vrijdag 28 juli 2017

#50books - 2017.30 Vanzelf openvallen

In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit jaar de vragen stelt. 
 
En de dertigste vraag van 2017 is:   
Welk boek ligt je het prettigst in de hand?

Wanneer ik een boek wil hebben, is mijn eerste blik altijd of het een versie heeft met een zachte kaft en het liefst op pocketformaat. Soms is het even wachten want de harde kaften gaan bij het uitgeven van boeken meestal een aantal maanden vooruit. Alleen als ik echt niet kan wachten zoals bijvoorbeeld destijds met het zevende en destijds laatste deel van Harry Potter, koop ik die uitgave met een harde kaft. Maar tijdens het lezen voelde ik al gelijk weer waarom ik dat niet prettig vond. Het keiharde omhulsel om al die zachte, soepel meebewegende bladzijden lijken een gevangenis te zijn. Dat vormt absoluut niet mee wanneer ik me tijdens het lezen in een iets andere houding positioneer en het dwingt me om mijn leeshoudingen te beperken. Nee, dan de zachte kaft die mij altijd volgt.

Een pocket vind ik ook een heel fijn formaat omdat de bladzijden altijd in een keer te overzien zijn en ze meestal in één hand vast te houden zijn. Dit betekent dat waar ik ook ben, ik het boek makkelijk kan vasthouden zoals in een volle tram boven alle hoofden uit.

Nu is er met pockets nog wel eens een groot nadeel en dat is dat ze niet lekker openvallen. Soms heb ik de kracht van twee handen nodig om ze volledig open te kunnen houden waardoor ik ook de letters vlak bij de vouwen kan zien.
Daarom ben ik altijd heel gelukkig wanneer ik een pocket aantref die als vanzelf openvalt. Dat is de meest luxe boekvorm die ik ken en helaas maar weinig zie. Het zijn die boeken die roepen 'pak mij op dan ga ik alvast voor je open, kom maar en begin hier te lezen'. Dan is het puur genot om door die bladzijden te bladeren en alle letters met gemak te kunnen zien.

Geen opmerkingen:

Clarkesworld Magazine Issue 180 September 2021

Het septembernummer van Clarkesworld Magazine heeft opmerkelijk veel Amerikaanse verhalen terwijl juist Neil Clarke in zijn artikel Editor&...