Deze manga wordt ingeleid door de vertaler die mij iets leerde waar ik geen weet van had. Namelijk dat in het Japans de aanspreekvormen niet naar geslacht zijn zoals wij hier in het Westen doen maar naar status ten opzichte van de persoon zelf. Dus bijvoorbeeld of het een ouder iemand is of juist jonger. Ook grappig dat zelfs tweelingen daar rekening mee houden bij het elkaar aanspreken waarbij het vroeger zo was dat de eerst geborene de jongste was onder het principe het laatst erin, het eerst eruit.
Deze manga gaat over het ontdekken van eigen identiteit bij een transpersoon en een lesbisch meisje in hun schooljaren. Hoe daarmee omgegaan wordt is heel ontroerend zoals men in manga lekker diep in het gevoel kan gaan zitten.
Het verspringen van de ene situatie naar de andere was voor mij vaak onverwachts en soms waren de overgangen zelfs onbegrijpelijk. Teksten als ondertussen bij xxx thuis of de volgende dag op school zijn totaal afwezig en soms moest ik maar raden waar ze waren. Ik kon ook niet alle personages goed uit elkaar houden waardoor het met name in het begin gokken was wie ik nu voor me had.
Het is het begin van een manga-reeks en de maker was nog wat zoekende. Maar ik denk dat het met de vijftien delen die het uiteindelijk geworden zijn toch nog heel succesvol is geworden.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Het leven heeft zin - Michiel Wijdeveld
Het is een soort humor waar je van moet houden en dat doe ik. Michiel Wijdeveld maakt strips waarbij in een plaatje de hele situatie wordt g...
-
#50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nade...
-
Aan het eind van vorig jaar ben ik begonnen met een kennismakingssessie breatfulness waarop dit jaar nog twee sessies volgden. Ik vroeg me a...
-
In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit j...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten