Vorig weekend begon ik te lezen in SNGFSTVL & Strips met het idee om een beetje een idee van het boek te te krijgen. Op een of andere manier kon ik het niet wegleggen. Uiteindelijk heb ik het boek achter elkaar uitgelezen, 64 bladzijden vol met strips over het verleden en het heden van het Eurovisie Songfestival. En daarmee was ik in een keer geïnfecteerd met het songfestivalvirus.
Voor het eerst in meer dan twintig jaar heb ik afgelopen week drie avonden met plezier naar het songfestival gekeken. Het plezier zat hem dan weliswaar vooral in het virtuele contact met mijn vrienden maar dat maakte het niet minder de moeite waard. In tijden heb ik niet zoveel samenhorigheid gevoeld. En ik denk dat dat ook is waar het songfestival voor bedoeld is, met elkaar iets beleven.
De tekeningen van Magrreet de Heer en de aanstekelijke teksten van Dolly Bellefleur hebben er toch maar mooi voor gezorgd dat ik na zoveel jaren de stap naar het songfestival heb genomen en dat vind ik best bijzonder want het was iets dat ik voor het lezen van dit boek absoluut niet van plan was.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten