Het laatste deel van de trilogie en ik moet eerlijk zeggen dat het me niet zo greep als de eerste twee delen. Nu weet ik niet zo goed waaraan het ligt. Misschien was het bij elkaar een beetje te veel van het goede en duurde het me iets te lang. Maar dit kan ook door mijn eigen stemming komen en dat wanneer ik dit boek op een ander moment had gelezen, ik dit juist wel het hoogtepunt van deze serie had gevonden. Het is het meest complexe boek en uiteindelijk komt alles uit de hele reeks heel kunstig bij elkaar. En dat is misschien ook wel wat me er aan stoorde, dat het tijdens het lezen zo duidelijk gemaakt is om tot dat hoogtepunt te komen. Daardoor komt het meer uit het hoofd dan uit het hart van de schrijver en dat leest niet zo lekker.
Iets anders dat vreemd aanvoelde was het christendom dat in deze fantasy-reeks verweven is. Voor mij voelde dat misplaatst. Alsof de schrijver op een met van dik hout zaagt men planken manier zijn kijk op het christendom wil geven. Dit onderwerp op zich vind ik verder prima maar in een fantasysetting werkt dit niet voor mij. Het kwam niet heel vaak voor dus ik kon het nog wel hebben maar het haalde me wel telkens even helemaal uit het verhaal zelf. Heel erg jammer want de schrijfstijl van Philip Pullman vind ik zeer aangenaam omdat het heel vertrouwd aanvoelt. Toch jammer om na twee hele interessante delen dan nu na het afsluitende deel teleurgesteld achter te blijven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten