Doorgaan naar hoofdcontent

#50books - 8 Kostbare leestijd


 #50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De achtste vraag is: Hoeveel tijd lees je gemiddeld per week?

Altijd veel en veel minder dan ik zou willen. Boeken kopen gaat sneller dan ze lezen en een herlezer als ik heeft dan ook nog het euvel om meer dan eens door alle bladzijden te willen gaan. Dus het plankje ongelezen boeken blijft groeien (maar dat is een heel ander onderwerp).

De grootste boosdoener die mij van het lezen van boeken houdt, is de computer met internet. Dan is het nog heel even hier op klikken en nog heel even daar kijken waarna het opeens een uur later is. Foetsie die kostbare leestijd.

Aan de andere kant lees ik de hele dag. Overal zijn letters zowel in als buitens huis. Een briefje hier, een verkeersbord met waarschuwing daar, het houdt niet op. Ik heb dan ook nog moeite om letters niet te gaan lezen. Zo zijn films met ondertiteling eigenlijk zonde omdat die letters toch weer trekken, ook al versta ik het best wel.

Even terug naar hoeveel tijd ik nu werkelijk besteed aan het lezen van boeken. Ik vrees dat dit gemiddeld bij elkaar toch niet veel meer dan een uur per dag is en wellicht in het weekend iets meer. Dus dan wordt dat zo'n acht uur per week. Treurig weinig.
Daarom heb ik me nu weer eens voorgenomen om wat vaker het internet het internet te laten en me op mijn bed met een boek terug te trekken. Het lukt me redelijk maar het is wel zaak me er bewust toe te zetten anders is het zo weer 'oeps, is het alweer tijd om te gaan slapen en ik had nog wel even willen lezen'.

Reacties

Ninia zei…
Leuke foto :)
Niek zei…
Dank je. Ik hoopte dat iemand het zou opvallen. En zie, op jou kan ik altijd rekenen.

Populaire posts van deze blog

Conquistador - Johan Klein Haneveld

Op het blog Lalagè Leest trof ik een bespreking van Conquistador aan. Dubbel verrassend omdat dit niet het genre is waar Lalagè normaliter over schrijft én het een science fiction verhalenbundel is van de hand van een Nederlandse auteur. Sinds mijn tienerjaren lees ik regelmatig science fiction waarbij opvalt dat het meeste uit de Angelsaksische wereld komt. Dus dit boek kon ik niet laten liggen.

Het was wel heel erg wennen om allerlei technische termen in het Nederlands te zien staan. Ik ben zo gewend ze in het Engels te horen (in televisieseries of films) en te lezen dat dit Nederlands me zelfs liet haperen tijdens het lezen. In het Nederlands klinkt zo'n heel gave ruimteaandrijving bijna kinderachtig. Grappig wat taal en gewenning kunnen doen.

Iets anders is de vormgeving. De letters van de titel op de voorkant en de cijfers van de bladzijdenummers hebben een typisch zeventigjaren science fiction uiterlijk. Tenminste dat is wat het bij mij oproept. Het lijkt erop dat de vormge…

#50books 2016.28 Zomerleeswensenlijstje

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt.
En de achtentwintigste vraag is: Wat is jouw vakantielijstje?
Het is wel zo dat ik meer boeken lees tijdens de vakantie dan tijdens werkweken maar ik spaar er geen boeken voor op. Dus dan wordt de vraag voor mij eerder wat ik denk in augustus te willen lezen. En daarmee werp ik een blik op mijn plankjes met ongelezen boeken.

Als eerste valt dan mijn oog op The View From The Cheap Seats geschreven door Neil Gaiman.

Neil Gaiman is bekend geworden door zijn briljante fantasie die hij zijn vrije gang heeft laten gaan in verschillende soorten genres, denk aan science fiction, fantasy, sprookjes en vormen, denk aan graphic novel, prentenboek, volwassen roman.
In dit boek staan juist de stukken die juist niets met fantasie te maken hebben maar zijn mening verwoord over een uiteenlopend aantal onderwerpen.

Ik ben heel erg benieuwd of de ma…

BAM - Jelle Brandt Corstius

Dit boek heb ik in zijn geheel in de trein gelezen en achteraf gezien is dat ook de beste plek om dit te lezen.

Jelle Brandt Corstius bezoekt samen met twee artistieke vrienden die plek op aarde waardoor hij als kind geobsedeerd was geraakt bij het staren in de Bosatlas. En die plek was Siberië waar hij zich voornamelijk per trein doorheen laat vervoeren.

Wat me raakt is hoe hij de Russische mentaliteit die behoorlijk van de Nederlandse afstaat, beschrijft en deze ook omarmt in de tijd dat hij in Siberië is. Zich nog even zorgen maakt over of zijn vrienden het wel aankunnen maar dan ziet dat ook zij er de lol wel van inzien als ze uit een hotelkamer worden gezet omdat een ander meer betaalt. Dit is de manier waarop je als mens de hele aarde kunt bereizen, aansluiten bij de mentaliteit die daar heerst hoe ongelooflijk deze ook in onze ogen lijkt te zijn. Ik kan met recht zeggen dat ik er wijzer van geworden ben.

Daarnaast is het boek ook schitterend weergegeven wat lay out betreft waarb…