Het uilwezen Sadie roept de hulp in van de Rat Queens om haar land te verdedigen tegen een leger met monsters (orks, trollen, etc.). Ze worden allemaal gegrepen door een enorm monster behalve Dee die haar eigen quest heeft, iets wat ik pas heel laat begreep want door de slechte tekeningen dacht ik dat dit zich in een andere tijd afspeelde.
Maggi, het schijnbaar verlegen herbergiersmeisje, komt hen samen met Violet bevrijden uit het monster. Vervolgens vangt de strijd met de kinderen van het vlees aan. Zij hebben de zoon van Dave en uiteindelijk blijkt een van hen de broer van Braga te zijn. Altijd leuk zo'n onthulling.
Dee is in het land der goden waar de godin van de liefde haar om raad vraagt. De god van de empathie denkt als god vergeten te zijn en is blijven hangen in apathie waardoor het rijk der goden vergaat. Interessant hoe hier gespeeld wordt met hoe goden alleen kunnen bestaan als anderen in hen geloven.
Ondanks dat ik het verhaalgedeelte wel weer mooi en boeiend in elkaar vind zitten, zijn er over het algemeen toch veel te veel gevechtsscènes en daar kan ik vaak niet zo veel mee. Behalve als het ook nog heel humoristisch is maar dat zat in dit deel niet zoals het wel in andere delen zat.
Wellicht dat Kurtis Wiebe het ook wel een beetje genoeg vond allemaal en daarom het stokje heeft doorgegeven.
