Het twintigste deel alweer van Claymore.
Minder vechten, meer dialogen. Daardoor ook meer achtergrondinformatie over waar de gevechten nu eigenlijk over gaan en wie aan wiens kant staat. Voor mij is dit veel spannender dan die delen waarin de meeste bladzijden gevuld worden met schitterende monsters in allerlei standen waarbij ik grote moeite heb en zelfs vaak helemaal niet kan zien wat er nu werkelijk gaande is.
Inmiddels zijn er zoveel spelers op het toneel verschenen dat ik niet meer helemaal helder heb wie nu waar vandaan is gekomen. Hiermee heeft het me aangezet om nog eens vanaf deel 1 te beginnen en de serie met de opgedane kennis weer te herlezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten