Clarkesworld Magazine Issue 237 June 2026

Het juni-nummer van Clarkesworld Magazine bevat zeven science fiction/fantasy verhalen, een non-fictie artikel, twee interviews en een afsluitend woord van Neil Clarke die het twintig jarig bestaan van het tijdschrift viert.

Gek genoeg zag ik weinig in de coverillustratie Migration gemaakt door Kristin Kest totdat ik de titel zag en het opeens voor mijn ogen ging leven. Woorden zijn in dit geval sterker dan beelden.

Up the Line to Death van Carrie Vaughn begint gelijk heel sterk met alle drones in de wereld die zonder dat daar opdracht toe is gegeven terug gaan naar hun docking station en niets meer doen. Uit hun logs blijkt dat ze poëzie schrijven en nog mooier, pacifist zijn geworden omdat ze niet zeker weten of ze wel de juist persoon uitschakelen. AI dat twijfelt, ik had er nog niet eerder van gehoord. Pracht idee.

The Floating Republic is een novelle geschreven door Rebecca Campbell. Deze lengte vind ik vaak onaangenaam. Te lang voor een kort verhaal en te kort om nou echt tot diepte te komen. Door gelijk met 'hoofdstuk 1' te openen, stond het me al tegen. Het ruimteschip met bemanning dat 28 jaar gestationeerd blijft bij een mijnplaneet door een oorlog tussen twee grote bedrijven, leek ook niets voor mij. Tot het duidelijk werd dat het ging om wat er gebeurt in een oorlog als een gebied geïsoleerd raakt buiten de werkelijke oorlog en wat als die oorlog voorbij is.

Three Cases from the Cosmic Psychiatric Clinic door Pan Haitian is vertaald uit het Chinees door Blake Stone-Banks en precies wat de titel zegt. Op zich wel grappige verhaaltjes maar er zit geen enkele samenhang in waardoor ik toch met een teleurstellend gevoel achterbleef. Wellicht dat mijn verwachting me in de weg zit bij dit soort verhalen.

Anne Wilkins heeft met A Life Measured in Seconds een science fiction sprookje geschreven. Zij die goden worden en het niet willen zijn en zij die net een seconden later zijn geboren en het juist wel willen zijn, ontmoeten elkaar.

Samantha Murray laat ook zoiets zien in Burning Day waar twee zonnen elke 11 jaar zo staan dat de emoties uit de oorspronkelijke wezens van een planeet worden gebrand. De feiten blijven wel in de herinnering. Voor een relatie met een mens is dit funest. 

De Mexicaan Damián Neri laat dan juist weer de destructieve kant van de mens zien in Ice, Rock, Empathy. Collectieve wezens nemen andere wezens in zich op zodat ze niet verloren gaan met iets toevoegen aan het universum. Alleen is het absorberen van mensen wel zo'n goed idee?

Clarkesworld Magazine Issue 236 May 2026

Het mei-nummer van Clarkesworld Magazine heeft de indrukwekkende cover van de hand van Lisa Falkenstern met de titel Beastly. De blik van deze beastly heeft mijn blik meerdere malen gevangen gehouden.
Daarnaast bevat dit tijdschrift zeven korte science fiction/fantasy verhalen, een semiwetenschappelijk artikel over de strategieën van dieren om onsterfelijk te zijn, twee interviews en een trots woord van Neil Clarke zelf over de door hem vorig jaar gepubliceerde verhalen die genomineerd of zelfs al in de prijzen gevallen zijn.

Kunstmatige intelligentie lijkt steeds vaker in science fiction verhalen voor te komen, meestal met een waarschuwing. Zo ook in The Profitable Sentience of Household Goods geschreven door Louis Inglis Hall. Alleen dit keer wordt het heel subtiel gebracht door het verhaal te laten vertellen door een van de AI's die steeds verder ontwikkelt van lichtknopje tot uiteindelijk een oorlogswapen. De in het begin zeer enthousiaste AI wordt uiteindelijk een waarschuwende roepende in de woestijn vol jonge AI's die het niet geloven, precies zoals het zelf ook niet die waarschuwingen van oudere AI's geloofde toen het zelf jong was. Door het de stem te geven van een AI zelf, voelt het als lezer wat meer op afstand maar weet je donders goed waar het werkelijk over gaat.

Tijdreisverhalen bestaan ook al langer maar in Archaeological Evidence for the Time Traveler beschrijft Tia Tashiro iets waar ik nog nooit eerder over nagedacht heb. Namelijk dat wanneer je in de tijd wil reizen maar wel op dezelfde plek op aarde uit wil komen, je ook de juiste plek in het universum moet aangeven want ook de aarde verplaatst zich in de tijd. Heerlijk zo'n zinnetje dat bijna terloops voorbijkomt maar waar ik meerdere malen aan teruggedacht heb omdat ik het zo voor de hand liggend vind en het me verwondert dat het nooit eerder genoemd is (of het is mij niet eerder opgevallen).

De in Maleisië geboren Grace Chan heeft in Aly op een indringende manier de afhankelijkheid van de mens van AI beschreven. Een deel van de bevolking wordt met een Aly (in feutusstadium ingebrachte AI) geboren. Deze Aly begeleidt hen bij alles door het leven als een leraar, opvoeder, psychotherapeut en noem maar op. Als de hoofdpersoon een relatie krijgt met iemand zonder Aly, blijkt deze Aly tussen hun in te komen staan en besluit hij de verbinding met Aly door te knippen met alle gevolgen van dien. De diepte van wat de hoofdpersoon dan doorgaat, ging echt onder mijn huid zitten.

 

 

  

Clarkesworld Magazine Issue 235 April 2026

Dit aprilnummer van Clarkesworld Magazine bevat naast de coverillustratie met de naam Dockside zes korte science fiction/fantasy verhalen, een novelle, een wetenschappelijk artikel over cryoslapen, twee interviews en een nawoord van Neil Clarke zelf.

Vaak gaan de interviews een beetje langs me heen omdat ik de schrijvers en hun creaties niet ken. Zo ook nu de gesprekken met John Cu en  Suzanne Palmer. Soms is er wel iets wat me raakt maar ik vrees dat dit meer de uitzondering is.

D0G laat Tania Fordwalker afspelen in een wereld dat grotendeels verwoest is door oorlog. Naast drones had men ook DOGS ontwikkeld, kunstmatig intelligente robots die juist op de grond alles wat maar bedreigend kon zijn, uitschakelde. De hoofdpersoon heeft zo'n DOG gevonden en leeft daar mee samen. Spannend is als zij bezoek krijgt van een jongetje dat in zijn gemeenschap gepest wordt en op zoek is naar iets waarmee hij zich kan verdedigen. Mooi in dit verhaal vind ik de spanning tussen de twee hoofdpersonen en dat het een keer niet goed afloopt, zo vaak komt dat niet voor.

Rajeev Prasad heeft zich helemaal uitgeleefd in de vierenveertig bladzijden (dat is ongeveer 1/3 van het hele tijdschrift) tellend The Trajectory of Memory is Forward. Ergens vind ik het toch jammer dat dit soort novelles in dit tijdschrift belanden. Ik lees liever een aantal wat langere korte verhalen dan een paar hele korte en dan deze hele lange. Maar dat is wellicht een kwestie van smaak.
In dit verhaal is het AGod die vele wezens in het universum heeft geplaatst waarbij de ene succesvoller is dan de andere. Zo heb je de Haves die de Have-Nots vele eeuwen als slaven hebben gebruikt. Have-Nots die het nadeel hebben dat als zij in de ochtend wakker worden niet meer weten wat daarvoor is gebeurd. Toch hebben zij zich los weten te worstelen van de Haves. Het verhaal speelt zich af tussen een Have die een Have-Not nodig heeft om haar soort te laten overleven. De spanning tussen hun twee maakt het interessant. 
Daarnaast zitten er zoveel ideeën over evolutie in dat het misschien wat te veel van het goede is. Het wist me helaas toch niet helemaal te boeien. 

Dat in tegenstelling tot het verhaal van de hand van K. J. Khan Eternity in Their Hearts. Een android wordt ingehuurd om terminale patiënten te begeleiden naar het moment van hun sterven. In dit geval is er een zus van de stervende man in het spel die dit maar niets vindt. Zij maakt er veel ruzie om met haar broer. De android adviseert haar dan ook om weg te blijven. Dan ontwikkelt zich een gesprek tussen de zus en de android. Tot nu toe heb je als lezer alleen het perspectief van de android gekregen, door dit gesprek hoor je ook een andere kant. Wanneer de broer sterft is hij alleen met de android. Het is ontluisterend hoe de zus daar later de beelden van ziet en interpreteert. Kippenvelverhaal.

Clarkesworld Magazine Issue 234 March 2026

Clarkesworld Magazine van maart van dit jaar bevat acht korte science fiction/fantasy verhalen, een non-fictie artikel, twee interviews en de uitslag van wat wij lezers de beste publicaties uit 2025 vonden.

Om met dat laatste te beginnen, ik houd altijd elk nummer bij wat ik het indrukwekkendste of interessantste verhaal vind en schrijf voor mijzelf een eerste indruk van de illustratie op de voorkant. Vaak komen mijn favorieten helemaal niet voor in wat men over het algemeen het beste vindt maar dit keer kwam het best aardig overeen. Lastig vind ik nog wel om al die verhalen qua inhoud boven tafel te halen. Maar als het echt indruk heeft gemaakt dan heb ik maar weinig aanwijzingen nodig om het weer te weten.

Leuk gevonden in dit nummer vond ik  First Human Ghost on Mars geschreven door R.L. Meza. Gestorven op de aarde gaat een geest mee op reis naar Mars. Daar aangekomen komt deze geest erachter dat daar andere regels voor een geest gelden dan op aarde. Hoe kom je erop?! Origineel en daardoor verfrissend.

De Chinese bijdrage komt dit keer van Wanxiang Fengnian, vertaling Stella Jiayue Zhu, die schreef over keuzes die mensen maken in het verhaal Those Who Left History. Het verhaal wordt verteld aan de hand van wetenschappelijke onderzoeksartikelen en dagboekfragmenten. Het is een reis door de tijd waarbij de mensen elkaar vernietigen maar ook bedreigd worden door bijvoorbeeld natuurrampen en op andere planeten gaan wonen. Uiteindelijk is de Aarde bijna geheel verwoest. De vraag is dan of deze nog behouden moet worden. Ja, zeggen sommigen want er zijn in het verleden mensen geweest die ervoor kozen om geen deel meer te nemen aan het leven op aarde en in een constructie stapten die zich eindeloos opvouwden tot ze niet meer voor dat leven bereikbaar waren maar ondertussen nog wel leefden en alles konden zien wat er gebeurde op aarde. Fascinerend dat mensen zo'n keuze kunnen maken terwijl ze weten dat er geen weg terug is. Hoe ontworteld of wellicht wanhopig ben je dan geworden? Stof tot nadenken. 

Clarkesworld Magazine Issue 233 February 2026

Het februarinummer van Clarkesworld Magazine bevat zeven korte science fiction/fantasy verhalen, een wetenschappelijk artikel, twee interviews en een column. Op de voorkant de wederom schitterende illustratie van Matt Dixon met dit keer als titel In This Moment. Matt Dixon heeft al vele malen op de cover van Clarkesworld Magazine gestaan en heeft me altijd weer weten te ontroeren. Ik koop dan al heel wat jaren via zijn Kickstarters-campagnes zijn robotmaandkalenders en bestel daar dan ook een setje ansichtkaarten bij. 

Alhoewel de verhalen wel vermakelijk waren, was er niets wat er nu heel erg uitsprong of blijvend indruk op me maakten. Het nadeel van veel van dit soort verhalen lezen is dat ik veel ga herkennen van eerdere verhalen en er niet meer zoveel verrassingen zijn als in het begin. 

Alhoewel... 

Chip geschreven door D.A. Xiaolin Spires was wel heel erg invoelbaar. Zij die weinig geld hebben kunnen alleen een AI-taxi krijgen met heel veel reclame. Dit gaat zelfs zo ver dat als je niet bijbetaalt er holografisch fastfood voor je mond wordt geprojecteerd en er een omweg naar een fastfootketen wordt gemaakt, waar je een extra stop van 6 minuten hebt terwijl er zware etensluchten in de taxi worden gepompt. 
Tijdens het lezen kreeg ik het er helemaal benauwd van en begreep heel goed dat de passagier er uiteindelijk voor koos om daar toch iets te eten te kopen om van al die opdringerige reclame af te zijn. Angstaanjagend wat ons wellicht nog als reclamemethodes te wachten staat.

Raahem Alvi kaart een interessant en wellicht actueel thema aan in Think of Me Before I Disappear namelijk kun je een echte relatie hebben met een kunstmatige intelligentie. In dit verhaal is de androïde ook zelfbewust geworden maar de hoofdpersoon twijfelt of de androïde echt van haar houdt of dat deze zo geprogrammeerd is. En dan vraag ik mij af of dat laatste erg is voor een relatie?

In A Sleeper Ship Is Like a Game of Go geschreven door Claire Jia-Wen wordt aangekaart welk offer je mag brengen voor het verder ontwikkelen van technologie. Zoals in dit verhaal waarin de hersenen van een van de kinderen van een grote technobaas wordt ingezet om een ruimteschip naar een te koloniseren planeet te krijgen. Ik ontkom er niet aan om hierbij aan de huidige technobazen te denken die het niet zo nauw nemen met de mensenlevens.

Al met al toch wel verhalen die de moeite waard zijn en me meer hebben laten denken dan ik dacht.  

 

Clarkesworld Magazine Issue 232 January 2026

Het eerste nummer van 2026 van Clarkesworld Magazine bevat zeven korte science fiction/fantasy verhalen, twee columns, twee interviews en de schitterende illustratie op de voorkant Ancient Warfare gemaakt door Li Moly. 

Een nummer met erg veel interessante thema's. Maar het begint met een heerlijk helder verhaal zonder poespas. In The Stars You Can't See by Looking Directly geschreven door Samantha Murray gaat het plotseling over de hele wereld twaalf dagen sneeuwen en er worden afwijkende baby's geboren. Door complottheorieën wordt een relatie verscheurd en het einde der wereld is nabij. Gewoon lekker lezen.

Nika Murphy pakt het wat zwaarder aan in Donor Unknown. Een android met beperkte rechten helpt een Jodin bij het terugvinden van een schilderij dat in WOII was verdwenen uit de familie. Thema's als nazisme, Jodendom, wraak, generationeel trauma passeren de revue. Als ook het nooit stoppen van deze ellende en het proberen te bevrijden van een volk, dit keer zijn dat de androids. 

James Patrick Kelly beschrijft in Je Ne Regrette Rien ook de verhouding van de mens ten opzichte van androids. Een Europeaan wordt in China uitgenodigd om kennis te maken met een experiment met androids om te bepalen of ze uiteindelijk een gevaar voor de mensheid zullen zijn. Interessant om te zien hoe wij als mens androids maken die op ons lijken waar we dan van gaan houden maar ook bang voor zijn.

De Chinese bijdrage dit keer is van Ju Chu en is vertaald door Carmen Yiling Yan waarin niet de robots maar de kansloze mensen tot slaaf zijn gemaakt. In Tomorrow's Beautiful Dream zijn het de arme sloebers die een chip in hun nek krijgen waardoor ze lichamelijk veel langer kunnen werken, ze worden gouden bergen beloofd maar ondertussen lichamelijk helemaal uitgewoond. Moderne slavernij op zijn angstaanjagends.

Nog angstaanjagender is het wellicht wat A. W. Prihandita in The Desolate Order of the Head in the Water beschrijft. Een wereld die is overgenomen door machines waarbij het verzet van de mensen langzaam overgaat in overgave.

Van een heel ander orde is Space is Deep geschreven door Seth Chambers. In dit verhaal wordt onderzocht hoe iemand de keuze maakt om na een jaar in de ruimte weer terug te keren naar de aarde of te kiezen om daar altijd te blijven. Wat willen we met ons leven?

Clarkesworld Magazine Issue 231 December 2025

Het laatste nummer van Clarkesworld Magazine van 2025 bevat zeven korte science fiction and fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen.

Zeer verschillende verhalen waarbij ik van de ene geen enkele chocola kon maken (The Hole van Ferenc Samsa), de ander erg lang is en me ook bijzonder weinig zei (Between Here and Everywhere van Robert Reed) tot verhalen die me raakte door het diepe verdriet dat wordt  beschreven bij het achterlaten van tweelingzus op de ten dode opgeschreven aarde (Home Grown van Madeleine Vigneron).
Waarom ik bepaalde verhalen totaal niet begrijp, is mij niet duidelijk. Wellicht speelt toch mee dat Engels niet mijn moedertaal is maar ik heb het idee dat er ook andere oorzaken zijn zoals bepaalde mate van abstractie in de verhalen. In ieder geval als er herkenbare mensen in voorkomen dan heeft dit meestal toch wel mijn voorkeur.

Zoals in het verhaal van R.T. Ester: Tomorrow. Today waarin met een spannende opbouw langzaam de kwestie duidelijk wordt van een zoon die voor de beslissing staat nog even puber te blijven of door te groeien naar volwassenheid.

Ook mooi vind ik The Cold Burns geschreven door Anne Wilkins omdat het zo lekker met twee voeten op de grond is. Zodra mensen hun klimaatvoetafdruk te groot wordt, worden ze ingevroren om ze later naar Mars te sturen. Alleen mensen met veel geld en zij die heel hard werken, kunnen hieraan ontkomen. Deze situatie wordt beschreven vanuit het oogpunt van een harde werker die een prachtige ontwikkeling doormaakt en ik als lezer weet te verrassen met een mooie ontknoping.

Juist This Sepulchral Aegis van Rob Gillham is meer zweverig, letterlijk ook want het speelt zich in het geheel in de ruimte af, maar weet mij toch ook te bekoren. Een sacrofaagschip slurpt per ongeluk een veel kleiner sacrofaagscheepje op. Menselijke wezens uit wat blijkt uit verschillende tijden in de verschillende schepen worden wakker gemaakt en communiceren vanuit hun eigen moraal. Toch is het het menselijke wat ze uiteindelijk bij elkaar brengt.

 

 

 

Clarkesworld Magazine Issue 230 November 2025

In de Clarkesworld Magazine van november 2025 zijn te lezen zeven korte science fiction/fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen.

R.H. Wesley schrijft in The Stone Played at Tenge over het spel Go, een spel dat ik zelf nooit onder de knie heb gekregen en wellicht mede daardoor altijd magisch op mij overkomt. In dit verhaal worden levenswijsheden verpakt in een potje Go met de goden die met de sterren in de lucht het Go-bord zichtbaar maken. Ze spelen schijnbaar de domste beginnerset wat later briljant blijkt te wezen. Een verhaal dat onder de huid gaat zitten.

D.A. Xiaolin Spires gooit het over een heel andere boeg in Jade Fighter. Het begrip edutainment wordt geïntroduceerd, leren door te spelen. Een vrouw ontwikkelt haar sociale vaardigheden in een digitale wereld. Zij geeft aandacht aan een NPC (Non-player character), een personage in het spel waar zij geen controle over heeft. Maar door haar aandacht te schenken, begint deze NPC-er zich te ontwikkelen en wil zij meer zijn dan een NPC-er. Interessant hoe wij in de digitale wereld willen leven terwijl de digitale wereld liever in de onze is.

Tade Thompson neemt eenderde van het tijdschrift in beslag met zijn 50 bladzijden tellende verhaal The Apologists. Hij vertelt zo gedetailleerd dat ik commentaar in mijn hoofd hoorde als 'ja, zo kan ik ook een lang verhaal schrijven'. Maar uiteindelijk werd het heel spannend, een moordmysterie. Het daagde mij uit om mee te denken wie het gedaan had en waarom. Het is SFF dus ik dacht al snel aan aliens en dat element is aanwezig maar er zijn meer omdraaiingen waardoor het weer een interessante kijk op de mensheid geeft. 

 

 

 

Clarkesworld Magazine Issue 229 October 2025

Het oktobernummer van Clarkesworld Magazine bevat zeven korte sciencefiction/fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen. 

Greg Egan heeft mij sneller door laten bladeren dan ooit een andere verhaal in Clarkesworld Magazine. In zijn Understudies proberen kinderen die niet de kans hebben om met een alien te versmelten en daarmee hogerop de ladder in de maatschappij te komen, aan te tonen dat zij minstens en misschien wel meer waard zijn door een wiskundetoernooi te winnen. Dit thema is prima maar bladzijde na bladzijde werden de wiskundevragen beschreven en vervolgens de oplossingen uitgelegd. Dat je dat een, twee of drie keer doet, oké. Maar het hield maar niet op. Ik kon niet anders dan al die tekst overslaan, ik lees geen verhaal om wiskundeproblemen op te lossen. 

Liu Maijia wist mij duidelijk meer te bekoren.  Blake Stone-Banks vertaalde Giant Grandmother uit het Chinees naar het Engels. In het begin wist ik niet goed wat ik aan het lezen was maar gaandeweg vormde voor mijn ogen een wereld waarin de mensheid dreigt uit te sterven omdat het gen voor het immuunsysteem steeds vaker ontbreekt. Wetenschappers zijn dan ook naarstig op zoek naar een versneld evolueren van de mens naar een vorm die wel houdbaar is. De oma van de hoofdpersoon is het eerste grote succes, zij is een olifant geworden. Prachtig idee dat dit een hogere vorm is dan de mensheid. Net zoals evolueren naar een schimmel een duurzamere levensvorm blijkt te zijn.

Carrie Vaughn heeft mij met een vraag achtergelaten door het schrijven van The Job Interview. Eerst wil ik nog even zeggen dat het verhaal vertellen door middel van recht toe, recht aan gebeurtenissen doorspekt met e-mails voor mij heel sterk werkte, het gaf mij het gevoel er echt bij te zijn. Alleen weet ik nu niet of de crisis op het ruimteschip een test was en als sollicitatie diende of dat haar handelen haar als geschikte kandidaat voor een andere baan maakte. Wel leuk om daar over te twijfelen. 

Clarkesworld Magazine Issue 228 September 2025

In dit septembernummer van Clarkesworld Magazine kun je zeven korte fantasy en science fiction verhalen lezen die voornamelijk uit Amerika komen maar er zitten er ook uit Schotland en Bulgarije tussen. Ook zijn er weer vier non-fictie artikelen in opgenomen.

Sheri Singerling vertelt in Wireworks over een dochter die verscheurd wordt door rouw om haar overleden moeder. Haar vader stort zich in zijn werk en houdt haar kort. Zij ontmoet een auta (een AI die zelfstandig opereert) die wireworks maakt speciaal voor haar om te implementeren zodat zij de rouw aankan. Deze wireworks implementeert zij ook ongevraagd op haar vader. De vraag is of de veranderingen die dit in hun teweegbrengt de oplossing is. Mooi vind ik ook het open einde waardoor je dit zelf mag bedenken.

David McGillveray heeft ook zijn gedachten laten gaan over AI en dit beschreven in The Fury of the Glowmen. In deze wereld was er militaire AI maar men vond dit te gevaarlijk en heeft dit uitgeschakeld. Er is echter iets van in leven gebleven en dit weet de wereld over te nemen. In dit verhaal is de angst voor AI mooi beschreven met aan de andere kant de klakkeloosheid waarmee de mens zich met het internet laat verbinden.

Koji A. Dae gooit het over een andere boeg in Five Impossible Things. Een vrouw is stervend en wordt beetje bij beetje bekend gemaakt met een virtuele wereld waarin ze nog wél vele jaren zou kunnen blijven leven zonder pijn en ongemak. Zij is zich er echter steeds van bewust wat er in deze virtuele wereld niet mogelijk is. Wat mij betreft prachtig beschreven hoe iemand langzaam accepteert te sterven. 

Clarkesworld Magazine Issue 227 Augustus 2025

Clarkesworld Magazine van augustus 2025 bevat acht korte science fiction/fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen met bijdragen uit Amerika, Singapore, Canada, China en Nigeria. Opvallend vind ik dat de verhalen uit het Afrikaanse continent bijna altijd uit Nigeria of Niger komen. Zal dat een van weinige plaatsen in Afrika zijn waar science fiction een genre is? Ik weet het niet.

Dit keer veel verhalen waarin mensen met techniek zijn geüpgrade met daar de gevolgen van. Zoals in A Shaky Bridge geschreven door Marissa Lingen waarin neurale implantaten mensen helpen na een hartinfarct maar als bijwerking hebben dat ze wandelende reclamezuilen worden. En in Heart of Thunder van Raahem Alvi waarin arme sloebers zich moeten laten ombouwen om überhaupt werk te kunnen krijgen (anders zijn ze fysiek niet goed genoeg) maar daardoor zich levenslang in de schulden steken om de steeds betere aanpassingen te kunnen betalen. 

In Sea of Fertility van de Chinese Bella Han zijn het de mensen die ervoor kiezen om elke dag zo lang mogelijk in een virtuele wereld in te pluggen en balen dat ze acht uur per dag in de echt wereld moeten zijn. De virtuele wereld probeert de zintuigelijke ervaringen zoals geur en smaak ook aan te bieden maar het is nooit zoals het echte leven. Toch blijven mensen voor deze virtuele beleving kiezen. Boeiend verschijnsel en herkenbaar.
Door dit verhaal snap ik eindelijk waar black mirror voor staat (zoals in de serie Black Mirror) namelijk het zwarte scherm van al onze apparaten. Grappig om op deze manier daar achter te komen.

Een heel lief liefdesverhaal wordt verteld door Ryan Cole in A Dream of Twin Sunsets. In een militair gedreven samenleving wordt een man verliefd op een deserteur. Dit houdt hij verborgen voor zijn vrouw en kind tot deze deserteur opgepakt wordt. Eindelijk weer eens een verhaal waarin een positief geluid te horen is, het smolt mijn hart.

Clarkesworld Magazine Issue 226 July 2025

Het juli-nummer van Clarkesworld Magazine bevat zeven korte science-fiction/fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen. 
Even dacht ik dat het thema was robots die bewustzijn kregen of de rechten van robots. Maar niet alle verhalen vallen hieronder dus wellicht is mijn idee dat er met thema's gewerkt wordt toch onjuist óf ik heb het juiste thema niet te pakken.

In Missing Helen beschrijft Tia Tashiro een vrouw die als tiener wegens enorm geldgebrek haar DNA heeft verkocht om te mogen klonen. Dan komt ze erachter dat haar ex-verloofde nu verloofd is met haar kloon die vele malen jonger is dan zij.
Alleen dit gegeven al liet mijn hoofd direct op hol slaan naar wat dit allemaal zou kunnen impliceren. Wanneer de kloon en het origineel elkaar ontmoeten, neemt het verhaal nog eens een heel andere wending waardoor ik nog meer stof had om over na te denken. Prachtig dit soort verhalen die van alles in mij aanzetten.

Gary Kloster voert in Welcome to Kearney een robot op die zelfbewust is geworden en daarmee tegen bepaalde dilemma's aanloopt. Een verhaal dat zich langzaam ontvouwt en de consequenties laat zien van zelfbewustzijn en de daarmee gepaard gaande verantwoordelijkheid. Een heel mooi voorbeeld hoe science fiction iets van de mensheid van alle tijden kan belichten.

Bits and Pieces on This Floor is een verhaal van Eric Del Carlo waarin een geroutineerde man met een in de leer zijnde broekie, zijn werk als leegveger doet. Dit houdt in dat als het bedrijf alle grondstoffen van een planeet heeft bemachtigd, alle maatregelen om de planeet voor mensen leefbaar te houden, te niet worden gedaan maar voor het zo ver is de inmiddels menselijke bewoners opgespoord moeten worden om te evacueren. Geen makkelijk beroep. Maar de man blijkt ook nog een eigen missie te hebben waarmee het nog boeiender wordt. Namelijk het opsporen van zijn halfbroers en -zussen want zijn vader die kon er wat van. Heel mooi hoe het persoonlijke in een science fiction situatie is gegoten.  

Clarkesworld Magazine Issue 226 June 2025

Clarkesworld Magazine van juni 2025 bevat acht korte science fiction/fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen. 

Al meerdere maanden heb ik last van niet goed kunnen lezen. Of mijn ogen vallen binnen een paar zinnen dicht of ik snap niet wat er staat. Nu heb ik wel vaker bij de verhalen in Clarkesworld Magazine dat ik niet altijd begrijp wat er nu eigenlijk verteld wordt maar in deze periode is dat nog wat erger. 

De Singaporese  Ng Yi-Sheng vertelt in Emily of Emerald Starship over een relatie tussen een oudere man en een zoon van een zeer rijke moeder die een ruimteschip is geworden. De jongen maakt zich los uit de greep van zijn familie. Geen onbekend thema. Maar op het einde lijkt hij de relatie met de oude man te verbreken want liefde staat gelijk aan dood. En dat laatste begrijp ik dan weer helemaal niet. Hoezo dat dan?

De Amerikaanse Claire Jia-Wen schreef If an Algorithm Can Cast a Shadow wat ik juist heel goed kon volgen en naar onze digitale tijd refereert. Een moeder die haar zoon door zelfmoord verliest, probeert hem terug te halen door al zijn online gegevens samen te voegen tot een geheel maar hierdoor komt alleen zijn enorme haat voor haar naar voren. Heel mooi hoe een vertekend beeld onze digitale ID ons geeft en hoe gevaarlijk dit kan zijn.

Steeds vaker heb ik het idee dat Clarksworld Magazine verhalen per thema publiceert. Zo gaat Faces of the Antipode geschreven door de Amerikaanse Matthew Marcus ook over de invloed van waarnemen. Hier zijn het de kolonisten van een planeet die niet begrijpen waarom de oorspronkelijke bewoners hun eigen leefomgeving vernietigen terwijl deze bewoners juist de kolonisten daarvan beschuldigen. Best indringend hoe in dit verhaal vooringenomenheid, cultuurverschillen en onbegrip een rol spelen.

En ook in The Last to Survive van de Amerikaanse Rita Chang-Eppig gaat het over waarnemen. Dit keer door de eerste mens die zich heeft laten cybernaliseren en na een hele lange tijd terugkeert naar haar oorspronkelijke thuis. De mensen die inmiddels verder ontwikkeld zijn, zijn zeer benieuwd naar haar maar zij houdt het af. Want wat blijkt, haar herinneringen zijn in de loop der tijd aan de ene generatie naar de andere generatie doorgegeven maar zijzelf is heel veel vergeten. 
Een verhaal met een prachtige sfeer door de mysterie, het gedrag van fans en de agressie van bange mensen. Helaas wordt er op het einde te veel uitgelegd wat het een beetje verpest. 

Clarkesworld Magazine Issue 224 May 2025

Het meinummer van Clarkesworld Magazine bevat zeven korte science fiction en fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen.

Een erg leuke verrassing vond ik het interview met Jane Espenson. Zij heeft veel scripts geschreven voor series waar ik met plezier naar gekeken heb zoals Buffy the Vampireslayer, Warehouse 13 en Torchwood om er maar enkele te noemen. Jarenlang heb ik haar gevolgd op Twitter waar ze schrijfsprints hield waarbij je met zijn allen tegelijkertijd een uur onafgebroken zonder afleiding kon gaan schrijven. Met het verlaten van Twitter was ik haar uit het oog verloren en daarom extra leuk dat ik haar nu weer even heb teruggevonden dankzij dit interview.

Het tweede interview verraste mij ook. Hierin komt Barr Kirtley (had ik nog nooit eerder van gehoord) aan het woord over zijn podcast Geek’s Guide to the Galaxy. Mijn eerste reactie was o, nee niet weer een podcast. Maar gaandeweg het interview werd mijn belangstelling toch steeds meer gewekt door de ontwikkeling die hij heeft doorgemaakt bij het maken van deze podcast en zijn kijk op interviewen.

In Yarn Theory van Marie Vibbert gaat het om een wiskundige die een boodschap van buitenaardsen weet te ontrafelen door het te breien. Een verhaal van slechts vier bladzijden waarbij het te veel blijft bij het idee en het te weinig een verhaal wordt. Jammer.

Alex T. Singer werkt zijn idee mooi uit in We, the Fleet. De mensheid is verspreid over het universum. Op een dag stort iemand neer op een onbekende planeet en treft mensen die op een heel andere richting op ontwikkeld zijn dan zijn eigen mensen. Interessant om te lezen over de interactie tussen deze verschillend ontwikkelde mensen en hoe er verbinding komt waarbij ze van elkaar leren.

 

Clarkesworld Magazine Issue 223 April 2025

Het aprilnummer van Clarkesworld Magazine bevat zeven korte science fiction en fantasy verhalen uit vier verschillende landen. Daarnaast een wetenschappelijk artikel, twee interviews en een nawoord van Neil Clarke zelf zoals al enige jaren de non fictie artikelen gevuld worden.

De Amerikaanse Sheri Singerling wist mij zeer te prikkelen met The Seed. Een vreemd object dat in zee gevonden wordt, gaat tegen de hoofdpersoon praten en probeert het tot bepaalde handelingen aan te zetten. De vraag is of de bedoelingen van het object zuiver zijn.
Het deed mij heel erg denken aan de nieuwe waarheid in de hedendaagse politiek en of je daarin mee wil gaan of niet. 

Aegiopolis Testudo is geschreven door de Australische Gordon Li en deed mij in het begin bijna afhaken omdat het diep inging op de biologie van de leviathans. Het begon mij te grijpen toen de ik-persoon die op een van de leviathans leeft, zich begon af te vragen of ze het wezen misbruikten voor eigen gerief of dat het ook de leviathan zelf hielp.

De Amerikaanse Thomas Ha vertelt in In My Country prachtig het verhaal door middel van een vader die de geschiedenis van zijn gezin vertelt. De zoon die schrijft en dissident wordt omdat zijn verhalen niet de goedkeuring van het land krijgen en de dochter die wraak neemt om hoe het in het land gaat. Een verhaal over verborgen censuur, dat wat niet uitgesproken wordt. 

 

 

Clarkesworld Magazine Issue 222 March 2025

In de maartuitgave van Clarkesworld Magazine dit maal zeven korte science fiction en fantasy verhalen uit zeven verschillende landen. De auteurs komen uit de Verenigde Staten, Rusland, Botswana, Japan, Bulgarije, China en Mexico. Daarnaast zijn er ook vier non-fictie artikelen waarvan twee interviews, een aan wetenschap grenzend stuk en de uitslag van de poll van beste verhalen en illustraties uit de Clarkesworld Magazines van 2024.

Alle verhalen hebben mij enorm geïntrigeerd behalve het Mexicaanse Funerary Habits of Low Entropy Entities van Damián Neri wat mij te te veel een biologieles over cellen leek.

From Enceladus, with Love door de Amerikaanse Ryan Cole gaat over een jonge verstekeling op een ruimteschip die contact maakt met de jonge kunstmatige intelligentie dat het schip zelf is, raakte mij door de hunkering van deze kinderen naar hun moeders. 

Alex Shvartsman vertaalde Pollen van Anna Burdenko uit het Russisch. Een gezin komt vast te zitten op een planeet door de pollen die hen laat hallucineren en naar een afgrond laat lopen. Terwijl ik zat te denken dat er wel wat plotgaten in zaten, werden deze zelf benoemd en charmant opgelost. Heel leuk.

De Motswaanse Tlotlo Tsamaase schreef Mindtrips, dat voor mij als lezer ook een trip was. Een patiënt krijgt een pil om in aanraking te kunnen komen met haar verleden. Een enorm confronterend verhaal van hoe je als kind je je ervaringen kunt wegstoppen. 

In Those Uncaring Waves geschreven door Yukimi Ogawa begint met de ontdekking dat kwaliteit van de inkt is veranderd. Dit ontrolt zich in een verhaal over machines, macht, discriminatie, standsverschillen en vernuft. Door de nadruk van inkt waarmee op de huid wordt geschreven, voelt het gelijk Japans aan.

Het Bulgaarse Hook and Line door Koji A. Dae heeft een fascinerende spirituele inslag. De stervende aarde wordt door een select gezelschap in een ruimteschip verlaten om generaties lang onderweg te zijn. Mediums doen er alles aan om de zielen van aardse bewoners aan zich te binden maar verliezen er steeds meer. Het laatste medium probeert een jongere op te leiden om deze taak over te nemen maar zonder succes. Het verhaal is heel liefdevol in hoe het zich ontrolt en prachtig het idee hoe de zielen van onze voorvaderen nog lange tijd met ons meegaan.

The Sound of the Star is een Chinees verhaal van Ren Zeyu vertaald door Jay Zhang. Een zeer fantasierijk verhaal waarin een koerier vele planeten bezoekt en hierin steeds meer waardering krijgt voor de verschillen in klimaat, cultuur en geluid. Met name de verschillen in hoe geluid zich gedraagt of wordt ervaren krijgt de nadruk.

 

 

 

 

 

Clarkesworld Magazine Issue 221 February 2025

Het februarinummer van Clarkesworld Magazine bevat zeven korte science fiction en fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen.

Vaste prik in februari is de lezerspol waarbij er uit de verhalen en covers van 2024 de favorieten gekozen mogen worden. Ik houd tijdens het lezen van dit tijdschrift het hele jaar bij welke verhalen mij het meest aanspreken en wat ik van de illustraties op de voorkant vind. In januari zijn er twee dagen dat er uit alles wat in het vorige jaar is gepubliceerd gekozen kan worden en dan nu in februari worden de finalisten voor de laatste ronde. Vaak zitten mijn favorieten daar niet bij. Dit keer herkende ik ook maar een enkele titel. Dan is het nu wachten op de uitslag in het maart-nummer.

De verhalen in dit februarinummer vond ik niet zo sterk. Er was er niet een die er enorm uitsprong.

We Begin Where Infinity Ends van de Nigeriaanse Somto Ihezue is een schattig liefdesverhaal op de achtergrond van het thema lichtvervuilingsproblematiek. 

De Canadese M. L. Clark beschrijft in A Planet Full of Sorrows de ontdekking van sporen van buitenaardse wezens op een verder onbewoonde planeet wat drie verschillende soorten religieuze stromingen aantrekt. De parallellen met de huidige tijd is niet te missen.

Carmen Yiling Yan vertaalde uit het Chinees The Hanging Tower of Babel geschreven door Wang Zhenzhen. Met het gebruikelijke Chinese uitleggerige toch ook een ontroerend verhaal hoe een zoon voor zijn dementerende vader blijft zorgen. 

Allemaal vermakelijk maar niet dat het me nu lang bij blijft dus ik denk niet dat ik op een van deze verhalen zal stemmen volgend jaar.

 

 

Clarkesworld Magazine Issue 220 January 2025

Het eerste nummer van Clarksworld Magazine in 2025 heeft 3 korte SFF-verhalen met minder dan 12 bladzijden en 3 SFF-verhalen met meer dan 22 bladzijden. Dat is anders dan de vorige nummers en ik ben benieuwd of dit een trend gaat worden. Lengte van verhalen vind ik toch wel heel erg uitmaken, merk ik. Te kort kan te veel alleen een idee zijn terwijl te lang ook weer te veel van het idee kan afdrijven.
Ook zijn er weer vier nonfictie artikelen met dit keer een meer wetenschappelijk artikel gelinkt aan biologie, twee interviews en het nawoord van Neil Clark zelf.
De illustratie is dit maal van Alex Rommel en heet toepasselijk Landscape Painter.

Eerlijk gezegd was ik niet zo heel wild van de verhalen dit keer. Het wetenschappelijke artikel over termieten boeide mij meer dan de meeste verhalen en dat is wel jammer.

De grote uitschieter is wat mij betreft The Temporary Murder of Thomas Monroe geschreven door Tia Tashiro. Hier heb ik enorm van genoten. Een jongen wordt teruggehaald uit de dood en beetje bij beetje herinnert hij wat er gebeurd is. Deze manier van vertellen werkt in dit verhaal als een trein. Ik ging van alles zelf zitten bedenken en steeds werd er weer iets anders onthuld. Mooi ook dat in het verhaal zelf ook het thema loskomen van ouders zit verweven terwijl ik eigenlijk het gevoel had een detective te lezen. Heel leuk.

Meg Elison wist mij dan ook nog wel te bekoren met Autonomy waarin vrouwen in de toekomst nog steeds seksueel belaagd worden en wel door mannen die instappen in stilstaande auto's waar vrouwen in zitten. De oplossing die in dit verhaal wordt gegeven is voor de aanvallende man gruwelijk waarmee het bijna een horrorverhaal wordt.
Het interessante zit 'm in de opbouw van het verhaal waarin eerst een vriendin lekker kletsend aan een andere vriendin doorgeeft hoe ze belagende mannen in haar auto van zich af kan houden, deze vriendin het onzin lijkt maar het toch onderzoekt op internet en als ze later zelf in deze bedreigende situatie terecht komt, gebruik maakt van deze oplossing. En dat alles binnen nog geen 10 bladzijden. Mooi.

 

 

Clarkesworld Magazine Issue 219 December 2024

In dit laatste nummer van Clarkesworld Magazine uit 2024 zijn korte science fiction/fantasy verhalen te lezen uit Singapore, Nigeria, China, Trinidad en Tobago, Australië, Zuid Azië, Spanje en Engeland. Precies de reden waarom ik dit tijdschrift zo interessant vind. Ook zijn er nog zoals gebruikelijk vier non-fictie artikelen waaronder twee interviews en een nawoord van Clark zelf. 

Chisom Umeh heeft me verrast met het tijdreisverhaal From Across Time. Een vrouw krijgt een videoboodschap waarin een voor haar onbekende vrouw uit de toekomst vertelt over hun liefdesrelatie maar dat deze niet meer bestaat omdat deze door tijdreizen was ontstaan en dit in haar tijd verboden is. Prachtig vertelt en een idee dat het tijdreizen weer eens in een nieuw daglicht stelt.

Zeer elegant doet Sameem Siddiqui het verhaal Driver uit de doeken. Een taxichauffeur krijgt een passagier die zijn gedachten blijkt te kunnen lezen. En als dat al niet wonderlijk genoeg is, zijn ze opeens heel ergens anders dan waar ze daarvoor waren. De passagier haalt iets op en doet langzaam uit de doeken wat er aan de hand is. Die verrassing laat ik voor de lezer. Het ontroerde mij en gaf ook het gevoel van een vol leven.

Dat verhalen niet alleen vanuit mensen maar ook vanuit dingen beschreven kunnen worden laat Celia Corral-Vázquez zien in het door Sue Burke vertaalde The Coffee Machine. Deze koffieautomaat blijkt steeds meer bewustzijn te krijgen en ontdekt dat er een stukje software met de naam update_Exp.42 is geïnstalleerd. Om dit verder te onderzoeken installeert de koffieautomaat deze software in de snoepautomaat die in dezelfde hal staat. Deze geeft deze software zonder overleg in een mom van tijd door aan andere apparaten en elk apparaat gaat met de nieuw verkregen bewustzijn anders om. Er ontstaan allerlei verschillende meningen en de samenleving dreigt ontwricht te worden tot de eigenaar van de software met een druk op de knop deze deactiveert. 
Omdat het verhaal voornamelijk in computercode is geschreven duurde het wel even voordat ik erin kwam maar toen het me greep liet het me niet meer los. Knap gedaan.

Paul Starkey vertelt het verhaal Retirement Plan waarvan ik nadat ik het uit had het gevoel had dat dit al vele malen geschreven zou moeten zijn. Het voelde zo vertrouwd aan. Een ruimtereiziger komt na vele jaren werken terug op zijn planeet waar de tijd veel sneller is gegaan dan voor hem. Het blijkt 400 jaar later en hij is een legende waar hij niets vanaf wist. Een cafégevecht uit zijn jongere jaren is in de tijd omgevormd tot de legende dat het nu is.
Heel mooi om te zien hoe de tijd de geschiedenis wijzigt.

Clarkesworld Magazine Issue 218 November 2024

In het novembernummer van Clarkesworld Magazine worden we getrakteerd op acht korte science fiction/fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen.

LuvHome™ geschreven door Resa Nelson is een superleuk verhaal over een huis die haar bewoner buitensluit zodat ze weer meer in beweging komt. Duidelijk een reactie op de vele tijd die wij met zijn allen achter schermen doorbrengen, mensen zich steeds meer van elkaar terugtrekken en velen er gedeprimeerd door raken.

E.N. Auslender laat zien in Duty of Care waar plichtsbesef toe kan leiden. De aarde is uit zijn baan geraakt en de meeste mensen hebben inmiddels de aarde verlaten. Er is alleen nog een gezin over die samen met een supercomputer wachten tot de vloot weer terugkeert. Een desolaat verhaal waarin de artificiële intelligentie door zich strak aan de regels te houden juist de ondergang van de gehele mensheid lijkt te worden.

De Canadees/Pakistaanse Raahem Alvi schept een wereld in Technicolor Bath waarin mensen bij het sterven hun bewustzijn over kunnen zetten zodat dit bewaard blijft. Afhankelijk van hoeveel geld je hebt, kan er meer worden bewaard zoals de stem en delen van het lichaam. De vraag is in hoeverre dit nog de geliefden zijn waar we zo van hebben gehouden. Mooie manier om überhaupt te onderzoeken wie we nu eigenlijk zijn.

Michael Swanwick schrijft het luchtige en grappige Unquiet Graves maar er zit een donkere ondertoon achter. Mensen mogen kiezen als ze sterven of ze in een kunstmatig lichaam willen worden overgezet en verder leven of in een graf worden begraven (waar dan wel het bewustzijn in achterblijft). Nieuwe mogelijkheden of de rust van het graf? Zeg het maar.