Doorgaan naar hoofdcontent

#50books - 2016.33 Inhoud vs vorm

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt.
En de drieëndertigste vraag is:
Takel jij je boeken toe? En wat is je ergste toegetakelde vorm?

Het leuke aan een vraag als deze is dat ik opmerkzaam word gemaakt op dat ik in de loop der jaren best veranderd ben. En mijn levensinstelling is dat verandering groei is en groei is leven.

Vroeger kon ik wel janken als er een vouw in een bladzijde was gekomen of een vlek door vieze vingers. Een scheur ergens in een boek was een nachtmerrie en pagina's vervormd door regen of andersoortig nattigheid iets om nooit meer wakker te willen worden.

Dit gevoel is al even achter de rug. Sinds ik de luxe heb om me minder aan boeken te hechten omdat wanneer het onherstelbaar beschadigd zou raken, ik zo een nieuw exemplaar kan kopen plus dat ik me überhaupt niet meer zo aan stoffelijke zaken hecht, kan ik het nog wel eens jammer vinden wanneer een boek niet meer puntgaaf is gebleven. Dit geldt dan vooral voor boeken waarin tekeningen of plaatjes een rol spelen. Bij boeken met alleen tekst vind ik beschadigingen alleen nog vervelend als daardoor het lezen zelf bemoeilijkt wordt, anders maakt het me niet zoveel uit. Het gaat mij immers om de inhoud en niet de vorm.

Alleen zal ik een boek nooit expres zelf toetakelen. Dus ik maak geen ezelsoren om te onthouden waar ik gebleven ben. Maar ik bedenk me nu wel dat ik gerust een boek even omgekeerd open op tafel leg waardoor de rug een knak kan krijgen. Dus wie weet dat het met die ezelsoren ooit ook nog wel eens wat wordt.

De ergste toegetakelde vorm is die ik op mijn werk wel eens uitvoer. Daar snijd ik dan de gehele rug van een boek om deze makkelijk te kunnen digitaliseren. Ik moet daar wel bij toegeven dat deze vorm van mutileren me toch elke keer wel een beetje doet slikken.

Reacties

JannieTR zei…
Om die laatste zin moet ik toch een beetje lachen, dat is je dus toch te erg. Ik hecht ook totaal niet aan spullen, maar boeken zijn een aparte categorie. Als ik eenmaal door heb waarom, kan ik ze misschien gemakkelijker loslaten.
Niek zei…
Zo'n oude gewoonte is niet zo maar uit te wissen blijkbaar. :-)

Populaire posts van deze blog

#50books 2016.28 Zomerleeswensenlijstje

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt.
En de achtentwintigste vraag is: Wat is jouw vakantielijstje?
Het is wel zo dat ik meer boeken lees tijdens de vakantie dan tijdens werkweken maar ik spaar er geen boeken voor op. Dus dan wordt de vraag voor mij eerder wat ik denk in augustus te willen lezen. En daarmee werp ik een blik op mijn plankjes met ongelezen boeken.

Als eerste valt dan mijn oog op The View From The Cheap Seats geschreven door Neil Gaiman.

Neil Gaiman is bekend geworden door zijn briljante fantasie die hij zijn vrije gang heeft laten gaan in verschillende soorten genres, denk aan science fiction, fantasy, sprookjes en vormen, denk aan graphic novel, prentenboek, volwassen roman.
In dit boek staan juist de stukken die juist niets met fantasie te maken hebben maar zijn mening verwoord over een uiteenlopend aantal onderwerpen.

Ik ben heel erg benieuwd of de ma…

Conquistador - Johan Klein Haneveld

Op het blog Lalagè Leest trof ik een bespreking van Conquistador aan. Dubbel verrassend omdat dit niet het genre is waar Lalagè normaliter over schrijft én het een science fiction verhalenbundel is van de hand van een Nederlandse auteur. Sinds mijn tienerjaren lees ik regelmatig science fiction waarbij opvalt dat het meeste uit de Angelsaksische wereld komt. Dus dit boek kon ik niet laten liggen.

Het was wel heel erg wennen om allerlei technische termen in het Nederlands te zien staan. Ik ben zo gewend ze in het Engels te horen (in televisieseries of films) en te lezen dat dit Nederlands me zelfs liet haperen tijdens het lezen. In het Nederlands klinkt zo'n heel gave ruimteaandrijving bijna kinderachtig. Grappig wat taal en gewenning kunnen doen.

Iets anders is de vormgeving. De letters van de titel op de voorkant en de cijfers van de bladzijdenummers hebben een typisch zeventigjaren science fiction uiterlijk. Tenminste dat is wat het bij mij oproept. Het lijkt erop dat de vormge…

BAM - Jelle Brandt Corstius

Dit boek heb ik in zijn geheel in de trein gelezen en achteraf gezien is dat ook de beste plek om dit te lezen.

Jelle Brandt Corstius bezoekt samen met twee artistieke vrienden die plek op aarde waardoor hij als kind geobsedeerd was geraakt bij het staren in de Bosatlas. En die plek was Siberië waar hij zich voornamelijk per trein doorheen laat vervoeren.

Wat me raakt is hoe hij de Russische mentaliteit die behoorlijk van de Nederlandse afstaat, beschrijft en deze ook omarmt in de tijd dat hij in Siberië is. Zich nog even zorgen maakt over of zijn vrienden het wel aankunnen maar dan ziet dat ook zij er de lol wel van inzien als ze uit een hotelkamer worden gezet omdat een ander meer betaalt. Dit is de manier waarop je als mens de hele aarde kunt bereizen, aansluiten bij de mentaliteit die daar heerst hoe ongelooflijk deze ook in onze ogen lijkt te zijn. Ik kan met recht zeggen dat ik er wijzer van geworden ben.

Daarnaast is het boek ook schitterend weergegeven wat lay out betreft waarb…