Feeders & Eaters - Neil Gaiman

 

Een vijftien pagina's tellend e-boek met drie stripverhalen geschreven door Neil Gaiman en ik neem aan dat de tekeningen gemaakt zijn door Mark Buckingham. De stijlen van de drie verhaal verschillen nogal zowel verhaaltechnisch als tekentechnisch dat ik niet zeker weet of alles wel door Mark Buckingham getekend is.

Het eerste verhaal Feeders & Eaters beslaat het meest aantal pagina's en heeft de bekende fantastische horrorsfeer die van Neil Gaiman bekend is.
Het tweede verhaal heet Alan Moore Story waar in twee pagina's Alan Moore getekend is en daar zonder woorden in zwart wit tekeningen zijn avonturen beleefd.
Het derde verhaal beslaat slechts een enkele bladzijde en heeft als titel An Image to Maintain... waarin Mark Buckingham laat zien hoe hij aan een eindeloze stroom werk komt.

Omdat het zo weinig bladzijden beslaat is het meer een hap-slik-weg boekje. Toch blijft er iets hangen. En dat kan ook bijna niet anders met zulke grootheden als Neil en Mark.

Doctor Who Annual Starring Tom Baker as Doctor Who - BBC

   

Een mede Doctor Who fan schoof mij dit boek in handen om te lenen. Ik had geen idee wat het was. Er is zo ontiegelijk veel uitgebracht met de sticker Doctor Who erop dat je alles kunt verwachten. Dit is dan ook iets dat ik nog niet eerder tegen was gekomen.

Het boek is duidelijk gebaseerd op de vierde Doctor met als companion de eerste Romana. Het boek deed me denken aan de vroegere winterboeken van de Bobo of Okki. Het staat namelijk vol met korte verhalen waarbij de illustraties meer ruimte in beslag nemen dan tekst, verhalen in stripvorm, wetenswaardigheden over ruimtevaart en diverse puzzels en spelletjes. Deze afwisseling vond ik wel heel leuk.

Helaas zijn de verhalen niet heel erg sterk. Wel vermakelijk en wat mij betreft beter te pruimen dan sommige verhalen die nu in stripvorm worden uitgegeven. En de tekening zijn voor wat de Doctor betreft ook zeker fijn om naar te kijken. Dat geldt dan weer niet voor Romana. Ik heb echt tig keer heel goed moeten kijken om mij er van te verzekeren dat het om de eerste Romana ging en niet de tweede.

Opmerkelijk vind ik dat in dit boek nergens een naam van een van de makers genoemd staat. Alleen de BBC wordt genoemd maar wie de schrijvers, tekenaars en bedenkers van de inhoud van dit boek zijn, blijft een groot geheim. Ik vraag me af of tegenwoordig dat ook nog op deze manier zou worden uitgegeven of dat er dan wel meer aan auteursrechten gedaan wordt.

Een leuke, buitenissige (wat mijn ervaring betreft dan) uitgave. En fijn om eens mee kennis gemaakt te hebben.

 

Doctor Who: The Eleventh Doctor Vol. 6: The Malignant Truth - Si Spurrier & Rob Williams

In dit laatste deel verrassend genoeg toch een paar elementen waardoor ik weer wat meer het Doctor Who gevoel kon krijgen, iets dat ik in die andere delen toch maar minimaal had.

Een van die elementen is dat in dit deel creatieve Daleks voorkomen die door rechtgeaarde Daleks nooit als Dalek erkend zullen worden. Deze creatieve Daleks zorgen voor een uitbundige variatie aan hoe een Dalek eruit kan zien en ook hoe hij zich gedraagt. Ik heb veel lol gehad om deze mutante Daleks. En dat terwijl ik de Daleks eigenlijk al vele jaren zat ben.

In de vorige delen stonden mij de tekeningen erg tegen en dan met name omdat ik soms de Doctor amper nog kon herkennen. Vele tekeningen hebben in dit deel nog steeds dat euvel. Maar soms was er opeens een heel goed gelijkende Doctor. En ik heb eens zitten kijken waar hem dat nou in zat en dat lijkt toch de hoeveelheid details te zijn. De meeste tekeningen blijven er dan ook slordig en snel uitzien waarbij er meer om tijdsbesparing is gegeven dan om kwaliteit.

Dit lijkt ook te zien te zijn aan fouten zoals dat de Doctor en zijn companion Alice Obiefune op een gegeven moment door de Squire gevangen worden genomen waarbij ze hun handen op hun rug gebonden krijgen. Maar een paar plaatjes later lopen ze met hun handen los en even later weer met hun handen op de rug gebonden. Ik snap dat met de handen voor het gezicht geslagen een emotie makkelijker is uit te drukken maar dat had vast ook anders opgelost kunnen worden.

Als laatste vond ik dat River te veel als plot device gebruikt is. In bijna het hele boek kwam ze niet voor maar popte dan wel op het laatst nog even op om voor de schijnbare onmogelijke oplossing te zorgen.

Nee, allemaal erg zwak. Als Doctor Who fan doet dat wel een beetje pijn.

Kindertijd - Tove Ditlevsen

Dit is het eerste deel van de autobiografische Kopenhagen trilogie waarin Tove Ditlevsen haar jaren tussen vijf en vijftien beschrijft. Wanneer ik naar het boek kijk, krijg ik het gelijk koud. Ergens is het heel afstandelijk geschreven maar tegelijkertijd is dat ook begrijpelijk als je meebeleeft hoe Tove als klein kind in angst leeft voor haar ouders. Haar moeder is onvoorspelbaar in haar gedrag en haar vader drinkt. Kleine kinderen passen zich op alle mogelijke manieren aan om te overleven.

Het is echter niet alleen de thuissituatie waarin ze niet helemaal veilig is. Ook op school valt ze buiten de boot omdat ze andere interesses heeft dan de andere kinderen van haar leeftijd. Akelig vind ik het dan ook om te lezen dat ze bevriend raakt met een twee jaar jonger meisje waarvan later blijkt dat ze ook bij haar niet helemaal zichzelf kan zijn omdat ze zo verschillen.

Dit eerste deel beslaat nog geen honderdvijftig bladzijden en ik vroeg me af waarom dit in een trilogie is uitgegeven. Want alleen dit eerste deel zegt mij nog niet heel veel. Het voelt als een schets, als een opmaat naar iets dat later staat te gebeuren. Iets dat niet op zichzelf kan staan en daarom onaf aanvoelt. Het is dan ook dat ik weet dat er nog twee delen zijn dat ik dit boekje wel oké vind. Maar zonder die delen zou ik dit boek veel te mager hebben gevonden.

Dus nu snel door naar deel twee met de titel Jeugd.

Kanker voor beginners - Jeroen van Merwijk

 

Een boek over kanker kan dat leuk zijn? Jazeker, wat mij betreft wel.

Nu ben ik sowieso iemand van de zaken direct benoemen en de realiteit nemen zoals ie is. Dus ik zit met iemand als Jeroen van Merwijk behoorlijk op dezelfde golflengte. 

Wanneer hij erachter komt dat hij kanker heeft en gelijk de diagnose ongeneeslijk toegeschoven krijgt, blijft hij bijzonder nuchter en stelt dat hij eindelijk van het gezeik af zal zijn. Het is precies wat ik vaak denk wat mijn reactie zal zijn als ik die diagnose ga krijgen in de toekomst. Het mooie van Jeroen van Merwijk is dat hij dit niet zo maar even opschrijft maar er ook in een later hoofdstuk nog een keer op terugkomt en deze reactie nader bekijkt op zijn integriteit.

Een andere mooie constatering die hij doet is dat hij stelt dat je niet alleen kanker hebt maar je geliefde ook. Oftewel het is een zaak die niet alleen jou aangaat maar ook je naasten. Ontroerend vind ik hoe hij zijn vriendin voor hem laat zorgen, ook al is het op een manier die misschien niet altijd zijn eigen keuze geweest zou zijn.

En wat te denken van alle media-aandacht die hij plotseling krijgt nu hij zeker doodgaat. Zonder zijn kanker had hij absoluut niet al die grote interviews in twee landelijke kranten gekregen. Dit soort constateringen vind ik zo heerlijk ontnuchterend en je als mens op met je neus op de feiten van het leven drukken. Ik moet er tegelijkertijd om uitschreeuwen van frustratie als er luidkeels om lachen.

Heel erg jammer dat Jeroen niet meer de kans heeft gekregen om Kanker voor gevorderden te schrijven, een boekje dat ik zeker ook gelezen zou hebben.

Lies Sleeping (Rivers of London) - Ben Aaronovitch

Inmiddels het achtste deel van de fantasyserie Rivers of London en nog altijd kan het mij bekoren. Geen hoogvlieger maar zeker ook geen onvergetelijk snackje. Ik denk wel dat deze boeken het best genoten kunnen worden met alle voorgeschiedenis en het op zichzelf lezen het te onbegrijpelijk maakt. Omdat ik de vorige delen heb gelezen, vind ik het ook wel fijn dat niet alles nog eens tot op de bodem wordt uitgelegd. Een beloning voor de fans.

In dit deel zijn er de gebruikelijke achtervolgingen en magische mysteries. En naast de vele bekende personages waren er ook enkele nieuwe introducés. Een van deze personages in het bijzonder ging mij aan het hart door haar pijnlijke geschiedenis maar uiteindelijk is het allemaal goed gekomen. Dus dit keer naast alle bijdehandheid ook wat diepere gevoelens én op het eind nog een interessante onthulling waardoor de hoofdpersoon Peter een nieuwe levensfase ingaat. Ik ga er vanuit dat dit in het volgende deel zeker een rol gaat spelen en kijk daar nu al naar uit.

Doctor Who The Eleventh Doctor: Vol 5 The One

 

Helaas blijf ik de tekenstijl zo afschuwwekkend vinden dat ik ook maar amper van het verhaal kan genieten.
Er zijn wel wat kwinkslagen (van met name River) en verwijzingen (naar onder andere de War Doctor) die het wel interessant maken. En het verhaal heeft ook best wel wat vaart. Het voelt ook alsof je steeds op het verkeerde been wordt gezet.
Mysterieus blijft waar Exterminhate toch telkens weer door op komt poppen.
Maar ja, die tekenstijl. Te lelijk.
Gelukkig nog maar een deel te gaan.