De eerste zin schiep echter wel verwachtingen voor de rest van het verhaal met "Op de dag dat Minnie voor de derde keer uit haar eigen leven verdween...". Die twee eerdere keren werden lang nog verborgen gehouden en Ik begon gaandeweg te geloven dat de auteur deze opmerking vergeten was. Tot mijn blijde verrassing was het tegendeel het geval en wordt de verwachting geschapen door de eerste zin in het boek helemaal waar gemaakt. Zeer bevredigend om te lezen.
De kunst gemaakt door de ik-persoon, Minnie, kwam op mij zeer geloofwaardig over. Zelfs zo geloofwaardig dat ik even op internet gekeken heb of het misschien niet in het echt bestond. Het is kunst dat ik wel graag in levende lijve had willen zien.
Het verhaal wikkelt zich om een kunstproject waar Minnie aan werkt met vele uitstapjes naar gebeurtenissen uit haar verleden die steeds meer over haar als persoon onthullen.
Minnie neemt vanaf baby af aan de wereld op haar eigen manier waar, een gave die haar wellicht tot kunstenaar gedreven heeft. Hoe afwijkend dit ook mag zijn, in mijn beleving is zij een persoon waarmee ik me verwant kan voelen.
Wellicht is dat wel wat ik zoek in een boek, de herkenning in andere mensen. Het maakt de wereld ietsje minder ongrijpbaar in alle onbegrijpelijkheid. Dit boek heeft daar in eider geval ruimschoots aan voldaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten