Harder praten helpt niet - Job Boersma & Sarah Gagestein

Via mijn werk kreeg ik de mogelijkheid om de seminar De kunst van het vragen stellen te volgen op 1 juni 2018 in 't Spant. Zoals gebruikelijk bij bijeenkomsten als deze kregen de deelnemers een goodiebag mee. En ja, je raadt het al daar zat dit boek in. Een boek dat ik zelf anders nooit zou kopen of lenen. Nu zo zes jaar later was ik opeens benieuwd wat daarin staat vooral nu elke discussie in de maatschappij er eentje van alleen het eigen gelijk roepen is en verder niet luisteren. Ik hoopte dan ook op wat handvatten om de ander wel te laten luisteren.

Gelijk in het begin werd ik al geconfronteerd dat mensen geneigd zijn zich kosten wat het kost aan hun overtuigingen vast te blijven houden en dat rationele argumenten, hoe goed ook, weinig uithalen als je wil dat iemand naar jouw kant van het verhaal gaat luisteren. Hier zakte me de moed al in de schoenen.

De rest van het boek laat zien hoe je dan toch door je in de ander in te leven, gebruik te maken van de overtuigingen van de ander en slim gebruik te maken van kleine wenken in je eigen gewenste richting je wel degelijk de ander kunt manipuleren zodat deze meer jouw overtuiging gaat krijgen waarvan ie dan denkt dat het de eigen overtuiging is. Ik word er al moe van als ik dit type. Wellicht dat dit bruikbaar is in bepaalde type banen maar voor mij is het niet werkelijk relevant. Het enige wat ik ervan heb overgehouden is dat wij mensen nog minder rationele wezens zijn dan ik altijd al dacht.

Wat me verbaasde is hoe slecht het boek geredigeerd is. Meerdere malen kwam ik een vertyping tegen zoals 'alleen' in plaats van 'allen' en ook 'en' in plaats van 'in' tegen. Daarnaast waren er zinnen die soms niet lekker liepen alsof men nogal haast had om het boek nog even af te schrijven. Het maakt het wat amateuristisch wat denk ik niet de bedoeling van de schrijvers zal zijn.