Gezellige verhalen - Marente de Moor

Voor mij was Marente de Moor een nieuwe naam en het is dan ook alleen dat zij de Biesheuvelprijs 2016 won dat ik dit boek in handen kreeg. Het heeft wat lang in mijn kast gestaan maar nu heb ik het toch bijna in een adem uitgelezen en dat met tien korte verhalen. 

De verhalen zijn alles behalve gezellig. De uitgebloeide bloemen op de voorkant van het boek geeft dat al een beetje weg. De verhalen zijn schetsen van mensen die ook al uitgebloeid zijn als ze al ooit gebloeid mochten hebben. Het zijn mensen die vaak eenzaam zijn maar dat misschien niet eens altijd zo door hebben. Alle verhalen druipen van de treurigheid behalve misschien het laatste waarin een sprankje hoop verborgen zit al staat daar ook een mislukking te wachten.

En ondanks al deze droefenis bleven al deze gebeurtenissen boeien. Het is alsof je bij mensen in hun huiskamer naar binnen mag gluren om te zien hoe het daar nu toegaat. Oftewel het is uit het leven gegrepen en volstrekt geloofwaardig. Daarbij is het ook zo prettig geschreven dat ik niet eens doorhad dat ik aan het lezen was. Na het laatste verhaal voelde ik me versteld staan dat dit boek bestaat en het niet veel meer aandacht heeft gekregen.