Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit september, 2015 weergeven

Icelandic Folk an d Fairy Tales

Bij mij is het reisgen dat in mijn familie rondwaart nooit echt geactiveerd. Thuis voel ik mij prima en als ik op avontuur wil doe ik dat met mijn eigen fantasie. Alleen heel soms heb ik me laten verleiden om toch naar het buitenland te gaan. Zoals enkele jaren geleden dat mijn moeder graag met mij op pad wilde en om het voor mij aantrekkelijker te maken mij het reisdoel heeft laten kiezen. Dat werd IJsland.

De weinige keren dat ik dan in een ander land ben, vind ik het wel een must om een boek op de kop te tikken met verhalen die typisch voor die plek zijn. Het gaat dan snel in de richting van legendes, mythes en sagen.

In IJsland vond ik het boekje Icelandic Folk and Fairy Tales. Hierin is te vinden de vertaling naar het Engels door May en Hallberg Hallmundsson van 19de eeuwse IJslandse geschriften door Jón Árnason die jarenlang verhalen optekende die door de mondelinge traditie bewaard zijn gebleven.

De vertalers hebben hun selectie ondergebracht onder de kopjes: Elven & Trollen,…

De Metabaronnen Eerste boek: Othon De betovergrootvader - Jodorowsky & Gimenez

Een stripboekenreeks sterk aangeraden door een vriendin die verder niet zo heel veel leest omdat ze daar te onrustig voor is. Haar enthousiasme wist me wel voldoende te prikkelen om dit eerste deel op de Deventer boekenmarkt op de kop te tikken en eindelijk heb ik er ook de rust voor gevonden om het te lezen.

Direct vanaf de eerste bladzijde springt de science fiction-sfeer je als lezer tegemoet, een wereld met veel metalen vliegende voertuigen in een volgepropte stad. Wat daarbij ook gelijk opvalt is de tekenstijl van Juan Gimenez. Of beter gezegd schilderstijl. De aquarellen ademen een hard leven uit met fletse kleuren en veel metalen oppervlakten.

Het verhaal over de metabaronnen, en in dit deel in het bijzonder over Othon, wordt verteld door een robot tegen een andere robot. Het commentaar van de robot die het verhaal voor het eerst hoort, is soms wel komisch maar door herhaling van dezelfde soort opmerkingen wordt het wat te makkelijk en zelfs kinderachtig.
Het verhaal zelf is er e…

#50books - 2015.36 Geen geduld

In deze derde jaargang van #50books is het de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel die de vragen stelt.

En de zesendertigste vraag is: Welk kookboek gericht op een specifieke doelgroep heb jij in huis (gehad) waar je veel gebruik van (hebt ge)maakt?


Regelmatig eet ik meer en ongezonder dan goed voor me is dus dat ik wat met eten heb, valt niet te ontkennen. Maar dat ik voordat ik daar aan kan beginnen eerst een onbeschrijflijk aantal handelingen moet uitvoeren, is niet aan mij besteed. En al helemaal niet als het bereiden van een maal langer duurt dan dat ik het op kan eten (wat zo'n beetje altijd het geval is als ik zelf zou koken omdat ik een onhandige koker en een extreem snelle eter ben). Ik heb er eenvoudigweg het geduld niet voor.

Zo is er wel eens een kookboek het huis ingeslopen dat beweerde maaltijden te hebben die niet meer dan een kwartier bereidingstijd in beslag nemen. Daarbij bleek dat of het eenvoudigweg niet waar was en minstens het dubbele aan tijd kostte of dat h…

De Magische Rivier - Philip José Farmer

De vertaling van The Fabulous Riverboat is geen onverdeeld genoegen. Het boek vond ik op de achtergelaten boekenplanken van mijn inmiddels gestorven ouders. Ha, science fiction, dacht ik, interessant. En nog wel een schrijver die ik niet ken, ook altijd de moeite waard om eens te proberen.

Het gegeven dat mensen na hun dood op een planeet komen en daar door wezens van hogerhand zijn neergezet om een nog onduidelijke reden, klinkt best boeiend. Dat werkelijk alle wezens uit alle aardse tijden daar terecht komen, is nog mooier. En wat te denken van dat als je daar sterft, je binnen een dag weer terugkeert in een gezond lichaam en nog jong ook. Het addertje onder het gras is alleen dat je op een andere plek op deze planeet terugkeert dan waar je bent gestorven.

Bij het lezen viel het me binnen enkele bladzijden al op dat het Nederlands mij tegenstond. De zinnen kwamen gemaakt op mij over en op het moment dat een voorloper van de homo sapiens uitriep:"Ben je helemaal door de ratten …

Clarkesworld Magazine - Issue 108 September

In het septembernummer van Clarkesworld Magazine verhalen van Amerikaanse, Britse, Thaise en Chinese hand. Zeven science fiction/fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen waaronder een interview met Seth Dicksinson wiens debut fantasyboek The Traitor Baru Cormorant uit is gekomen half september en behoorlijk gepromoot wordt. Wie weet een nieuwe ster aan het firmament als men daar zoveel aandacht op verschillende websites voor over heeft. Omdat het hier om een eerste deel van een trilogie gaat, ben ik niet gelijk wild enthousiast. Laat die drie eerst maar uitkomen voordat ik daar aan ga beginnen. Wel een lezenswaardig interview om alvast met deze schrijver kennis te maken.

Dan wil ik nog in het kort twee verhalen uitlichten. Het eerste is Cremulator door Robert Reed. Een op het eerste oog een recht toe recht aan science fiction verhaal waarin de hoofdpersoon met iets buitenaards wordt geconfronteerd. Bij verder lezen word je als lezer een paar maal door elkaar geschud om op het ei…

#50books - 2015.35 Nine eleven

In deze derde jaargang van #50books is het de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel die de vragen stelt.

En de vijfendertigste vraag is: Welke boeken heb jij gelezen (of ken je) waarin 9/11 een (hoofd)rol speelt?

Mijn eerste reactie was dat ik natuurlijk geen boeken heb gelezen die aan deze inhoud voldoen omdat ik toch voornamelijk science fiction lees. Maar wat blijkt? Ik heb wel degelijk nog wat anders gelezen namelijk Extremely Loud and Incredibly Close van Jonathan Safran Foer. Een boek waar 9/11 de context is voor het hele verdere verhaal.

9/11 als (hoofd)rol in een verhaal is voor mij geen reden om een boek op te pakken en te lezen. Misschien wel in tegendeel. Ik denk arrogant genoeg wel te weten wat men daar allemaal over kan schrijven. Maar zoals in Extremely Loud and Incredibly Close is het wel bijzonder effectief om het ware verhaal te vertellen. Namelijk hoe een jongen omgaat met de dood van zijn vader. In dit geval veroorzaakt door de aanslagen op 9/11 maar dat had net zo g…

#50books - 2015.34 Spookschrijvers

In deze derde jaargang van #50books is het de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel die de vragen stelt.

En de vierendertigste vraag is: Hoe zou jij het vinden wanneer het boek van jouw favoriete auteur niet (compleet) door haar/hem zelf is geschreven?
Rond mijn twintigste was ik zeer gecharmeerd van Marion Zimmer Bradley, niet in de laatste plaats omdat ze schreef over de avonturen rondom mijn geliefde koning Arthur. Nu dacht ik alles van haar gelezen te hebben en was dan ook zeer gelukkig bij het vinden van nóg een boektitel van haar hand dat ook nog eens aansloot op de Avalon-serie. De teleurstelling was dan ook des te groter bij de ontdekking dat zij het boek niet geschreven had maar dat dit ene Diana L. Paxson had gedaan. Wel aan de hand van aantekeningen van de oorspronkelijke auteur maar bij het lezen werd het al snel duidelijk dat het geen Marion Zimmer Bradley-boek was. Sindsdien ben ik beter gaan opletten en sla vaker een boek open dan alleen op de kafttekst af te gaan.

Wanne…

#50books - 2015.33 N.N.

In deze derde jaargang van #50books is het de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel die de vragen stelt.

En de drieëndertigste vraag is: Heeft een anoniem boek overlevingskansen?
Absoluut. Wanneer de tekst dát heeft wat een boek de moeite waard maakt, zal de naam die eraan hangt er niet toe doen.

Hoe zouden anders debutanten ooit kunnen starten? Een onbekende naam is ongeveer hetzelfde als anoniem. Ongeveer, niet helemaal want een naam kan al behoorlijk sturend zijn. Het kan een indicatie geven uit welke cultuur de schrijver komt en of het een man of een vrouw is. Gegevens die door onze levenservaring ongewild beoordeeld worden en kleuren hoe wij teksten ervaren. Tenminste, ik denk dat dit voor veel mensen zo geldt.

En dat is ook waarom een boek waar de naam van een favoriete schrijver op staat, gelijk aantrekkelijk is. Wanneer blijkt dat er slechts door deze persoon een voorwoord is geschreven, is de teleurstelling misschien wel groot maar het boek is wel al onder de aandacht gekome…