Het is al even geleden dat ik dit boek heb gelezen maar wat ik er zeker van over heb gehouden, is een heel akelig gevoel. Een boek dat langzaam maar zeker naar mijn strot greep en door dat gevoel, vind ik het heel moeilijk om nog wat over de inhoud te zeggen.
Wat zegt het over de kwaliteit van een boek als het zo'n deprimerende indruk achterlaat? Of zegt het vooral iets over mijn eigen gemoedstoestand? Dat ik al een zwaarder gemoed had en dit boek mij daar nog dieper in heeft gedrukt?
Omdat op dit moment de wereld ook geen aanleiding geeft tot grote vreugde, zal ik dit boek niet aan mensen aanraden. Toch denk ik dat het wel degelijk een interessant verhaal is omdat het thema moeder-zoon-verhouding op een heldere wijze is beschreven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten