Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit maart, 2013 weergeven

#50books - 9 Boekenkoopzucht

 #50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De negende vraag is: Hoe kom jij aan je boeken?

Mijn eerste gedachteflits bij deze vraag is dat ik mijn best doe om juist geen nieuwe boeken in huis te halen zodat de plankjes met ongelezen boeken ooit weer eens teruggebracht kunnen worden naar een plankje.
Toch sluipen er steeds weer nieuwe boeken op die plankjes en het is een goeie vraag waar die dan vandaan komen.

De meest onschuldige reden is dat ik boeken krijg van andere mensen. Uit enthousiasme voor een bepaalde schrijver of onderwerp is mijn verjaardag het uitgelezen moment om mij die boeken toe te stoppen. Boeken voor de heb. Maar dan zijn daar ook nog de boeken voor de leen omdat mijn omgeving vindt dat ik die toch echt een keer gelezen moet hebben. Dus hup ook op de plankjes.

Winkelen is voor mij meestal een straf behalve als we een boekenwinkel instappen. Da…

The Ice Schooner - Michael Moorcock

Een op zichzelf staand verhaal, gepubliceerd in 1969, pure avontuurlijke fantasy met een rauw randje zoals ik ook van Michael Moorcock gewend ben. Al is het in vergelijking met zijn Eternal Champion boeken bijna een boek voor watjes te noemen.

De wereld is bevroren en bestaat in de Nieuwe IJstijd. Het leven is hard. Niet alleen wegens de kou en de steeds minder wordende prooien zoals de landwalvissen maar ook door de politieke omstandigheden waarbij je het best naar je stand kunt handelen om aframmeling of doding te voorkomen. Konrad Arflane (ongebruikelijke naam voor Engelstaligen en toch klinkt het natuurlijk zoals alle namen in het boek, wat te denken van Petchnyoff) wordt door omstandigheden ondanks zijn afkomst kapitein van een IJsschoener om aan de wil van een gestorven heerser te voldoen. Het doel is New York. Een stad waarvan niemand gelooft dat het (nog) bestaat.

Meer wil ik niet over het verhaal vertellen maar ik wilde hiermee wel de context schetsen van het ijskoude avontu…

#50books - 8 Kostbare leestijd

 #50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De achtste vraag is: Hoeveel tijd lees je gemiddeld per week?

Altijd veel en veel minder dan ik zou willen. Boeken kopen gaat sneller dan ze lezen en een herlezer als ik heeft dan ook nog het euvel om meer dan eens door alle bladzijden te willen gaan. Dus het plankje ongelezen boeken blijft groeien (maar dat is een heel ander onderwerp).

De grootste boosdoener die mij van het lezen van boeken houdt, is de computer met internet. Dan is het nog heel even hier op klikken en nog heel even daar kijken waarna het opeens een uur later is. Foetsie die kostbare leestijd.

Aan de andere kant lees ik de hele dag. Overal zijn letters zowel in als buitens huis. Een briefje hier, een verkeersbord met waarschuwing daar, het houdt niet op. Ik heb dan ook nog moeite om letters niet te gaan lezen. Zo zijn films met ondertiteling eigenlijk…

Claymore 18: The Ashes of Lautrec - Norihiro Yagi

Deel 18 alweer en op dit moment zijn deel 19 t/m 21 ook al uit waarbij deel 22 in mei van dit jaar gepubliceerd zal worden. Er lijkt geen einde aan te komen.

En dat is precies het bezwaar dat ik tegen deze serie begin te krijgen. Het gaat maar door en door en door. Heel veel ontwikkeling zit er ook niet in het verhaal en al helemaal niet in dit deel.
Dit keer gaat het weer over Claymores die tegen Ontwaakten vechten die toch echt onverslaanbaar lijken. De gevechten met rondslingerende lichaamsdelen spatten van de bladzijden en de ene Ontwaakte is nog fantasievoller van vorm dan de andere.

Maar dan het wonderlijke. Terwijl ik er best een beetje uit was en me stoorde aan de weinige voortgang van het verhaal op zich, werd ik opeens toch weer meegezogen in de sfeer van deze wonderlijke wereld waarin beeldschone vrouwen kunnen ontwaken in gruwelijke wezens die er alleen nog maar op uit zijn alles te vernietigen.
Deel 19 had ik al maar net heb ik ook deel 20 en 21 besteld. Tja, heeft ie me…

#50books - 7 Doet u mij maar Engels

 #50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De zevende vraag is: Lees jij alleen in het Nederlands?

Als ik voor mijn studie niet verplicht Engels had moeten lezen, was het antwoord misschien wel ja geweest op deze vraag. Ondanks dat ik taal interessant vind, lijk ik er weinig gevoel gevoel voor te hebben. Het leren van een nieuwe taal kost mij dan ook veel moeite en ik blijf altijd het gevoel houden dat ik niet echt begrijp wat er in die andere taal gezegd wordt.

Toch lees ik boeken die oorspronkelijk in het Engels zijn geschreven zoveel mogelijk in het Engels. En omdat mijn lievelingsgenre (science fiction en fantasy) vooral in deze taal geschreven wordt, is het zelfs zo dat ik al jaren meer Engelstalige dan anderstalige boeken lees. Deze gewoonte is bevorderd door een paar zeer slechte vertalingen te hebben gelezen. Een schrijver waarvan ik dacht dat hij een ver…

The Graveyard Book - Neil Gaiman

Een van de schrijfsels van Neil Gaiman die onder de kinderboeken wordt geschaard.

Ik heb het voor het eerst leren kennen, jaren geleden, via internet, waar Neil Gaiman het hele boek zelf voorlas. Elk hoofdstuk in een andere stad voor weer een nieuw publiek. De klank van zijn stem, zijn Engels accent in combinatie met zijn voorleesmagie bracht zelfs bij tijd en wijle tranen in mijn ogen. Daarom was ik voordat ik het boek nu zelf ging lezen al flink positief bevooroordeeld. Zoiets kan heel gevaarlijk zijn want dan kan het bijna alleen nog tegenvallen.

Maar nee, niets van dat alles. Zelf lezend vind ik het nog even prachtig om de avonturen mee te beleven van de jongen die van baby af aan opgroeit op een kerkhof omringd door doden en andersoortig niet-levenden. Meer over de inhoud zeggen, zou zonde zijn voor de lezers die het nog niet kennen. Echt een boek om zelf helemaal te beleven en je door te laten verrassen.

Dit boek zou ik niet als jeugd- of kinderboek willen omschrijven maar meer …

#50books - 6 Bijna een plankje vol

 #50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De zesde vraag is: Ben jij een muzieklezer?

Mijn eerste reactie was nee. Over levens van muzikanten of componisten heb ik nog nooit een boek gelezen of me verdiept in muziekgeschiedenis. Het is zelfs nog nooit in mij opgekomen.
Niet dat muziek geen plek heeft in mijn leven. Eerder in tegendeel. Het heeft me door de moeilijkste perioden van mijn bestaan gesleurd en is altijd aan mijn zijde geweest bij welke gebeurtenis dan ook. Niet voor niets was ik een van die mensen die twintig jaar geleden al met een koptelefoon over straat fietste en behendig met een hand een cassette wist om te draaien in mijn walkman om vervolgens weer verder te genieten van allerlei verschillende soorten klanken.
In tijden van mindere concentratie kan ik geen muziek aan hebben tegelijkertijd met het lezen van een boek. Maar vaak worden juist met …

Boeddha Deel 4: Het woud van Oeroevela - Osamu Tezuka

In dit vierde deel van het verhaal van de jonge Siddhartha die op zijn spirituele pad transformeert tot Boeddha zijn de ontwikkelingen letterlijk waar te nemen door hoe hij getekend wordt. Van een bolle, kale kop naar een uitgemergeld hoofd met lang dik haar naar een welgevormd kapsel met passend gezicht.
Naast het onrecht door het kastensysteem komen uitgebreid de zelf opgelegde kastijdingen van de asceten aan bod. Deze worden beproevingen genoemd en worden massaal in het woud van Oeroevela ondernomen. De tekeningen van deze gruwelijke zelfmartelingen zijn zo grappig getekend dat alleen daar al mee het absurde van deze handelingen wordt aangetoond.
De weg naar verlichting is ontzettend gaaf getekend. Veel tekeningen bij manga zijn simpele uitdrukkingen van een moment. Deze figuren zijn van ongekende schoonheid. Als er een poster van zou zijn, zou ik daar uren naar kunnen kijken.
Siddhartha is nu Boeddha. Op naar deel 5.

#50books - 5 Een langzaam en een snel boek

 #50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De vijfde vraag is: Welk boek lees je op dit moment?

Het prettigst vind ik om in meerdere boeken tegelijkertijd te lezen waarvan dan een boek om lang mee te doen en een voor het meer snellere werk.
Op dit moment heb ik voor de langere termijn Moby Dick van Herman Melville op mijn nachtkastje liggen. Een boek waarvan mij verzekerd is dat het geen makkelijke kost is en ik voor mijzelf dan ook de tijd gun om rustig hoofdstuk voor hoofdstuk van te genieten. Het makkelijk van dit boek is dat het wel 135 hoofdstukken bevat die allemaal relatief kort van lengte zijn. Dus als het wat te taai wordt dan is het makkelijk om weer even aan de kant te leggen. Mijn idee was om elke dag een hoofdstuk te lezen maar daar is het in de praktijk niet van gekomen, ik lees het nu bij vlagen.
Voor het meer achter elkaar doorlezen heb ik nu het…

#50books - 4 Te veel, veel te veel

 #50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De vierde vraag is:Van welke auteur lees je alles, maar dan ook alles wat uitgebracht wordt?

Er zijn meerdere schrijvers waar ik groot fan van ben, alleen het probleem is dat ze zoveel schrijven dat het nooit allemaal bij te houden is als ik ook nog van andere auteurs iets wil lezen.


De eerste die bij mij opkomt is Michael Moorcock, de grote science fantasy schrijver die mij de liefde voor de eeuwigdurende strijd tussen wet en chaos heeft bijgebracht waarbij geen van de twee de voorkeur heeft. Elric of Melniboné is daarbij mijn grote favoriet en slechts een van de vele eternal champions.
Van alles wat hij heeft geschreven, is lang niet meer alles verkrijgbaar maar soms wordt er wel weer iets heruitgegeven en dan is het voor mij smullen geblazen.
Een van de grootste cadeautjes was dat hij een boek heeft geschreven met i…

Binnen de huid - J.J. Voskuil

Als groot liefhebber van de zevendelige romancyclus Het Bureau en het boek Bij Nader Inzien werd ik vorig jaar teleurgesteld door het boek De Buurman. Dit laatste boek is na het overlijden van de schrijver uitgebracht en dat geldt ook voor dit boek Binnen de Huid. Mijn teleurstelling was groot maar heeft me niet weer houden me aan dit boek te wagen.

Het grote verschil met De Buurman is dat het voor de tijd van Het Bureau is geschreven en daarmee veel dichter tegen Bij Nader Inzien aan zit dan bij het slepende leven in Het Bureau.

De wel bekende hoofdpersoon uit al deze boeken, Maarten Koning zit in de periode tussen studie en werk en het leven kan nog alle kanten op. Zo ook met de verliefdheid op de vrouw van een van zijn beste vrienden.

De gekmakende gevoelens voor die andere vrouw worden zo levendig beschreven dat het niet moeilijk is mee te voelen met deze aan de hormonale stofjes overgeleverde jonge man. Tegelijkertijd toont hij weinig eigen karakter en laat steeds met zich spele…

#50books - 3 Hoek van negentig graden

 #50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De derde vraag is: Wat is jouw favoriete plek om een boek te lezen?

Misschien is het niet de plek wat mij het grootste plezier geeft bij het lezen maar wel de houding die ik kan aannemen.
Lezen doe ik het liefst zo ver mogelijk onderuitgezakt waarbij mijn hoofd in een hoek van negentig graden op mijn romp staat.
De makkelijkste plek om die houding aan te kunnen nemen is in bed. Of het nu dag of nacht is, dat is dan ook de plek waar ik thuis het liefste lees. Een paar kussens in mijn nek, op een zacht matras met afhankelijk van het weer het dekbed op of onder me.

#50books - 2 Lezen, lezen, lezen

 #50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De tweede vraag is: Welk boek krijg je maar niet uitgelezen, hoe vaak je er ook aan begint?

Een makkelijke vraag want zover als ik weet heb ik alle boeken uitgelezen waar ik in begonnen ben. Niet iets waar ik trots op ben trouwens. Het is meer dwangmatig dan dat het zinnig is.

Als kind las ik boeken die te moeilijk voor me waren. Toch vond ik het zonde om als ik er al tijd in gestoken had er nog mee te stoppen. Dus zelfs als het volledig onbegrijpelijk was, las ik door. Dan hoopte ik gaandeweg nog het licht te gaan zien maar dat is zelden gebeurd.

Het kan echter wel zijn dat een boek niet goed valt en dat ik deze een tijd opzij leg. Dan probeer ik het een jaar later nog eens. Het is zelfs wel eens voorgekomen dat pas bij de vierde poging ik de smaak te pakken kreeg en het boek wist te voltooien. Maar uitlezen zou ik het…

Die Wormworld Saga - Daniel Lieske

Zoals dat gaat, stuitte ik klikkerdeklik op de webstrip The Wormworldsaga, http://www.wormworldsaga.com/. De heldere kleuren, de plaatjes die al scrollend in elkaar overliepen, spraken me onmiddellijk aan en ik begon de strip te volgen.


Na verloop van tijd begon de creator van dit werk, Daniel Lieske, een kickstartersproject om zijn reguliere baan op te kunnen zeggen en zijn tijd volledig op de Wormwereld Sage te kunnen richten. Ik vind dat zo geweldig dat ik meedeed en in nu in het bezit van een t-shirt ben van deze wereld.

Nog weer wat tijd later kwam het papieren boek uit en ook al had ik deze hoofdstukken via internet al een aantal malen gelezen met Engelse teksten,
toch wilde ik Daniel Lieske blijven steunen en kocht het boek. Ditmaal met de teksten in het Duits om er voor mijzelf nog iets nieuws aan te geven.

Helaas valt het op papier wat tegen. Juist de heldere kleuren en de bijzonder lichtval komt op papier niet zo schitterend uit als vanaf het lichtgevende scherm van een moni…

#50books - 1 De wereld van Madelief

#50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De eerste vraag is: Welk boek heeft in je vroegste jeugd de meeste indruk op je gemaakt?

Bij deze vraag ontstond er eerst een groot blanco in mijn hoofd die daarna direct gevuld werd met tientallen Arendsoog-boeken. Maar maakten deze boeken de meeste indruk? Nou nee. Het waren meer boeken waar ik enorm van genoot en telkens weer bij de bieb een nieuw deel van probeerde te bemachtigen.

Dan waren daar de boeken van Jan Terlouw over de Koning van Katoren en Oorlogswinter. En ook Kruistocht in een Spijkerbroek van Thea Beckman. Of wat dacht je van De Brief voor de Koning van Tonke Dragt. Allemaal boeken die behoorlijk indruk maakten en gezien de hedendaagse verfilmingen de tand des tijds uitstekend hebben doorstaan.


Maar uiteindelijk zijn het de Madelief-boeken van Guus Kuijer die wat indruk betreft steeds weer bij mij terugk…