Dat is het verhaal: Against the Stream geschreven door A Que en vertaald door Nick Stember. Het idee van een man die tegen de tijd in leeft, is op zichzelf niet bijster origineel. Dat was dan ook mijn eerste reactie en ik wilde het verder al met een half oog uitlezen. Maar langzamerhand werd ik toch gefascineerd en het einde wist me zelfs te ontroeren.
De eenvoud van schrijven en onderwerp blijft iets kinderlijks houden en tegelijkertijd gaat het over dieperliggende motivaties in ons leven waardoor het gelopen is, zoals het is gegaan. Verrassend om op die manier geraakt te worden.
Een andere merkwaardige leeservaring had ik met The Sentry Branch Predictor Spec: A Fairy Tale geschreven door John Chu. Deze schrijver is een microprocessor architect en in dit verhaal is dat ook eigenlijk wat hij doet. Hij beschrijft de werking van een microprocessor door deze levensgroot voor te stellen en daar een wereld op zich in af te laten spelen.
Tijdens het lezen had ik het gevoel nog geen tien procent van wat er beschreven werd te begrijpen. Toch las ik verder en las ik het uit. Nog steeds heb ik het idee dat ik slechts een fractie van wat er beschreven is, tot me doorgedrongen is. Maar er zijn wel fragmenten die me bij zijn gebleven zoals bijvoorbeeld het principe van beslissingen die worden genomen op basis van geschiedenis oftewel op hoe het de vorige keren is gegaan in plaats van voor die specifieke situatie alles weer opnieuw uit te rekenen. En deze fragmenten lijken me toch wat meer duidelijk gemaakt te hebben. Al het onbegrijpelijke is dan niet meer belangrijk.
Tijdens het lezen had ik het gevoel nog geen tien procent van wat er beschreven werd te begrijpen. Toch las ik verder en las ik het uit. Nog steeds heb ik het idee dat ik slechts een fractie van wat er beschreven is, tot me doorgedrongen is. Maar er zijn wel fragmenten die me bij zijn gebleven zoals bijvoorbeeld het principe van beslissingen die worden genomen op basis van geschiedenis oftewel op hoe het de vorige keren is gegaan in plaats van voor die specifieke situatie alles weer opnieuw uit te rekenen. En deze fragmenten lijken me toch wat meer duidelijk gemaakt te hebben. Al het onbegrijpelijke is dan niet meer belangrijk.
Als laatste wil ik nog even Sephine and the Leviathan geschreven door Jack Schouten er uitlichten. Een klassiek SF-verhaal met strijdende partijen, ruimteschepen, zelfsturende IA's en een heleboel manipulatie.
Wat dit verhaal interessant maakt is de opbouw van het verhaal. De voorgeschiedenis wordt in teruggaande tijd verteld waardoor deze beetje bij beetje duidelijk wordt. Dus eerst deel 3 van de zes dan 2 en dan 1. Vervolgens krijgen we wel de chronologische volgorde van het verdere verloop oftewel deel 4, 5 en 6. Deze manier van vertellen doet de spanningsopbouw van het verhaal veel goed.
En dan de naam van het oorspronkelijke schip waar de hoofdpersonen mee op weg waren: Vierendelen. Zo'n naam samen met de auteur zijn naam Jack Schouten, deed me vermoeden dat het hier om een Hollander ging. Maar nee dus. Deze nog jonge schrijver is geboren in Noorwegen en volgt nu een opleiding creatief schrijven in Londen. Wie weet is dit het begin van een sprankelende carrière.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten