Nikopol-trilogie: Deel 2 Lady in Blue

Het eerste deel van de Nikopol-trilogie had bij mij verwachtingen geschapen voor dit tweede deel die helemaal niet uitkwamen. Het speelt zich weliswaar af in hetzelfde universum en het tijdstip waar we op het einde van het eerste deel zijn achtergebleven maar het richt zich op andere spelers in het verhaal. Het kostte mij dan ook even tijd om mijn verwachting hier naar toe bij te stellen.

Bij het openen van het boek viel er een krant uit. Ik nam aan dat degene van wie ik dit boek geleend had dat er zelf een keer ingestopt had. Maar bij nader inzien bleek deze krant bij het verhaal zelf te horen. Het bericht over nieuws dat uit de toekomst naar het verleden zou zijn geseind. Oftewel over wat ons nog allemaal te wachten staat. De krant is van 1995 en het verhaal speelt zich af in 2025. Door het nu in 2020 te lezen voelt het alsof ik nu in de toekomst leef, een gevoel dat ik niet vaak gehad heb.

Lady in Blue is niet voor de poes. Zij is het die de berichten naar het verleden heeft gestuurd. En zij is het die heel wat gruwelen meemaakt waarbij zij zich uitstekend weet te weren, ook al heeft zij niet helemaal controle over wat er met haar gebeurt. Een typisch Enki Bilal thema, zou ik zo denken.

De tekeningen zijn weer van adembenemende gruwelijk- en schoonheid. Eerst lijken het kleurpotloodtekeningen maar bij nader inzien is er nog veel meer aan de hand. Tekeningen om lang naar te kunnen kijken.