Doorgaan naar hoofdcontent

#50books - 2016.37 The Sandman voor altijd

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt.
En de zevenendertigste vraag is:
Van welk boek krijg je nooit genoeg?

Dat is wel een heel makkelijke vraag. Namelijk The Sandman van Neil Gaiman. Deze tiendelige graphic novel serie met onlangs nog een nulde boek toegevoegd en ook enkele spin offs heeft al jarenlang mijn hart gestolen.

Het is de combinatie van het overkoepelende verhaal, de teksten, de personages, de verhalen in de verhalen, de tekeningen, de stijlen van de verschillende tekenaars, de bijzonder creatieve belettering en de verwijzingen naar de bekende mythische en historische figuren die het geen moment saai maken. Ook al heb ik de reeks nu meerdere malen gelezen, er blijven telkens weer nieuwe details te ontdekken en door mijn inmiddels opgelopen levenservaring komen de filosofische vragen weer net even anders binnen. Het is alsof met elke herlezing weer een diepere laag wordt blootgelegd.


Ook is het de combinatie van humor, pracht, gruwelijkheid, ernst, menselijk- en godheid die deze boeken zo rijk laat zijn aan inhoud waardoor ik er altijd met een opgetogen gevoel aan denk. In deze boeken gebeurt iets. Iets belangrijks. Iets waar net niet de vinger op te leggen is zoals het leven zelf en daarom vraagt om herlezen te worden want wie weet dat het zich toch nog een keer prijs gaat geven.

En dan nog even over het hoofdpersonage, Klaas Vaak zoals wij hem in Nederland noemen, een van de Eeuwigen. Hij die zorgt voor de slaap en de dromen. In deze boeken afgebeeld als een knorrige, in zichzelf gekeerd persoon en daarmee niet zoals dit figuur anders wordt afgebeeld. Net zoals de Dood, zijn beeldschone gothic zus, die voor iedereen een vriendelijk woord over heeft.
Het zijn deze personages waar ik in de loop der jaren een enorm zwak voor heb gekregen. Ik kan er dan ook niet genoeg van krijgen als zij in een van deze boeken of op een andere manier oppoppen en ze in actie te zien.

The Sandman is een grahic novel reeks die voor altijd het striptekenen uit het minderwaardigheidshoekje heeft gehaald en boeiend is voor alle volwassenen die geïnteresseerd zijn in mythologie, Shakespeare en andersoortige geschiedenis.

(En nu stop ik met typen want ik kan hier nog uren over doorgaan)


Reacties

Populaire posts van deze blog

#50books 2016.28 Zomerleeswensenlijstje

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt.
En de achtentwintigste vraag is: Wat is jouw vakantielijstje?
Het is wel zo dat ik meer boeken lees tijdens de vakantie dan tijdens werkweken maar ik spaar er geen boeken voor op. Dus dan wordt de vraag voor mij eerder wat ik denk in augustus te willen lezen. En daarmee werp ik een blik op mijn plankjes met ongelezen boeken.

Als eerste valt dan mijn oog op The View From The Cheap Seats geschreven door Neil Gaiman.

Neil Gaiman is bekend geworden door zijn briljante fantasie die hij zijn vrije gang heeft laten gaan in verschillende soorten genres, denk aan science fiction, fantasy, sprookjes en vormen, denk aan graphic novel, prentenboek, volwassen roman.
In dit boek staan juist de stukken die juist niets met fantasie te maken hebben maar zijn mening verwoord over een uiteenlopend aantal onderwerpen.

Ik ben heel erg benieuwd of de ma…

Conquistador - Johan Klein Haneveld

Op het blog Lalagè Leest trof ik een bespreking van Conquistador aan. Dubbel verrassend omdat dit niet het genre is waar Lalagè normaliter over schrijft én het een science fiction verhalenbundel is van de hand van een Nederlandse auteur. Sinds mijn tienerjaren lees ik regelmatig science fiction waarbij opvalt dat het meeste uit de Angelsaksische wereld komt. Dus dit boek kon ik niet laten liggen.

Het was wel heel erg wennen om allerlei technische termen in het Nederlands te zien staan. Ik ben zo gewend ze in het Engels te horen (in televisieseries of films) en te lezen dat dit Nederlands me zelfs liet haperen tijdens het lezen. In het Nederlands klinkt zo'n heel gave ruimteaandrijving bijna kinderachtig. Grappig wat taal en gewenning kunnen doen.

Iets anders is de vormgeving. De letters van de titel op de voorkant en de cijfers van de bladzijdenummers hebben een typisch zeventigjaren science fiction uiterlijk. Tenminste dat is wat het bij mij oproept. Het lijkt erop dat de vormge…

BAM - Jelle Brandt Corstius

Dit boek heb ik in zijn geheel in de trein gelezen en achteraf gezien is dat ook de beste plek om dit te lezen.

Jelle Brandt Corstius bezoekt samen met twee artistieke vrienden die plek op aarde waardoor hij als kind geobsedeerd was geraakt bij het staren in de Bosatlas. En die plek was Siberië waar hij zich voornamelijk per trein doorheen laat vervoeren.

Wat me raakt is hoe hij de Russische mentaliteit die behoorlijk van de Nederlandse afstaat, beschrijft en deze ook omarmt in de tijd dat hij in Siberië is. Zich nog even zorgen maakt over of zijn vrienden het wel aankunnen maar dan ziet dat ook zij er de lol wel van inzien als ze uit een hotelkamer worden gezet omdat een ander meer betaalt. Dit is de manier waarop je als mens de hele aarde kunt bereizen, aansluiten bij de mentaliteit die daar heerst hoe ongelooflijk deze ook in onze ogen lijkt te zijn. Ik kan met recht zeggen dat ik er wijzer van geworden ben.

Daarnaast is het boek ook schitterend weergegeven wat lay out betreft waarb…