Clarkesworld Magazine Issue 235 April 2026

Dit aprilnummer van Clarkesworld Magazine bevat naast de coverillustratie met de naam Dockside zes korte science fiction/fantasy verhalen, een novelle, een wetenschappelijk artikel over cryoslapen, twee interviews en een nawoord van Neil Clarke zelf.

Vaak gaan de interviews een beetje langs me heen omdat ik de schrijvers en hun creaties niet ken. Zo ook nu de gesprekken met John Cu en  Suzanne Palmer. Soms is er wel iets wat me raakt maar ik vrees dat dit meer de uitzondering is.

D0G laat Tania Fordwalker afspelen in een wereld dat grotendeels verwoest is door oorlog. Naast drones had men ook DOGS ontwikkeld, kunstmatig intelligente robots die juist op de grond alles wat maar bedreigend kon zijn, uitschakelde. De hoofdpersoon heeft zo'n DOG gevonden en leeft daar mee samen. Spannend is als zij bezoek krijgt van een jongetje dat in zijn gemeenschap gepest wordt en op zoek is naar iets waarmee hij zich kan verdedigen. Mooi in dit verhaal vind ik de spanning tussen de twee hoofdpersonen en dat het een keer niet goed afloopt, zo vaak komt dat niet voor.

Rajeev Prasad heeft zich helemaal uitgeleefd in de vierenveertig bladzijden (dat is ongeveer 1/3 van het hele tijdschrift) tellend The Trajectory of Memory is Forward. Ergens vind ik het toch jammer dat dit soort novelles in dit tijdschrift belanden. Ik lees liever een aantal wat langere korte verhalen dan een paar hele korte en dan deze hele lange. Maar dat is wellicht een kwestie van smaak.
In dit verhaal is het AGod die vele wezens in het universum heeft geplaatst waarbij de ene succesvoller is dan de andere. Zo heb je de Haves die de Have-Nots vele eeuwen als slaven hebben gebruikt. Have-Nots die het nadeel hebben dat als zij in de ochtend wakker worden niet meer weten wat daarvoor is gebeurd. Toch hebben zij zich los weten te worstelen van de Haves. Het verhaal speelt zich af tussen een Have die een Have-Not nodig heeft om haar soort te laten overleven. De spanning tussen hun twee maakt het interessant. 
Daarnaast zitten er zoveel ideeën over evolutie in dat het misschien wat te veel van het goede is. Het wist me helaas toch niet helemaal te boeien. 

Dat in tegenstelling tot het verhaal van de hand van K. J. Khan Eternity in Their Hearts. Een android wordt ingehuurd om terminale patiënten te begeleiden naar het moment van hun sterven. In dit geval is er een zus van de stervende man in het spel die dit maar niets vindt. Zij maakt er veel ruzie om met haar broer. De android adviseert haar dan ook om weg te blijven. Dan ontwikkelt zich een gesprek tussen de zus en de android. Tot nu toe heb je als lezer alleen het perspectief van de android gekregen, door dit gesprek hoor je ook een andere kant. Wanneer de broer sterft is hij alleen met de android. Het is ontluisterend hoe de zus daar later de beelden van ziet en interpreteert. Kippenvelverhaal.

Stoer - Arjan Swinkels

Een collega nam afscheid en tja, dan is het leuk om een cadeautje mee te geven. Wat bleek? Deze collega had iets met buffels, mij zei dat niet zoveel maar ik ging op zoek naar een passend cadeau. Zo vond ik een knuffelbuffel en een boek over buffels, waterbuffels om precies te zijn. Dit bestelde ik via internet maar ik was er niet zo zeker van dat het op tijd zou komen dus toen besloot ik bij een andere internetwinkel nog een exemplaar te bestellen. Zoals verwacht had ik ze alle twee op tijd binnen. Collega blij met de cadeautjes en ik had opeens een boek over waterbuffels in huis.

Het boek ziet er zelf wat armoedig uit met een kartonnen kaft voor en achter. De rug laat de verschillende gelijmde delen bloot liggen in plaats van dat daar nog een kafje overheen zit. Ik vroeg me dan ook af wat dit eigenlijk voor boekje was.

Het blijkt een levendig verslag van Arjan Swinkels die na wat omzwervingen besluit een waterbuffelboerderij te beginnen met de naam Stoer. In korte hoofdstukken vertelt hij over de fouten die hij maakt, de successen die hij behaalt en de ontwikkelingen die hij doormaakt met zijn boerderij.

Hij schrijft in spreektaal waardoor het voelde alsof ik bij hem aan de keukentafel zat en mij de ene anekdote na de ander opdiste. Allemaal zeer onderhoudend en ook leerzaam want voordat ik dit boek opensloeg wist ik helemaal niets van waterbuffels, laat staan van dat ze gemolken kunnen worden en dit een bepaald soort melk geeft waar dan weer de speciale buffelmozzarella van gemaakt wordt en dat er ook knuffelsessies met deze buffels worden georganiseerd. 

Op een gegeven moment is er zelfs een cameraploeg langs geweest en is er een documentaire over zijn boerderij gemaakt. Omdat ik amper dit soort televisie kijk, is dit geheel langs me heen gegaan. Wel grappig om daar nu over te lezen want ik zie het nu ook helemaal voor me. 

Een sympathiek boek over de opbouw van een waterbuffelboerderij en de dagelijkse gang van zaken. 

Old Man's War Series 2 The Ghost Brigades - John Scalzi

Na het eerste deel was er bij mij een verwachting ontstaan over waar dit tweede deel naartoe zou gaan. Een verwachting die helemaal niet ingelost werd. Want hoewel dit deel zich afspeelt in hetzelfde universum als het eerste deel, zijn er hele andere hoofdpersonen en dat maakt dat dit deel ook op zichzelf gelezen kan worden, wat ik wel zijn charme vind hebben.

Zoals in het eerste deel de opzet wordt gemaakt hoe de mensheid in continue oorlog is met allerlei buitenaardse wezens en ze daar een leger van oude mensen voor hebben ingericht, zo wordt in dit deel dieper ingegaan op een van de brigades die ver weg worden gehouden van de andere militaire onderdelen. Deze brigades bestaan namelijk uit klonen zonder ziel van een levend persoon. 
Ze zijn in alles beter dan een natuurlijk geboren mens en zij verbazen zich dan ook over deze mensen. "They just walk through life in a daze and then fall into their graves at the end of it. Sad. And inefficient." Deze tekst maakte veel indruk op me want zo voel ik ook hoe wij door het leven gaan.

Het grootste gedeelte van het verhaal gaat over Jared Dirac, een kloon die het bewustzijn van de verrader Charles Boutin geïmplementeerd krijgt met de bedoeling de plannen van deze mensheidsvijand te kunnen doorgronden. Door het volgen van Jared zijn leven wordt er een enorme sympathie voor hem opgeroepen en is het heel spannend of het kwaadaardige bewustzijn van Charles hem gaat overnemen. 

Uiteindelijk wordt ontrafeld dat er in de politieke hogere regionen der mensheid er spelletjes worden gespeeld die niet kosher zijn. Een ontknoping die alle gebeurtenissen van dit boek op een natuurlijke manier bij elkaar laat komen. Super knap geschreven wat mij betreft. En dit voelt enorm als een opzet voor het volgende deel of wellicht wel de hele verdere reeks. Ik ga het beleven. 

Clarkesworld Magazine Issue 234 March 2026

Clarkesworld Magazine van maart van dit jaar bevat acht korte science fiction/fantasy verhalen, een non-fictie artikel, twee interviews en de uitslag van wat wij lezers de beste publicaties uit 2025 vonden.

Om met dat laatste te beginnen, ik houd altijd elk nummer bij wat ik het indrukwekkendste of interessantste verhaal vind en schrijf voor mijzelf een eerste indruk van de illustratie op de voorkant. Vaak komen mijn favorieten helemaal niet voor in wat men over het algemeen het beste vindt maar dit keer kwam het best aardig overeen. Lastig vind ik nog wel om al die verhalen qua inhoud boven tafel te halen. Maar als het echt indruk heeft gemaakt dan heb ik maar weinig aanwijzingen nodig om het weer te weten.

Leuk gevonden in dit nummer vond ik  First Human Ghost on Mars geschreven door R.L. Meza. Gestorven op de aarde gaat een geest mee op reis naar Mars. Daar aangekomen komt deze geest erachter dat daar andere regels voor een geest gelden dan op aarde. Hoe kom je erop?! Origineel en daardoor verfrissend.

De Chinese bijdrage komt dit keer van Wanxiang Fengnian, vertaling Stella Jiayue Zhu, die schreef over keuzes die mensen maken in het verhaal Those Who Left History. Het verhaal wordt verteld aan de hand van wetenschappelijke onderzoeksartikelen en dagboekfragmenten. Het is een reis door de tijd waarbij de mensen elkaar vernietigen maar ook bedreigd worden door bijvoorbeeld natuurrampen en op andere planeten gaan wonen. Uiteindelijk is de Aarde bijna geheel verwoest. De vraag is dan of deze nog behouden moet worden. Ja, zeggen sommigen want er zijn in het verleden mensen geweest die ervoor kozen om geen deel meer te nemen aan het leven op aarde en in een constructie stapten die zich eindeloos opvouwden tot ze niet meer voor dat leven bereikbaar waren maar ondertussen nog wel leefden en alles konden zien wat er gebeurde op aarde. Fascinerend dat mensen zo'n keuze kunnen maken terwijl ze weten dat er geen weg terug is. Hoe ontworteld of wellicht wanhopig ben je dan geworden? Stof tot nadenken. 

The Expanse 6: Babylon's Ashes - James S.A. Corey

Dit zesde deel van de serie The Explanse is het laatste deel dat in de televisieserie is verwerkt. Hierna heeft de serie op televisie verder geen doorgang gekregen. Ik was steeds in de veronderstelling dat het einde van de boekenserie versneld in het zesde seizoen was geschreven maar dat blijkt niet zo te zijn. Nu blijkt dat ik nog drie boeken te gaan heb waarvan ik geen enkele weet heb wat daarin gaat gebeuren.

Dit deel las ik dan ook met de kennis van de televisieserie in mijn achterhoofd en dat maakt het wel een stuk makkelijker om alle politieke complicaties te kunnen volgen evenals de gevechten waar ik vaak maar weinig goed van meekrijg omdat ik het niet begrijp.

Verwarrend is soms wel dat er voor de televisieserie personages zijn samengenomen uit het boek. Hierdoor kwam het voor dat iemand iets meemaakte waarvan ik in mijn hoofd had dat dit iets van een ander personage was.

Hilarisch blijft de vuilbekkende Indiase president van de Aarde, Avasalara. De actrice die haar speelde deed het al zo goed en haar teksten in het boek zijn indien mogelijk nog beter.

Evenals de vorige delen zijn de hoofdstukken weer steeds vanuit iemand anders perspectief geschreven. Het hele menselijke universum wordt betrokken en dit maakt het episch. Een serie om eindeloos te blijven herlezen.

Maar eerst de laatste drie delen nog.

Scooter Girl - Chynna Clugston-Flores

Een verhaal over een jongen die een meisje maar niet kan krijgen. Hoe cliché wil je het hebben, zou je denken. Maar Chynna Clugston-Flores weet dit cliché zo verfrissend en vol humor te brengen dat het helemaal niet stoort.

De humor zit 'm vooral in de jongen die zo gewend is dat hij alles zonder moeite voor elkaar krijgt omdat hij alles in zijn leven mee heeft qua geld, status en aantrekkelijk uiterlijk, dat hij niet weet wat hem overkomt als scooter girl in zijn leven komt en hij opeens in een stamelende, overal over struikelende idioot veranderd. 

In een van zij-verhalen wordt de geschiedenis verteld van de mannelijke lijn van zijn familie, wat weer een andere sfeer aan het hele verhaal geeft doordat er heksen in worden verwerkt. Hoe waar dit is, wordt in het midden gelaten.

Op het einde krijgt de jongen het meisje, maar niet zonder dat hij een persoonlijke ontwikkeling is doorgegaan. Ik vond het een heel vermakelijk avontuur hoe ze daar uiteindelijk gekomen zijn.

Een extraatje is dat er regelmatig een band met een van hun nummers in een zwart los blokje wordt weergegeven. Ik heb deze nummers al lezend gelijk ook beluisterd. En daardoor is het nog makkelijker om in de sfeer van de jaren zestig te komen, de tijd waarin dit verhaal zich afspeelt.

En de tekeningen? Die zijn gewoon prima. Een heldere stijl met duidelijke kleuren. De kleding en de scooters uit de jaren zestig zijn heel herkenbaar weergegeven waardoor ik gelijk me in die tijd waande bij het lezen.

Goed verhaal in zes hoofdstukken.

Het leven heeft zin - Michiel Wijdeveld

Het is een soort humor waar je van moet houden en dat doe ik. Michiel Wijdeveld maakt strips waarbij in een plaatje de hele situatie wordt geschetst en een regel tekst de grap afmaakt. Het zijn alledaagse situaties die net even in een ander daglicht worden gezet. Zoals een ober die tegen een zeer chagrijnige klant zegt: "Champagne met kaviaar maar weer?"of twee oude mannetjes op een bankje in het park waarbij eentje zegt:"Jij was een afgrijselijk saaie baby".

Tijdens het lezen van dit boek, kwam mij het een en ander heel erg bekend voor. Wat blijkt? De cartoons (zoals ze in dit boek genoemd worden) zijn afkomstig uit eerdere publicaties zoals Argos en twee bundels die ik gelezen in mijn kast heb staan. Dit deed niets af aan mijn leesplezier. En een enkele keer hoorde ik mijzelf zelfs hardop lachen.

Ik heb expres lang over dit boek gedaan waarbij ik per keer twee strips bekeek en las. Dit keer heb ik extra aandacht besteed aan alles wat er op de tekeningen te zien is waardoor het nog genialer op mij overkwam als dat ik het al vond.

Kortom, ik krijg nooit genoeg van Michiel Wijdeveld zijn kijk op de mens en het leven.