Doorgaan naar hoofdcontent

#50books - 2017.09 Ongeloof

In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit jaar de vragen stelt.
En de negende vraag van 2017 is:  
Heb jij wel eens gevoelens van rouw gehad, omdat een personage uit je boek overleed?

Het is alweer heel wat jaren geleden dat ik begon in het eerste deel van de wat later bleek de nog niet afgeschreven serie A Song of Ice and Fire (en dat terwijl ik met mijzelf had afgesproken geen boekenseries meer te beginnen waarvan nog niet alle delen verschenen waren). Het eerste deel had als titel A Game of Thrones. Precies, de titel waar weer vele jaren later de televisieserie naar vernoemd is.

Ik was gelijk diep onder de indruk van deze schrijver en van dit boek en las en las en las. En toen gebeurde het. Een van de belangrijkste hoofdpersonen stierf. Geen alledaagse dood waar wellicht nog omheen geschreven kon worden zodat hij terug zou kunnen keren, nee, hij werd onthoofd!

De haren op lichaam gingen van afgrijzen overeind staan. En tegelijkertijd kon ik het niet geloven. Sterker nog, ik geloofde niet wat ik had gelezen. Ik weet het aan de Engelse taal, dat ik deze niet voldoende machtig zou zijn en het vast niet goed begrepen had. Ook alle gebeurtenissen daarna die er op wezen dat het werkelijk waar was, probeerde ik nog tot het einde van het boek als door mij niet goed begrepen af te schuiven.

Maar toen kwam het tweede deel en werd het me langzaam duidelijk dat het echt waar was. Dit personage zou nooit meer levend terugkeren. Wat een briljante schrijver, was mijn conclusie! Zoiets extreems was nog niet eerder vertoond.

Bij de televisieserie heb ik reikhalzend uitgekeken naar de aflevering waarin deze onthoofding zou plaatsvinden. De reactie van het publiek waren op zijn minst zo heftig al dan niet heftiger dan mijn reactie bij het lezen van het boek. Nog altijd is dit voor mij een van de hoogtepunten in fantasygeschiedenis.

Reacties

Ali zei…
Ik heb eerst de serie gezien, vervolgens ben ik begonnen aan de boeken. En dat was inderdaad wat. En dan heb ik het niet eens over alle anderen die doodgaan. Bij bosjes

Populaire posts van deze blog

#50books 2016.28 Zomerleeswensenlijstje

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt.
En de achtentwintigste vraag is: Wat is jouw vakantielijstje?
Het is wel zo dat ik meer boeken lees tijdens de vakantie dan tijdens werkweken maar ik spaar er geen boeken voor op. Dus dan wordt de vraag voor mij eerder wat ik denk in augustus te willen lezen. En daarmee werp ik een blik op mijn plankjes met ongelezen boeken.

Als eerste valt dan mijn oog op The View From The Cheap Seats geschreven door Neil Gaiman.

Neil Gaiman is bekend geworden door zijn briljante fantasie die hij zijn vrije gang heeft laten gaan in verschillende soorten genres, denk aan science fiction, fantasy, sprookjes en vormen, denk aan graphic novel, prentenboek, volwassen roman.
In dit boek staan juist de stukken die juist niets met fantasie te maken hebben maar zijn mening verwoord over een uiteenlopend aantal onderwerpen.

Ik ben heel erg benieuwd of de ma…

Conquistador - Johan Klein Haneveld

Op het blog Lalagè Leest trof ik een bespreking van Conquistador aan. Dubbel verrassend omdat dit niet het genre is waar Lalagè normaliter over schrijft én het een science fiction verhalenbundel is van de hand van een Nederlandse auteur. Sinds mijn tienerjaren lees ik regelmatig science fiction waarbij opvalt dat het meeste uit de Angelsaksische wereld komt. Dus dit boek kon ik niet laten liggen.

Het was wel heel erg wennen om allerlei technische termen in het Nederlands te zien staan. Ik ben zo gewend ze in het Engels te horen (in televisieseries of films) en te lezen dat dit Nederlands me zelfs liet haperen tijdens het lezen. In het Nederlands klinkt zo'n heel gave ruimteaandrijving bijna kinderachtig. Grappig wat taal en gewenning kunnen doen.

Iets anders is de vormgeving. De letters van de titel op de voorkant en de cijfers van de bladzijdenummers hebben een typisch zeventigjaren science fiction uiterlijk. Tenminste dat is wat het bij mij oproept. Het lijkt erop dat de vormge…

BAM - Jelle Brandt Corstius

Dit boek heb ik in zijn geheel in de trein gelezen en achteraf gezien is dat ook de beste plek om dit te lezen.

Jelle Brandt Corstius bezoekt samen met twee artistieke vrienden die plek op aarde waardoor hij als kind geobsedeerd was geraakt bij het staren in de Bosatlas. En die plek was Siberië waar hij zich voornamelijk per trein doorheen laat vervoeren.

Wat me raakt is hoe hij de Russische mentaliteit die behoorlijk van de Nederlandse afstaat, beschrijft en deze ook omarmt in de tijd dat hij in Siberië is. Zich nog even zorgen maakt over of zijn vrienden het wel aankunnen maar dan ziet dat ook zij er de lol wel van inzien als ze uit een hotelkamer worden gezet omdat een ander meer betaalt. Dit is de manier waarop je als mens de hele aarde kunt bereizen, aansluiten bij de mentaliteit die daar heerst hoe ongelooflijk deze ook in onze ogen lijkt te zijn. Ik kan met recht zeggen dat ik er wijzer van geworden ben.

Daarnaast is het boek ook schitterend weergegeven wat lay out betreft waarb…