Wederom ben ik getroffen door de schrijfstijl van Maartje Wortel.
Dit boekje bevat een kort verhaal over goudvissen, beton, Tilburg, zee, waarheid, toeval en jou. En nog veel meer. En alles met zoveel poëzie dat elke zin zingt.
Voordat het verhaal begint wordt door een dialoog al gewaarschuwd dat het niet te begrijpen is. Dat begrijpen niet is waar het om gaat. Het enige wat je als lezer hoeft te doen is er in te gaan.
En dat is precies zoals ik moderne kunst ook altijd het liefst ervaar. Dat het oproept tot ervaren, dat je zelf er geen woorden aan kan geven maar dat het je wel raakt. En dat is wat dit boekje doet.
En dan als bonus zijn er de illustraties van Janine Hendriks. Samen een waar feest voor de ervaringskunst.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten