The Hollow Man - Dan Simmons

Dan Simmons ken ik in eerste instantie van de terecht veel geprezen Hyperion-boeken, van de Ilium/Olympos-epos en de onvergetelijke Carrion Comfort. Na het lezen van The Hollow Man was ik ervan overtuigd dat dit een boekje was uit zijn eerste dagen als schrijver maar dat was een vergissing. Of in ieder geval is dit boek drie jaar na Hyperion uitgekomen.

De elementen zoals van Dan Simmons bekend: de indringende sfeerbeschrijvingen, de gedetailleerde geweldsscènes, de levensechte conversaties, het reizen/vluchten en het langzaam ontvouwen van hoe de vork nu werkelijk in de steel zit, zijn allemaal aanwezig in dit boek. Maar op een of andere manier lijkt het wel simpeler dan hoe ik het uit zijn andere boeken ken. Of misschien is het wat minder met het hart geschreven en wat meer met het hoofd.

Er zit dan ook een uitgebreide theorie in over het menselijke bestaan en dat weergegeven door een telepathische wiskundige die rouwt om zijn net overleden telepathische vrouw. Voor de science en voor de fiction zit het met dit boek zeker wel goed. Maar voor zoals ik Dan Simmons ken ietsje te veel uitgelegd naar mijn smaak. Dat neemt niet weg dat het zeker wel de moeite waard is.