Lady Mechanika volume 1: Mystery of the Mechanical Corpse - Joe Benitez

De titel zegt het al helemaal. Deze steampunk strip gaat over een vrouw met gedeeltelijk mechanische lichaamsdelen. De rode draad is dan ook dat zij op zoek is naar haar eigen oorsprong.

De sfeer van de strip is donker, gewelddadig, horrorachtig en Victoriaans.
In het begin wist ik nog niet wat van Lady Mechanika te denken maar gaandeweg begon ik meer sympathie voor haar te krijgen. Onder de harde buitenkant zit een warm kloppend hart.

De overige personages zijn allemaal interessant en wil ik meer van weten. Het mysterie geldt dus niet alleen het mechanische lichaam maar ook wat de geschiedenis is van andere figuren die Lady Mechanika ontmoet op haar eigen zoektocht.

De auteur en tekenaar Joe Benitez heeft me verrast met dit boek. Ik zou denken dat met zo'n thema als zoeken naar de eigen oorsprong, er niet veel nieuws te halen valt. Toch weet hij het heel spannend te maken en te houden door de aantrekkelijke tekeningen en fantasievolle wezens en apparaten (denk aan bijvoorbeeld vliegende auto met vogelvleugels).

De tekenstijl is realistisch met overdrijvingen zoals de wespentaille en enorme borsten van Lady Mechanika. Toch voelt het heel erg passen bij het verhaal zelf.
Deels lijken de lijnen nooit heel strak getekend waardoor het slordig en zelfs wat laks op mij overkomt. Ik heb het vermoeden dat de strip geheel digitaal getekend is en de slordige lijnen te maken hebben met het aantal pixels waarmee de tekeningen worden weergegeven. Ik lees deze strip op een relatief grote monitor, een formaat waar het zeker niet voor gemaakt is.

Al is Lady Mechanika wat dichter bij haar eigen oorsprong gekomen, het is duidelijk dat ze nog een weg te gaan heeft. En daarom kijk ik zeker al uit naar het volgende deel.

Clarkesworld Magazine Issue 204 September 2023

Het septembernummer van Clarkworld Magazine bevat zeven science fiction en fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen.

Axiom of Dreams is een novella van 50 bladzijden geschreven door Arula Ratnakar. Een verhaal dat me beetje bij beetje greep. Een kansarme getalenteerde wiskundige laat een chip in haar hersenen implementeren zodat zij in haar dromen een wiskundig probleem kan oplossen. Door het gebruik van geestverruimende middelen ontstaat er een heel eigen wereld in deze chip. Dit verhaal geeft interessante ideeën over het manipuleren van mensen, wat is het echte leven, wat is een god, hoe werkt liefde, hoe ontstaat cultuur en nog veel meer. Een zeer rijk verhaal. En meestal ben ik niet zo gecharmeerd van deze lengte van een verhaal maar hier is het echt gepast.

The People from the Dead Whale liet mij met een verwonderd gevoel achter. Het is een fragment van een reisverslag met een open einde. In een wereld van overlevenden op een vijandige planeet wordt getoond waarom de voorvaderen die de oorspronkelijke aarde hebben verlaten, worden vervloekt. Het beeld van voortdurend moeten strijden om in leven te blijven, is zeer indringend weergegeven. Omdat niet wordt prijs gegeven hoe het met deze mensen is afgelopen, bleef het nog een tijd naijlen in mijn hoofd.
De Koreaanse auteur Djuna werd vertaald door Jihyun Park en Gord Sellar. Intrigerend ook dat het door 2 mensen vertaald is, iets wat ik voor zo'n kort verhaal niet bedacht zou hebben.

 

RJ Taylor heeft mij weten te ontroeren met Upgrade Day. In deze wereld kunnen mensen ervoor kiezen dat zij na hun dood geüpload kunnen worden in een service robot. Het verhaal laat zien wat de consequenties van zo'n beslissing kunnen zijn. Mooi klein verhaaltje.

 

 

 

Mijntje 1 Uit de kast - Margreet de Heer

Margreet de Heer heb ik leren kennen als de Stripmaker des Vaderlands en als co-host in de podcast Stripjournaal. Inmiddels doet zij dit alle twee niet meer maar is nog wel onstopbaar bezig met het maken van verschillende strips. En een van deze strips is Mijntje. Deze strip is gepubliceerd in de bladen Zij aan Zij en StripGlossy en dan nu eindelijk door middel van een crowdfunding ook als stripalbum.

In afgeronde verhaaltjes die precies een bladzijde beslaan leer je de biseksuele Mijntje en haar lesbische vriendin kennen. Het draait om de verschillende seksuele geaardheden en de ideeën die de hoofdpersoon zelf en haar omgeving hierover hebben. Dit komt regelmatig op verrassingen te staan en niet in de laatste plaats voor Mijntje zelf.

Ik vond het een genot om te lezen door het gemak waarmee Margreet de Heer het over seksualiteit heeft, haar personages levensecht laat zijn en met een gezonde hoeveelheid humor de onderwerpen aanpakt waar anderen nog wel eens omzichtig mee omgaan. Een strip die recht door zee gaat.

Onder professoren - Willem Frederick Hermans

Voor mijn leeslijst op school las ik de dunne boekjes Homme's hoest en Filip's sonatine maar veel begreep ik er niet van. Later las ik De donkere kamer van Damokles waar ik al meer een beeld bij kreeg, al bleef ik het gevoel houden dat me van alles ontging. Onder professoren kwam altijd op mij over als een heel dik boek en ik was bang dat ik daar ook weinig chocola van zou kunnen maken. Toch kwam ik dit boek enkele jaren geleden tegen op de Deventer boekenmarkt en vond dat ik me er ooit toch eens aan moest wagen.

Met al deze ideeën in mijn achterhoofd ben ik eraan begonnen. Ik was dan ook zeer verrast hoe makkelijk ik deze tekst kon weghappen. Er was helemaal niets moeilijks aan, eerder in tegendeel en nog herkenbaar ook. Een van de professoren krijgt de Nobelprijs voor chemie en hieromtrent ontwikkelen zich bij de mensen om hem heen allerlei meningen en bijbehorende gedragingen. Het is ook nog in de tijd van de studentenopstanden die de huldiging extra ingewikkeld maakt. Alles bij elkaar vond ik deze geschiedenis bijzonder hilarisch en heb me er kostelijk mee vermaakt.

Ik kan me van lang geleden nog herinneren hoe Willem Frederik Hermans in een oude kerk in Amsterdam West geïnterviewd werd, waar ik als student in het publiek zat. Ik vond het een vreselijke man die absoluut niet met andere mensen om kon gaan. Het lezen van Onder professoren heeft mijn mening over W. F. Hermans wel doen veranderen. Hij had een uitstekend inzicht hoe de mensen in elkaar zitten en hoe onderlinge verhoudingen werken. Plus dat hij ook nog een geweldig gevoel voor humor had. Tenminste als hij het boek zo bedoeld heeft zoals ik het gelezen heb.

Nu denk ik wel dat als ik dit boek had gelezen toen ik nog student was dat ik het niet zo begrepen zou hebben zoals ik dat nu doe. Dat geldt natuurlijk voor heel veel boeken maar bij dit boek had ik dat gevoel extra sterk omdat ik als twintiger die onderlinge verhoudingen tussen studenten en professoren nog niet zo goed had kunnen invoelen. Ik denk dat ik destijds wellicht de zijde van de studenten had gekozen en weinig begrepen zou hebben van de oudere professoren. Nu is het wellicht andersom.

Alles bij elkaar een grote verrassing.

Ganymedes 18 - samenstelling Paul van Leeuwenkamp & Remco Meisner

Dit SF-jaarboek heb ik in 2018 gekocht en ging er onmiddellijk in lezen. Nederlandse science fiction en dan in korte verhalen, nieuwsgieriger kon je me niet maken. Mijn enthousiasme werd destijds vrij snel de kop ingedrukt. Niet gewend om Nederlandstalige science fiction te lezen, kwam alles bijzonder kinderachtig en bedacht op mij over. Daarnaast waren er de spellingsfouten die mijn haren zo rechtop deden staan dat ik het boek snel op mijn plankje ongelezen boeken heb gezet in de hoop er later nog eens in te beginnen.

Lang bleef de afkeer van dit boek bestaan maar nu zo'n vijf jaar later heb ik een nieuwe poging gewaagd. Dit keer was ik zwaar bevooroordeeld over hoe slecht het zou zijn. In het begin werd mijn ergenisradar nog regelmatig getriggerd maar gaandeweg verdween dit en kwam ik er steeds meer in. Ik wende aan de Nederlandse science fiction woorden die ik in het Engels als zoete koek slik en er zaten verhalen tussen die het amateurisme overstegen. Uiteindelijk werd ik steeds enthousiaster en wel zozeer dat ik meer van deze Ganymedes-reeks wilde weten.

Het eerste jaarboek is uitgegeven door Bruna, daarna één deel door uitgeverij Diram en vanaf 2013 door Stichting Fantastische Vertellingen in haar Rare Boekjes-reeks. Hoe kan ik dit al die jaren gemist hebben? Ik dacht altijd dat er op science fiction gebied in Nederland weinig te beleven was maar daar zit ik gelukkig naast. Via Boekwinkeltjes heb ik het eerste jaarboek verkregen en ben dan ook heel benieuwd hoe in de jaren zeventig er in Nederland geschreven werd.

JIj gaat dood - Nina Blom & Margreet de Heer

De ondertitel van dit autobiografische verhaal klinkt 'Veertien jaar ziek gemaakt door haar eigen moeder' en alleen dat al, snijdt telkens weer door mijn ziel als ik dat zie staan. Dat is ook de reden dat ik het boek terwijl ik wist dat het bestond, nog een tijd in de winkel heb laten liggen. Uiteindelijk blijkt dit boek an sich niet zwaar op de hand te zijn terwijl het onderwerp dat natuurlijk wel is.

De zwart-wit tekeningen van Margreet de Heer draagt zeker bij tot het behapbaar maken van de in treurige geschiedenis van Nina Blom die opgroeide bij een moeder die haar zwaar mishandelde door haar ziek te maken en een vader die haar geestelijk mishandelde door haar alleen maar als heel lastig te benoemen en daar woedeaanvallen bij had. Nergens is het sentimenteel maar juist omdat het verteld wordt vanuit de beleving van een kind dat van nature loyaal is aan de ouders, gaat het enorm onder de huid zitten.

En wat een enorme opluchting als dan eindelijk daar de arts is die herkent wat er met Nina aan de hand is en haar bij haar ouders weg weet te houden zodat zij weer beter kan worden. Ik hoop dan ook van harte dat dit boek bij zal dragen aan het herkennen van deze vorm van kindermishandeling en er eerder ingegrepen wordt bij kinderen die dit nu dagelijks ondergaan.

Clarkesworld Magazine Issue 203 August 2023

In het Clarkesworld Magazine nummer van augustus van dit jaar staan zeven science fiction/fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen.

Het begint met Every Seed Is a Prayer (And Your World Is a Seed) geschreven door Stephen Case. Een mooi verhaal waarin kunstmatige intelligentie El bomen aanlegt in de wereld om deze weer opnieuw leefbaar te maken voor de mens. Maar hoe ver gaat dat?
Een interessante combinatie van klimaatproblematiek en de gevaren van kunstmatige intelligentie het werk laten doen. 

Een jongetje in een huis maakt verboden contact met een jongetje buiten het huis. Als het ouder wordt gaat het jongetje steeds meer met zijn eigen mensen binnen meedoen. In Window Boy weet Thomas Ha in een luttele 10 bladzijden een coming of age verhaal te schrijven met sterke horrorelementen in een dystopische wereld. Alleen al als ik eraan terugdenk, krijg ik de kriebels.

Marisca Pichette beschrijft in Gel Pen Notes from Generation Ship Y de bemanning van een ruimteschip dat millennia onderweg is naar een nieuwe planeet waarbij niemand ouder wordt maar men wel onvruchtbaar is. Wat gaan de mensen doen die zoveel tijd hebben? Alle talen leren die er maar zijn? En hoe voorkomen ze dat ze zelfmoord plegen? 
Alhoewel het idee niet nieuw is, toch wist dit verhaal me weer met nieuwe invalshoeken ernaar kijken.