadenken om dat nog te weten. Twee dagen later sloeg ik me voor het hoofd want ik houd al vele jaren bij wat ik koop, leen en lees. En ja, daar stonden bovenaan de boeken die ik op de laatste Deventer boekenmarkt gekocht heb.

Alleen nu kwam deze week Lalagè met een boekbespreking van een dichtbundel. En na vorige maand Olijven moet je leren lezen van Ellen Deckwitz gelezen te hebben, sta ik daar een stuk meer open voor. De dichtbundel die Lalagè besprak is van Wim Brands en toevallig had ik over zijn boek 's Middags zwem ik in de Noorzee, al eens eerder een bespreking gelezen waardoor ik geïnteresseerd was geweest maar nooit actie had ondernomen. Lalagè gaf me net het duwtje…