Doorgaan naar hoofdcontent

Apache Junction - Peter Nuyten

In drie delen vertelt Peter Nuyten aan de hand van klassieke striptekeningen het verhaal van de strijd tussen Apachen, Anglo-Amerikanen, Mexicanen en dubieuze partijen die willen profiteren voor het eigen belang.

Op de laatste bladzijden van elk deel staan foto's uit de 19de eeuw van Apachen die voor hun vrijheid vochten en zij die samenwerkten als scouts met de overheersende Amerikanen. Wonderlijk dat er al zulke oude foto's bestaan die zo scherp opgepoetst kunnen worden. En hoe rauw zag men er destijds uit voor onze 21ste- eeuwse ogen.

Ook staat daar op die laatste bladzijden in tekst beschreven hoe de Apachen eeuwenlang en zelfs nog tot het begin van de 20ste-eeuw voor hun vrijheid hebben gevochten tegen de Amerikanen. Als ik aan de 19de eeuw in Amerika denk, dan denk ik aan burgeroorlog en de slavernij. Ik had er geen idee van dat verschillende inheemse stammen destijds ook nog aan het strijden waren voor hun eigen manier van leven.

Ik ben opgegroeid met Arendsoog en andere boeken en films die mij een meer romantisch beeld van het wilde westen hadden gegeven. Deze strip laat zien dat er maar weinig romantiek bij kwam kijken, al wordt er wel heel even aan een romance getipt.
Alles bij elkaar vond ik het best nog zware kost om te lezen. Niet in de laatste plaats door de vele partijen die bij het verhaal betrokken zijn. Ik kon niet altijd iedereen even goed uit elkaar houden.

Dat heeft trouwens niets te maken met het voortreffelijke tekenwerk. In films en series heb ik ook vaak genoeg veel tijd nodig om mensen van elkaar te kunnen onderscheiden.
De stripstijl is redelijk klassiek en daarmee heel effectief. Het stof van de prairie maakte me dorstig en de hardheid van het bestaan verkrampte mijn spieren.

Erg mooie serie met een spannend verhaal waarbij in mijn beleving een realistischer beeld van het wilde westen is weergegeven dan in menigeen ander boek of film.

Reacties

Populaire posts van deze blog

#50books 2016.28 Zomerleeswensenlijstje

In deze vierde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Hendrik-Jan die dit jaar de vragen stelt.
En de achtentwintigste vraag is: Wat is jouw vakantielijstje?
Het is wel zo dat ik meer boeken lees tijdens de vakantie dan tijdens werkweken maar ik spaar er geen boeken voor op. Dus dan wordt de vraag voor mij eerder wat ik denk in augustus te willen lezen. En daarmee werp ik een blik op mijn plankjes met ongelezen boeken.

Als eerste valt dan mijn oog op The View From The Cheap Seats geschreven door Neil Gaiman.

Neil Gaiman is bekend geworden door zijn briljante fantasie die hij zijn vrije gang heeft laten gaan in verschillende soorten genres, denk aan science fiction, fantasy, sprookjes en vormen, denk aan graphic novel, prentenboek, volwassen roman.
In dit boek staan juist de stukken die juist niets met fantasie te maken hebben maar zijn mening verwoord over een uiteenlopend aantal onderwerpen.

Ik ben heel erg benieuwd of de ma…

Conquistador - Johan Klein Haneveld

Op het blog Lalagè Leest trof ik een bespreking van Conquistador aan. Dubbel verrassend omdat dit niet het genre is waar Lalagè normaliter over schrijft én het een science fiction verhalenbundel is van de hand van een Nederlandse auteur. Sinds mijn tienerjaren lees ik regelmatig science fiction waarbij opvalt dat het meeste uit de Angelsaksische wereld komt. Dus dit boek kon ik niet laten liggen.

Het was wel heel erg wennen om allerlei technische termen in het Nederlands te zien staan. Ik ben zo gewend ze in het Engels te horen (in televisieseries of films) en te lezen dat dit Nederlands me zelfs liet haperen tijdens het lezen. In het Nederlands klinkt zo'n heel gave ruimteaandrijving bijna kinderachtig. Grappig wat taal en gewenning kunnen doen.

Iets anders is de vormgeving. De letters van de titel op de voorkant en de cijfers van de bladzijdenummers hebben een typisch zeventigjaren science fiction uiterlijk. Tenminste dat is wat het bij mij oproept. Het lijkt erop dat de vormge…

BAM - Jelle Brandt Corstius

Dit boek heb ik in zijn geheel in de trein gelezen en achteraf gezien is dat ook de beste plek om dit te lezen.

Jelle Brandt Corstius bezoekt samen met twee artistieke vrienden die plek op aarde waardoor hij als kind geobsedeerd was geraakt bij het staren in de Bosatlas. En die plek was Siberië waar hij zich voornamelijk per trein doorheen laat vervoeren.

Wat me raakt is hoe hij de Russische mentaliteit die behoorlijk van de Nederlandse afstaat, beschrijft en deze ook omarmt in de tijd dat hij in Siberië is. Zich nog even zorgen maakt over of zijn vrienden het wel aankunnen maar dan ziet dat ook zij er de lol wel van inzien als ze uit een hotelkamer worden gezet omdat een ander meer betaalt. Dit is de manier waarop je als mens de hele aarde kunt bereizen, aansluiten bij de mentaliteit die daar heerst hoe ongelooflijk deze ook in onze ogen lijkt te zijn. Ik kan met recht zeggen dat ik er wijzer van geworden ben.

Daarnaast is het boek ook schitterend weergegeven wat lay out betreft waarb…