Doorgaan naar hoofdcontent

#50books - 2017.37 Benauwd en misselijk

In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit jaar de vragen stelt.


En de zevenendertigste vraag van 2017 is:   
Van welk boek dat je hebt gelezen, kreeg jij nachtmerries?

Of het echt nachtmerries zijn geweest in de letterlijke zin van het woord, weet ik niet zeker. Maar dat ik me er fysiek misselijk en Spaans benauwd door heb gevoeld, staat me nog levendig voor ogen.

En dan gaat het om een specifiek hoofdstuk uit American Gods geschreven door Neil Gaiman. Hierin is zeer gedetailleerd en levendig beschreven hoe het is om als slaaf samen met honderden andere slaven onderin een schip vervoerd te worden. Natuurlijk wist ik al lang dat er slavenschepen zijn geweest en dat daar velen bij omgekomen zijn. Net zoals dat ik op school had geleerd dat er vele Joden per trein naar concentratiekampen zijn gebracht om daar massaal te worden uitgemoord.  Feiten die me wel ongemakkelijk deden voelen maar nog geen impact hadden.

Om dan te lezen hoe het werkelijk in zo'n schip geweest is. Door te lezen hoe dat voelt, het zelf te beleven om zo geestelijk en lichamelijk vernederd te worden, dat is iets dat ik nooit meer van me af heb kunnen schudden. Net zoals na het lezen van Is dit een Mens? van Primo Levi die zijn concentratiekampervaringen heeft beschreven.

Dit is waar mensen toe in staat zijn om andere mensen aan te doen en daar blijf ik rillingen van krijgen.



Reacties

Unknown zei…
Ja, daar ben ik ook altijd weer verbaasd over: wat mensen ander mensen kunnen aandoen. Zo gruwelijk... En volgens mij heb je dat boek van Neil Gaiman net uitgelezen? Of vergis ik me?
Niek zei…
Je haalt me door de war met Ali. :-)
Maar ik heb wel dit jaar de televisieserie gekeken die op dit boek gebaseerd is. Daarin was de slavenscène ook behoorlijk erg maar minder dan in het boek.

Populaire posts van deze blog

Conquistador - Johan Klein Haneveld

Op het blog Lalagè Leest trof ik een bespreking van Conquistador aan. Dubbel verrassend omdat dit niet het genre is waar Lalagè normaliter over schrijft én het een science fiction verhalenbundel is van de hand van een Nederlandse auteur. Sinds mijn tienerjaren lees ik regelmatig science fiction waarbij opvalt dat het meeste uit de Angelsaksische wereld komt. Dus dit boek kon ik niet laten liggen.

Het was wel heel erg wennen om allerlei technische termen in het Nederlands te zien staan. Ik ben zo gewend ze in het Engels te horen (in televisieseries of films) en te lezen dat dit Nederlands me zelfs liet haperen tijdens het lezen. In het Nederlands klinkt zo'n heel gave ruimteaandrijving bijna kinderachtig. Grappig wat taal en gewenning kunnen doen.

Iets anders is de vormgeving. De letters van de titel op de voorkant en de cijfers van de bladzijdenummers hebben een typisch zeventigjaren science fiction uiterlijk. Tenminste dat is wat het bij mij oproept. Het lijkt erop dat de vormge…

#50books 2016.28 Zomerleeswensenlijstje

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt.
En de achtentwintigste vraag is: Wat is jouw vakantielijstje?
Het is wel zo dat ik meer boeken lees tijdens de vakantie dan tijdens werkweken maar ik spaar er geen boeken voor op. Dus dan wordt de vraag voor mij eerder wat ik denk in augustus te willen lezen. En daarmee werp ik een blik op mijn plankjes met ongelezen boeken.

Als eerste valt dan mijn oog op The View From The Cheap Seats geschreven door Neil Gaiman.

Neil Gaiman is bekend geworden door zijn briljante fantasie die hij zijn vrije gang heeft laten gaan in verschillende soorten genres, denk aan science fiction, fantasy, sprookjes en vormen, denk aan graphic novel, prentenboek, volwassen roman.
In dit boek staan juist de stukken die juist niets met fantasie te maken hebben maar zijn mening verwoord over een uiteenlopend aantal onderwerpen.

Ik ben heel erg benieuwd of de ma…

BAM - Jelle Brandt Corstius

Dit boek heb ik in zijn geheel in de trein gelezen en achteraf gezien is dat ook de beste plek om dit te lezen.

Jelle Brandt Corstius bezoekt samen met twee artistieke vrienden die plek op aarde waardoor hij als kind geobsedeerd was geraakt bij het staren in de Bosatlas. En die plek was Siberië waar hij zich voornamelijk per trein doorheen laat vervoeren.

Wat me raakt is hoe hij de Russische mentaliteit die behoorlijk van de Nederlandse afstaat, beschrijft en deze ook omarmt in de tijd dat hij in Siberië is. Zich nog even zorgen maakt over of zijn vrienden het wel aankunnen maar dan ziet dat ook zij er de lol wel van inzien als ze uit een hotelkamer worden gezet omdat een ander meer betaalt. Dit is de manier waarop je als mens de hele aarde kunt bereizen, aansluiten bij de mentaliteit die daar heerst hoe ongelooflijk deze ook in onze ogen lijkt te zijn. Ik kan met recht zeggen dat ik er wijzer van geworden ben.

Daarnaast is het boek ook schitterend weergegeven wat lay out betreft waarb…