Doorgaan naar hoofdcontent

#50books - 2017.45 Elke dag een maand lang

In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit jaar de vragen stelt.

En de vijfenveertigste vraag van 2017 is: 
Doe jij mee of heb je wel eens meegedaan of ben je van plan om ooit een keer mee te doen aan #nanowrimo?

Het is alweer een tijdje geleden dat ik begonnen ben met elke dag minstens 750 woorden te schrijven op de website 750words.com. Het duurde even voor ik de smaak te pakken kreeg om daadwerkelijk elke dag die 750 woorden te schrijven maar met in het vooruitzicht van een nieuwe badge die ik op die site kon verdienen (wat als je er over nadenkt totaal nutteloos is maar door het kinderlijke genoegen van een stempeltje of een sticker verdienen toch nog steeds werkt) ben ik op een gegeven moment een ritme van inderdaad elke dag schrijven gaan ontwikkelen.


Na de badges voor respectievelijk 3, 5, 10 en 30 dagen achter elkaar schrijven en voor sneltypen en typen zonder afgeleid te worden te hebben gehaald, ging ik eens kijken wat voor badges er nog meer waren. En daar stond ie dan, de NaNo badge. Deze kan je verdienen door in een maand 50.000 woorden te schrijven. Dit is los van welke maand dan ook, als het maar binnen een bepaalde maand is.


Deze uitdaging ben ik aangegaan en woooow, wat een ervaring is dat. Met 750 woorden per dag ging ik die 50.000 woorden niet halen dus heb ik dat aantal opgetrokken naar het dubbele per dag. Voor het schrijven van dagboekfragmenten waren dat voor mij te veel woorden dus bedacht ik het kader voor een verhaal en ben begonnen.
Door mijzelf te dwingen zoveel te schrijven per dag kwam het verhaal steeds meer en meer op gang en werd het een hele belevenis. Soms had ik minder inspiratie en wist echt niet wat er die dag met de hoofdpersoon zou gaan gebeuren. Op andere dagen was het juist heel makkelijk en vlogen de woorden uit mijn toetsenbord.

Deze manier van schrijven vind ik zeer geschikt voor wanneer je een idee hebt voor een verhaal maar wellicht nog niet alle ingrediënten voor handen hebt. Het jezelf dwingen zoveel woorden te schrijven, maakt dat er werkelijk iets gebeurt en nee, uitstellen is er niet meer bij. Leuke ervaring.




Reacties

Populaire posts van deze blog

#50books 2016.28 Zomerleeswensenlijstje

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt.
En de achtentwintigste vraag is: Wat is jouw vakantielijstje?
Het is wel zo dat ik meer boeken lees tijdens de vakantie dan tijdens werkweken maar ik spaar er geen boeken voor op. Dus dan wordt de vraag voor mij eerder wat ik denk in augustus te willen lezen. En daarmee werp ik een blik op mijn plankjes met ongelezen boeken.

Als eerste valt dan mijn oog op The View From The Cheap Seats geschreven door Neil Gaiman.

Neil Gaiman is bekend geworden door zijn briljante fantasie die hij zijn vrije gang heeft laten gaan in verschillende soorten genres, denk aan science fiction, fantasy, sprookjes en vormen, denk aan graphic novel, prentenboek, volwassen roman.
In dit boek staan juist de stukken die juist niets met fantasie te maken hebben maar zijn mening verwoord over een uiteenlopend aantal onderwerpen.

Ik ben heel erg benieuwd of de ma…

Conquistador - Johan Klein Haneveld

Op het blog Lalagè Leest trof ik een bespreking van Conquistador aan. Dubbel verrassend omdat dit niet het genre is waar Lalagè normaliter over schrijft én het een science fiction verhalenbundel is van de hand van een Nederlandse auteur. Sinds mijn tienerjaren lees ik regelmatig science fiction waarbij opvalt dat het meeste uit de Angelsaksische wereld komt. Dus dit boek kon ik niet laten liggen.

Het was wel heel erg wennen om allerlei technische termen in het Nederlands te zien staan. Ik ben zo gewend ze in het Engels te horen (in televisieseries of films) en te lezen dat dit Nederlands me zelfs liet haperen tijdens het lezen. In het Nederlands klinkt zo'n heel gave ruimteaandrijving bijna kinderachtig. Grappig wat taal en gewenning kunnen doen.

Iets anders is de vormgeving. De letters van de titel op de voorkant en de cijfers van de bladzijdenummers hebben een typisch zeventigjaren science fiction uiterlijk. Tenminste dat is wat het bij mij oproept. Het lijkt erop dat de vormge…

BAM - Jelle Brandt Corstius

Dit boek heb ik in zijn geheel in de trein gelezen en achteraf gezien is dat ook de beste plek om dit te lezen.

Jelle Brandt Corstius bezoekt samen met twee artistieke vrienden die plek op aarde waardoor hij als kind geobsedeerd was geraakt bij het staren in de Bosatlas. En die plek was Siberië waar hij zich voornamelijk per trein doorheen laat vervoeren.

Wat me raakt is hoe hij de Russische mentaliteit die behoorlijk van de Nederlandse afstaat, beschrijft en deze ook omarmt in de tijd dat hij in Siberië is. Zich nog even zorgen maakt over of zijn vrienden het wel aankunnen maar dan ziet dat ook zij er de lol wel van inzien als ze uit een hotelkamer worden gezet omdat een ander meer betaalt. Dit is de manier waarop je als mens de hele aarde kunt bereizen, aansluiten bij de mentaliteit die daar heerst hoe ongelooflijk deze ook in onze ogen lijkt te zijn. Ik kan met recht zeggen dat ik er wijzer van geworden ben.

Daarnaast is het boek ook schitterend weergegeven wat lay out betreft waarb…