Op het moment dat Gertrude wordt geïmiteerd door een ander meisje, besluit ze om het heel anders te gaan doen en voortaan braaf te wezen. Dat dit niet zonder slag of stoot gaat, ligt in de lijn der verwachting maar hoe dat werkelijk helemaal uitpakt, was niet hoe ik het ooit had kunnen bedenken. Skottie Young weet mij telkens weer te verrassen.
Zo ook met deel 13 waarin Larrigon, de vlieg die vanaf dag 1 Gertrude gids in Sprookjesland is, zijn achtergrond wordt weergegeven. Of dat was wat ik dacht dat het was. Ook dit kreeg weer een totaal andere wending waardoor ik alleen maar dom grijnzend kon verder lezen.
In deel 14 wordt het sprookjesthema willen trouwen met de prinses op een fabuleuze wijze op de hak genomen. En wat te denken van dat Gertrude nu eindelijk de gouden sleutel vindt waardoor zij haar weg naar haar eigen wereld terug kan vinden? Ja, daar moet een addertje onder het gras zitten want ik heb nog een volume four klaarliggen en woooooow, ook hier is weer een geweldige voortzetting van het verhaal gekomen.
De tekeningen zijn zoals altijd vol zoete kleuren zoals past in sprookjesland en wordt het gruwelijke met het zoete op een briljante manier vermengd. Opvallend dit keer dat veel tekeningen over twee bladzijden zijn uitgesmeerd. Zowel tekeningen die op zichzelf twee bladzijden bestrijken maar ook strookjes die over meerdere pagina's gaan. Deze afwisseling maakt het een nog levendigere strip.
Op naar Volume Four!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten