Clarkesworld Magazine Issue 228 September 2025

In dit septembernummer van Clarkesworld Magazine kun je zeven korte fantasy en science fiction verhalen lezen die voornamelijk uit Amerika komen maar er zitten er ook uit Schotland en Bulgarije tussen. Ook zijn er weer vier non-fictie artikelen in opgenomen.

Sheri Singerling vertelt in Wireworks over een dochter die verscheurd wordt door rouw om haar overleden moeder. Haar vader stort zich in zijn werk en houdt haar kort. Zij ontmoet een auta (een AI die zelfstandig opereert) die wireworks maakt speciaal voor haar om te implementeren zodat zij de rouw aankan. Deze wireworks implementeert zij ook ongevraagd op haar vader. De vraag is of de veranderingen die dit in hun teweegbrengt de oplossing is. Mooi vind ik ook het open einde waardoor je dit zelf mag bedenken.

David McGillveray heeft ook zijn gedachten laten gaan over AI en dit beschreven in The Fury of the Glowmen. In deze wereld was er militaire AI maar men vond dit te gevaarlijk en heeft dit uitgeschakeld. Er is echter iets van in leven gebleven en dit weet de wereld over te nemen. In dit verhaal is de angst voor AI mooi beschreven met aan de andere kant de klakkeloosheid waarmee de mens zich met het internet laat verbinden.

Koji A. Dae gooit het over een andere boeg in Five Impossible Things. Een vrouw is stervend en wordt beetje bij beetje bekend gemaakt met een virtuele wereld waarin ze nog wél vele jaren zou kunnen blijven leven zonder pijn en ongemak. Zij is zich er echter steeds van bewust wat er in deze virtuele wereld niet mogelijk is. Wat mij betreft prachtig beschreven hoe iemand langzaam accepteert te sterven. 

Goudjakhals - Julien Ignacio

Dit jaar heeft Julien Ignacio de J.M.A. Biesheuvelprijs gewonnen voor zijn boek Goudjakhals. Een boek met zes verhalen van verschillende lengtes maar allen met zeer actuele onderwerpen die stuk voor stuk onder mijn huid gingen zitten.

Niet eerder had ik van Julien Ignacio gehoord dus ging ik op internet kijken wat ik over hem kon vinden. Hij is exact twee dagen jonger dan ik ben en wellicht ook dat het in dezelfde tijd opgroeien er ook voor heeft gezorgd dat zijn teksten mij zo aanspreken omdat we met dezelfde tijdgeestbril kijken. Zijn Nederlands-Arubaanse achtergrond heeft hem wellicht ook wat verder over de grenzen laten kijken en hem makkelijker in kunnen laten leven in minderheden in een samenleving.

GPS heet het eerste verhaal. Hierin wordt vanuit een kunstmatige intelligentie verteld over een gevluchte Iraanse Koerd in een vluchtelingenkamp op Lesbos. Dit vertelperspectief leek het wat meer science fiction en daarmee afstandelijker te maken maar uiteindelijk is die afstand misschien wel beter omdat de gruwelijkheden die deze man overkomt, onverdraaglijk zijn en niet in de laatste plaats omdat je als lezer weet dat dit ook in het echt gebeurt.

Het Silveren Koord wordt juist verteld vanuit de ik-persoon zelf, een zwarte sekswerker in Amsterdam in de 17de eeuw. Het onvervalste Amsterdamse accent waarmee zij spreekt, was even wennen maar maakte het zo authentiek dat de gebeurtenissen daardoor door mij als lezer nog intenser beleefd werden. Indrukwekkend vond ik ook de rauwheid van haar bestaan zonder dat zij zich daar ook maar een keer over beklaagd. Ze nam het zoals het was.

In Chatilad Road is van begin tot het einde een Palestijnse taxichauffeur in Libanon aan het woord die zijn relaas houdt tegen zijn Nederlandse passagier. Zijn verhaal is prachtig opgebouwd waardoor ik hem eerst een beetje leerde kennen en langzaam zijn leven ingetrokken werd. Het uiteindelijke doel van zijn betoog, gaf mij kippenvel. En zoals ook de andere verhalen doet mij beseffen wat een gemakkelijk en luxe leven ik leid.

De Host is een beschrijving van een getraumatiseerde Palestijnse vluchteling in Nederland die uiteindelijk de diagnose DIS krijgt. Terwijl het verhaal begint met de weergave van een podcast gaat dit vlekkeloos over in het verslag van een psychotherapeut van haar patiënt. Zoals alle verhalen hiervoor zijn de gebeurtenissen zo levensecht en zo intens beschreven dat ik het moeilijk van mij af kon schudden.

Nader tot Jou is hierop de uitzondering. Dit is een brief van de auteur aan Gerard Reve. Waarin onder andere racisme en homoseksualiteit aan bod komen. Het is een persoonlijke brief waarin ik als lezer de auteur ook beter leer kennen.

Radio Gaga is het laatste verhaal waarin tijdens een politieke strijd een Antilliaanse moeder vecht tegen de armoede terwijl haar zoon in het rijke Hullanda is gaan studeren. Ook hier komt de rauwheid van het bestaan glashard naar voren zonder dat er geklaagd wordt of dat men verontwaardigd is. Het leven is zoals het is, lijkt het te zeggen.

Ik ben diep onder de indruk van deze verhalen en in mijn beleving heeft Julien Ignacio de J.M.A. Biesheuvelprijs dubbel en dwars verdiend omdat hij de huidige politieke tijdgeest in al zijn lelijkheid weet te beschrijven zonder te moraliseren.

Clarkesworld Magazine Issue 227 Augustus 2025

Clarkesworld Magazine van augustus 2025 bevat acht korte science fiction/fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen met bijdragen uit Amerika, Singapore, Canada, China en Nigeria. Opvallend vind ik dat de verhalen uit het Afrikaanse continent bijna altijd uit Nigeria of Niger komen. Zal dat een van weinige plaatsen in Afrika zijn waar science fiction een genre is? Ik weet het niet.

Dit keer veel verhalen waarin mensen met techniek zijn geüpgrade met daar de gevolgen van. Zoals in A Shaky Bridge geschreven door Marissa Lingen waarin neurale implantaten mensen helpen na een hartinfarct maar als bijwerking hebben dat ze wandelende reclamezuilen worden. En in Heart of Thunder van Raahem Alvi waarin arme sloebers zich moeten laten ombouwen om überhaupt werk te kunnen krijgen (anders zijn ze fysiek niet goed genoeg) maar daardoor zich levenslang in de schulden steken om de steeds betere aanpassingen te kunnen betalen. 

In Sea of Fertility van de Chinese Bella Han zijn het de mensen die ervoor kiezen om elke dag zo lang mogelijk in een virtuele wereld in te pluggen en balen dat ze acht uur per dag in de echt wereld moeten zijn. De virtuele wereld probeert de zintuigelijke ervaringen zoals geur en smaak ook aan te bieden maar het is nooit zoals het echte leven. Toch blijven mensen voor deze virtuele beleving kiezen. Boeiend verschijnsel en herkenbaar.
Door dit verhaal snap ik eindelijk waar black mirror voor staat (zoals in de serie Black Mirror) namelijk het zwarte scherm van al onze apparaten. Grappig om op deze manier daar achter te komen.

Een heel lief liefdesverhaal wordt verteld door Ryan Cole in A Dream of Twin Sunsets. In een militair gedreven samenleving wordt een man verliefd op een deserteur. Dit houdt hij verborgen voor zijn vrouw en kind tot deze deserteur opgepakt wordt. Eindelijk weer eens een verhaal waarin een positief geluid te horen is, het smolt mijn hart.

The Plated Prisoner series: Gleam - Raven Kennedy

Alweer het derde deel van deze fantasyserie waarin de geschiedenis wordt verteld van de fee Auren die als kind in het universum van de mens is terecht gekomen en daar niets anders dan misbruik en mishandeling heeft gekend, niet in de laatste plaats omdat ze als de zon op is alles wat ze aanraakt in goud verandert.

In dit derde deel komt ook meer politiek om te hoek kijken waarbij verraad en misleiding aan de orde van de dag is. Maar ook de romantiek. En dat laatste maakt dat het tegen de bouqetreeks aanzit. Ergens wel lekker om weg te happen maar de enigszins onderdanigheid van Auren naar haar geliefde vind ik niet altijd goed te pruimen. 

In het eerste delen hoopte ik op een ontwikkeling in Auren naar meer zelfstandigheid en eigeheid. Deze zie ik ook wel in dit derde deel maar het gaat allemaal wel heel erg langzaam. 

Ik ben nu op de helft van deze serie die uit zes delen bestaat en zal het zeker wel uitlezen, vooral ook omdat het zo makkelijk leest en ik nog steeds moeite heb met lezen. Maar ik vraag me wel af of mij dit in een andere tijd in mijn leven mij ook geboeid had (alhoewel dat eigenlijk geen eerlijke vraag is want deze geldt natuurlijk altijd).