Het kinderboekenweekgeschenk Tiril en de toverdrank bracht uitkomst. Een boekje van nog geen honderd bladzijden, leuke illustraties en een niet al te ingewikkeld verhaal. Precies wat mijn hoofd wel kon verteren.
Bij het openslaan van dit boekje had ik nog geen enkel idee waarover het zou gaan. Op de eerste bladzijden staan tekeningen waarbij de personages van het verhaal worden voorgesteld. Door het woord langhuis dat hier gebruikt wordt, had ik gelijk het vermoeden dat het over iets Scandinavisch ging. Op de volgende bladzijden wordt er gesproken over Odin. Ik voelde me gelijk op mijn gemak want ik houd wel van deze noordelijke mythische wereld.
Het verhaal over Tiril en haar afkomst wordt in mijn ogen in een fijn tempo ontvouwen en niet al te veel recht voor zijn raap. Er blijft ruimte voor je eigen gedachten.
De vorm van gedichten, verhalen en tekeningen grijpen soepel in elkaar en maken van elk hoofdstuk een geheel op zichzelf. Voor mijn ongeconcentreerde hoofd erg fijn. Dat het verhaal goed afloopt, is geen verrassing. Dat er nog een staartje aanzit, wel.
Leuk boekje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten