In de podcast Stripjournaal (https://stripjournaal.com/2026/03/05/van-11birds-tot-het-oranjehotel/) maakte ik kennis met de nieuwe uitgeverij 11BIRDS die drie nieuwe stripreeksen is begonnen die de snelheid hebben van manga maar wel andersoortige verhalen vertellen.
Ik vind het altijd leuk om nieuwe initiatieven te ondersteunen dus kocht ik gelijk de zes deeltjes (twee per reeks) die uitgekomen waren. Bossier. koos ik als eerste omdat die punt achter de titel mij intrigeerde. Dit blijkt verder niet echt een betekenis te hebben (dat ik weet dan).
Het boekje heeft het formaat van een pocket en de tekeningen zijn in zwart/wit. Ze vullen de hele pagina met af en toe een kader waarin nog een extra tekening staat. De tekeningen bestaan voornamelijk uit mensen waarbij in mindere of meerdere maten is ingezoomd. Ze doen me denken aan barbies met hun lange benen en armen en allemaal een bijzonder gepolijst gezicht.
Het verhaal gaat razendsnel en af en toe kon ik bijna het bladzijden omslaan niet snel genoeg voor elkaar krijgen om deze snelheid bij te houden. Het verhaal gaf me het gevoel van een Bouquet-reeks, allemaal oppervlakkige, rijke mensen met oppervlakkige gevoelens. En toch is het spannend waardoor ik wel wil weten wat er in het volgende deel gebeurt.
Het leven van rijke mensen die hun bedrijf verkwanselen of juist proberen te beschermen terwijl er ook nog een familiegeheim is, voelt niet heel origineel aan. Het voelt meer als een lekker snoepje die als ik het niet gehad had, ook niet gemist zou hebben maar nu ik het heb er wel van kan genieten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten