Doorgaan naar hoofdcontent

#50books - 2017.33 Vertel me het einde

In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit jaar de vragen stelt.

En de drieëndertigste vraag van 2017 is:   
Wat lees je nu en bevalt het? 

Enkele jaren geleden was er een oproep om medeoprichter te worden van de uitgeverij Das Mag. De belofte was om slechts enkele boeken per jaar uit te geven zodat er voor zowel boek als auteur de aandacht zou zijn die ze verdienen. Dat sprak mij wel aan en zo meldde ik me aan.

Inmiddels zijn er al een handjevol boeken verschenen waarvan ik het ene wat interessanter vind dan het andere maar het is altijd wel verrassend.
Op het moment dat het mogelijk was om me te abonneren op de uitgaves van Das Mag heb ik dat dan ook gelijk gedaan. Dit betekent dat wanneer er een nieuw boek uitkomt, ik deze automatisch thuis gestuurd krijg.

Zo viel vorige week het boek Vertel Me Het Einde van Valeria Luiselli in mijn brievenbus. Omdat ik net een ander boek uit had en dit klein en handzaam leek, dacht ik deze essay voor mijn midweekje fietsen in Nederland wel even te lezen. Maar dat ging anders.

Het onderwerp is de toename van vluchtende kinderen uit Midden-Amerika die de Verenigde Staten proberen binnen te komen om daar een veilig heenkomen te kunnen vinden. Ik had er geen idee van dat dit op zo'n grote schaal aan de hand is en ook wat voor verschrikkingen deze kinderen in hun doortocht meemaken. Daarom kon ik het niet achter elkaar lezen en heb het halverwege even weggelegd.

Nu na al fietsend in Nederland uitgewaaid te zijn, heb ik het boekje weer opgepakt en grijpt het me opnieuw. Hoe rijk en geborgen wij toch leven in Nederland terwijl er zoveel mensen dagelijks met zoveel verschikkingen te maken hebben. Goed om daar weer eens mee geconfronteerd te worden.

Reacties

Populaire posts van deze blog

#50books 2016.28 Zomerleeswensenlijstje

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt.
En de achtentwintigste vraag is: Wat is jouw vakantielijstje?
Het is wel zo dat ik meer boeken lees tijdens de vakantie dan tijdens werkweken maar ik spaar er geen boeken voor op. Dus dan wordt de vraag voor mij eerder wat ik denk in augustus te willen lezen. En daarmee werp ik een blik op mijn plankjes met ongelezen boeken.

Als eerste valt dan mijn oog op The View From The Cheap Seats geschreven door Neil Gaiman.

Neil Gaiman is bekend geworden door zijn briljante fantasie die hij zijn vrije gang heeft laten gaan in verschillende soorten genres, denk aan science fiction, fantasy, sprookjes en vormen, denk aan graphic novel, prentenboek, volwassen roman.
In dit boek staan juist de stukken die juist niets met fantasie te maken hebben maar zijn mening verwoord over een uiteenlopend aantal onderwerpen.

Ik ben heel erg benieuwd of de ma…

Conquistador - Johan Klein Haneveld

Op het blog Lalagè Leest trof ik een bespreking van Conquistador aan. Dubbel verrassend omdat dit niet het genre is waar Lalagè normaliter over schrijft én het een science fiction verhalenbundel is van de hand van een Nederlandse auteur. Sinds mijn tienerjaren lees ik regelmatig science fiction waarbij opvalt dat het meeste uit de Angelsaksische wereld komt. Dus dit boek kon ik niet laten liggen.

Het was wel heel erg wennen om allerlei technische termen in het Nederlands te zien staan. Ik ben zo gewend ze in het Engels te horen (in televisieseries of films) en te lezen dat dit Nederlands me zelfs liet haperen tijdens het lezen. In het Nederlands klinkt zo'n heel gave ruimteaandrijving bijna kinderachtig. Grappig wat taal en gewenning kunnen doen.

Iets anders is de vormgeving. De letters van de titel op de voorkant en de cijfers van de bladzijdenummers hebben een typisch zeventigjaren science fiction uiterlijk. Tenminste dat is wat het bij mij oproept. Het lijkt erop dat de vormge…

BAM - Jelle Brandt Corstius

Dit boek heb ik in zijn geheel in de trein gelezen en achteraf gezien is dat ook de beste plek om dit te lezen.

Jelle Brandt Corstius bezoekt samen met twee artistieke vrienden die plek op aarde waardoor hij als kind geobsedeerd was geraakt bij het staren in de Bosatlas. En die plek was Siberië waar hij zich voornamelijk per trein doorheen laat vervoeren.

Wat me raakt is hoe hij de Russische mentaliteit die behoorlijk van de Nederlandse afstaat, beschrijft en deze ook omarmt in de tijd dat hij in Siberië is. Zich nog even zorgen maakt over of zijn vrienden het wel aankunnen maar dan ziet dat ook zij er de lol wel van inzien als ze uit een hotelkamer worden gezet omdat een ander meer betaalt. Dit is de manier waarop je als mens de hele aarde kunt bereizen, aansluiten bij de mentaliteit die daar heerst hoe ongelooflijk deze ook in onze ogen lijkt te zijn. Ik kan met recht zeggen dat ik er wijzer van geworden ben.

Daarnaast is het boek ook schitterend weergegeven wat lay out betreft waarb…