Old Man's War 4 Zoe's Tale - John Scalzi

Kortweg is dit boek The Last Colony, het vorige deel in de reeks Old Man's War, maar dan verteld vanuit het perspectief van Zoe. De vraag is dan hoe interessant dit dan is. Het verhaal is al bekend, zou je denken, met alle twists en plotselinge onthullingen. 
Orson Scott Card heeft hetzelfde gedaan in zijn Shadow-reeks waarin de gebeurtenissen die wij kennen door de ogen van Ender nu door de ogen van Bean worden verteld. Toen ik dit destijds las, vond ik dat best een geslaagd experiment maar het haalde het niet bij het origineel.
Dat is met Zoe's Tale wel anders. In mijn belevenis is dit boek net zo sterk als The Last Colony. 

Zoe is de biologische dochter van de verrader Charles Boutin die de buitenaardse wezens, de Odin, bewustzijn heeft geschonken. Dit is de reden dat de Odin Zoe voor altijd beschermen en vereren. 
Zoe wordt opgevoed door Jane Sagan een John Perry die bekend zijn uit alle vorige delen. 
Ik was me tot nu toe niet helemaal duidelijk hoe het nu zat met Zoe. Dit boek heeft al deze kennisgaten opgevuld. 

Oorspronkelijk was John Scalzi niet van plan om verder te gaan met deze reeks en dacht het met de eerste drie delen te hebben afgerond zoals hij in zijn nawoord schrijft. Aanhoudende fans motiveerde hem om toch een verhaal vanuit het oogpunt van Zoe te schrijven en ik ben heel blij dat hij dit gedaan heeft en het hem gelukt is er zoiets interessants van te maken.

Nu ik er nog ben - Dick Matena

Deze verzameling columns is uit 2023, toen leefde de stripmaker Dick Matena nog. Dit jaar is hij eind april overleden en daarmee werd mijn belangstelling gewekt naar dit boek. Eigenlijk ook gek dat interesse vaak toeneemt bij het overlijden van een kunstenaar. De columns zijn voor het eerst gepubliceerd in Eppo Stripblad tussen 2014 en 2022. Ze zijn autobiografisch waarbij het voornamelijk over dat gedeelte van zijn leven gaat wat met strips te maken heeft.

Opvallend is hoe hij niet schuwt te schrijven over zijn alcoholistische en daarmee gepaard gaande gewelddadige inborst. Het is dan ook moeilijk hem sympathiek te vinden maar ik denk dat dit hem ook weinig heeft kunnen schelen, hij was wie hij was.

De columns geven ook een inkijkje in de harde stripwereld. Vaak worden strips nog steeds als kinderlijk (wat sowieso onterecht is) en gezellig beschouwd maar als je dan leest hoe stripmakers behandeld werden dan is daar niets leuks meer aan. Een harde zakelijke wereld met hier en daar een menselijke uitgever die het hoofd nauwelijks boven water kan houden. 

Columns zijn altijd fragmenten en dat is waardoor ik steeds het gevoel had van alles te missen. Wat wordt er niet verteld? Misschien dat er ooit eens een biografie over Dick Matena kan verschijnen waarin die raadsels worden opgelost. Ik zou het zeker kopen en lezen.