Doorgaan naar hoofdcontent

#50books - 2015.05 Een echt dagboek is nog nooit gepubliceerd

In deze derde jaargang van #50books is het de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel die de vragen stelt.
En de vijfde vraag is: 

Wat hebben jullie met (literaire) dagboeken?

http://www.deinspiratiekamer.nl/blog/creatieve-vakantie-je-persoonlijke-creativiteit-ontwikkelen-tijdens-je-vakantie
Als jarenlange dagboekschrijver kan ik me heel goed indenken dat mensen dagboeken willen schrijven. Het elke dag ongegeneerd voor een bepaalde tijd de eigen gedachten laten gaan, kan heel louterend werken. Toch heeft het ook het gevaar dat zonder een toets met de buitenwereld er ideeën opgevat kunnen worden die niet met de realiteit stroken en uiteindelijk schadelijk voor de schrijver zelf worden.

Het publiceren van dagboeken heeft daardoor iets tegenstrijdigs. Het volledig zonder enige rem alles kunnen opschrijven juist omdát het privé in de openbaarheid brengen, lijkt op schending van de privacy. En zodra de schrijver weet dat er meer gepubliceerd kan worden, ook nog eens een rem op de ongeremdheid. Maar aan de andere kant is het ook weer die toets met de meningen van andere mensen, de lezers, die de schrijver er van weerhoudt te ontsporen.

Het lezen van andermans dagboeken voelt onaangenaam omdat het altijd precies dat verloren heeft dat een dagboek een dagboek maakt, namelijk het pure persoonlijke. Het is iets dat niet gepubliceerd had mogen worden.

Maar dat is alles redeneren over het dagboek in de voor mij zuiverste vorm. Er zijn vele andere andere vormen van dagboeken zoals in reisverslagen of zich heel erg richtend op een bepaald onderwerp van ervaringen. En zo lang de auteur akkoord geeft tot publicatie heet het al geen schending van de privacy meer.

Reacties

Hoi Niek, in het genre dagboeken zijn er twee series die er voor mij ver boven uitspringen. Het eerste is "Geheim dagboek" in 22 delen van Hans Warren, een homofiele Zeeuwse dichter en dagboekschrijver. Zijn dagboeken heb ik 2 keer in zijn geheel gelezen, zie mijn blog. Een andere dagboekschrijver die ik erg bewonder is Viktor Klemperer, die met "Tot het bittere einde" een beklemmend verslag heeft geschreven over hoe het was om als Jood in Hitler-Duitsland te leven. Dit laatste dagboek heb ik pas herlezen en ik hoop binnenkort een bespreking hiervan te schrijven. Groetjes, Erik
Niek zei…
Viktor Klemperer is een nieuwe naam voor mij. Interessant als je daar wat over schrijft.

Populaire posts van deze blog

#50books 2016.28 Zomerleeswensenlijstje

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt.
En de achtentwintigste vraag is: Wat is jouw vakantielijstje?
Het is wel zo dat ik meer boeken lees tijdens de vakantie dan tijdens werkweken maar ik spaar er geen boeken voor op. Dus dan wordt de vraag voor mij eerder wat ik denk in augustus te willen lezen. En daarmee werp ik een blik op mijn plankjes met ongelezen boeken.

Als eerste valt dan mijn oog op The View From The Cheap Seats geschreven door Neil Gaiman.

Neil Gaiman is bekend geworden door zijn briljante fantasie die hij zijn vrije gang heeft laten gaan in verschillende soorten genres, denk aan science fiction, fantasy, sprookjes en vormen, denk aan graphic novel, prentenboek, volwassen roman.
In dit boek staan juist de stukken die juist niets met fantasie te maken hebben maar zijn mening verwoord over een uiteenlopend aantal onderwerpen.

Ik ben heel erg benieuwd of de ma…

Conquistador - Johan Klein Haneveld

Op het blog Lalagè Leest trof ik een bespreking van Conquistador aan. Dubbel verrassend omdat dit niet het genre is waar Lalagè normaliter over schrijft én het een science fiction verhalenbundel is van de hand van een Nederlandse auteur. Sinds mijn tienerjaren lees ik regelmatig science fiction waarbij opvalt dat het meeste uit de Angelsaksische wereld komt. Dus dit boek kon ik niet laten liggen.

Het was wel heel erg wennen om allerlei technische termen in het Nederlands te zien staan. Ik ben zo gewend ze in het Engels te horen (in televisieseries of films) en te lezen dat dit Nederlands me zelfs liet haperen tijdens het lezen. In het Nederlands klinkt zo'n heel gave ruimteaandrijving bijna kinderachtig. Grappig wat taal en gewenning kunnen doen.

Iets anders is de vormgeving. De letters van de titel op de voorkant en de cijfers van de bladzijdenummers hebben een typisch zeventigjaren science fiction uiterlijk. Tenminste dat is wat het bij mij oproept. Het lijkt erop dat de vormge…

BAM - Jelle Brandt Corstius

Dit boek heb ik in zijn geheel in de trein gelezen en achteraf gezien is dat ook de beste plek om dit te lezen.

Jelle Brandt Corstius bezoekt samen met twee artistieke vrienden die plek op aarde waardoor hij als kind geobsedeerd was geraakt bij het staren in de Bosatlas. En die plek was Siberië waar hij zich voornamelijk per trein doorheen laat vervoeren.

Wat me raakt is hoe hij de Russische mentaliteit die behoorlijk van de Nederlandse afstaat, beschrijft en deze ook omarmt in de tijd dat hij in Siberië is. Zich nog even zorgen maakt over of zijn vrienden het wel aankunnen maar dan ziet dat ook zij er de lol wel van inzien als ze uit een hotelkamer worden gezet omdat een ander meer betaalt. Dit is de manier waarop je als mens de hele aarde kunt bereizen, aansluiten bij de mentaliteit die daar heerst hoe ongelooflijk deze ook in onze ogen lijkt te zijn. Ik kan met recht zeggen dat ik er wijzer van geworden ben.

Daarnaast is het boek ook schitterend weergegeven wat lay out betreft waarb…