Doorgaan naar hoofdcontent

#50books - 2015.27 Te lang en te veel uitleg

In deze derde jaargang van #50books is het de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel die de vragen stelt.

En de zevenentwintigste vraag is:

Welk boek las je onlangs en wil je iedereen afraden ook te lezen?


Dat is een makkie, dat is 1q84 van Haruki Murakami waar ik in juni nog over geblogd heb.

Typisch zo'n boek dat al vele jaren gehypt wordt waardoor het ook steeds weer opnieuw op mijn netvlies kwam. En ja door dan een goedkope versie aan te bieden, wil ik dan nog wel eens daarvoor vallen. Ondertussen waren er ook lezers om mij heen die ik respecteer, die van deze schrijver genoten dus een erge buil zou ik me niet kunnen vallen, dacht ik.

Dat liep anders af. Het was een enorm overdreven uitgesponnen verhaal waarbij het zeker geholpen had als het eenderde had beslagen van wat het nu aan aantal bladzijden inneemt. De inhoud van het verhaal had misschien nog wel het beste gewerkt in een kort verhaal of een novelle.

En dan die schrijfstijl! De schrijver lijkt een weinig hoge pet op te hebben van de lezer want alles wordt uitgelegd. En niet een keer, nee meerdere malen. En ja ook zaken die sowieso al geen uitleg nodig hadden.


Het is allemaal enorm bedacht met het hoofd en er zit bijna geen hart in. Het kan natuurlijk zijn dat mensen daar van houden maar als je je leestijd in zulke teksten wil steken dan raad ik toch op zijn minst aan om een dunner boekje van deze schrijver te kiezen.

Zo.
Ik heb gezegd.
Lekker zeg.
Zat me toch nog meer dwars dan ik gedacht had. Dank je wel, Peter.

Reacties

Populaire posts van deze blog

#50books 2016.28 Zomerleeswensenlijstje

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt.
En de achtentwintigste vraag is: Wat is jouw vakantielijstje?
Het is wel zo dat ik meer boeken lees tijdens de vakantie dan tijdens werkweken maar ik spaar er geen boeken voor op. Dus dan wordt de vraag voor mij eerder wat ik denk in augustus te willen lezen. En daarmee werp ik een blik op mijn plankjes met ongelezen boeken.

Als eerste valt dan mijn oog op The View From The Cheap Seats geschreven door Neil Gaiman.

Neil Gaiman is bekend geworden door zijn briljante fantasie die hij zijn vrije gang heeft laten gaan in verschillende soorten genres, denk aan science fiction, fantasy, sprookjes en vormen, denk aan graphic novel, prentenboek, volwassen roman.
In dit boek staan juist de stukken die juist niets met fantasie te maken hebben maar zijn mening verwoord over een uiteenlopend aantal onderwerpen.

Ik ben heel erg benieuwd of de ma…

Conquistador - Johan Klein Haneveld

Op het blog Lalagè Leest trof ik een bespreking van Conquistador aan. Dubbel verrassend omdat dit niet het genre is waar Lalagè normaliter over schrijft én het een science fiction verhalenbundel is van de hand van een Nederlandse auteur. Sinds mijn tienerjaren lees ik regelmatig science fiction waarbij opvalt dat het meeste uit de Angelsaksische wereld komt. Dus dit boek kon ik niet laten liggen.

Het was wel heel erg wennen om allerlei technische termen in het Nederlands te zien staan. Ik ben zo gewend ze in het Engels te horen (in televisieseries of films) en te lezen dat dit Nederlands me zelfs liet haperen tijdens het lezen. In het Nederlands klinkt zo'n heel gave ruimteaandrijving bijna kinderachtig. Grappig wat taal en gewenning kunnen doen.

Iets anders is de vormgeving. De letters van de titel op de voorkant en de cijfers van de bladzijdenummers hebben een typisch zeventigjaren science fiction uiterlijk. Tenminste dat is wat het bij mij oproept. Het lijkt erop dat de vormge…

BAM - Jelle Brandt Corstius

Dit boek heb ik in zijn geheel in de trein gelezen en achteraf gezien is dat ook de beste plek om dit te lezen.

Jelle Brandt Corstius bezoekt samen met twee artistieke vrienden die plek op aarde waardoor hij als kind geobsedeerd was geraakt bij het staren in de Bosatlas. En die plek was Siberië waar hij zich voornamelijk per trein doorheen laat vervoeren.

Wat me raakt is hoe hij de Russische mentaliteit die behoorlijk van de Nederlandse afstaat, beschrijft en deze ook omarmt in de tijd dat hij in Siberië is. Zich nog even zorgen maakt over of zijn vrienden het wel aankunnen maar dan ziet dat ook zij er de lol wel van inzien als ze uit een hotelkamer worden gezet omdat een ander meer betaalt. Dit is de manier waarop je als mens de hele aarde kunt bereizen, aansluiten bij de mentaliteit die daar heerst hoe ongelooflijk deze ook in onze ogen lijkt te zijn. Ik kan met recht zeggen dat ik er wijzer van geworden ben.

Daarnaast is het boek ook schitterend weergegeven wat lay out betreft waarb…