Rivers of London: False Value - Ben Aaronovitch

Soms heb ik zin in een niet al te ingewikkeld en toch interessant boek met hier en daar wat humor. De boeken uit de serie Rivers of London voldoen daar helemaal aan. Ik had nog een deel in de kast staan (er zijn er inmiddels alweer heel wat meer bijgekomen) dus de keuze voor wat ik zou gaan lezen, was snel gemaakt. 

Dit deel voldeed geheel aan mijn verwachtingen. Een detective met magische krachten en humor. Daar zijn de Engelsen best goed in, denk ook aan Douglas Adams en Terry Pratchett.
Het mooie van dit deel vind ik dat de hoofdpersoon, Peter Grant, in de loop der boeken een hele ontwikkeling heeft doorgemaakt waarbij hij niet meer het groentje is maar aanstaande vader van een kind samen met een van de riviergoden en zijn meester nog wel om raad vraagt maar zelf inmiddels voldoende ervaring heeft om zelf gedegen beslissingen te nemen. Dit maakt dat de boeken alhoewel ze behoorlijk op elkaar lijken toch altijd weer wat nieuws te brengen hebben. 

De wereld van magie blijft zich in onze heden ten dagen maatschappij afspelen waardoor het voor het overgrote deel herkenbaar blijft. Zo gaat het ditmaal over de Mary Engine, de eerste computer ooit gemaakt, tot artificiële intelligentie die iets te veel voor het zeggen gaat krijgen. 
Zoals ik gewend ben en wat ik ook wel ontspannen lezen vind, loopt alles goed af en is Peter weer wat wijzer geworden. 

Het leven heeft zin - Michiel Wijdeveld

Het is een soort humor waar je van moet houden en dat doe ik. Michiel Wijdeveld maakt strips waarbij in een plaatje de hele situatie wordt geschetst en een regel tekst de grap afmaakt. Het zijn alledaagse situaties die net even in een ander daglicht worden gezet. Zoals een ober die tegen een zeer chagrijnige klant zegt: "Champagne met kaviaar maar weer?"of twee oude mannetjes op een bankje in het park waarbij eentje zegt:"Jij was een afgrijselijk saaie baby".

Tijdens het lezen van dit boek, kwam mij het een en ander heel erg bekend voor. Wat blijkt? De cartoons (zoals ze in dit boek genoemd worden) zijn afkomstig uit eerdere publicaties zoals Argos en twee bundels die ik gelezen in mijn kast heb staan. Dit deed niets af aan mijn leesplezier. En een enkele keer hoorde ik mijzelf zelfs hardop lachen.

Ik heb expres lang over dit boek gedaan waarbij ik per keer twee strips bekeek en las. Dit keer heb ik extra aandacht besteed aan alles wat er op de tekeningen te zien is waardoor het nog genialer op mij overkwam als dat ik het al vond.

Kortom, ik krijg nooit genoeg van Michiel Wijdeveld zijn kijk op de mens en het leven.

Weirdos from Another Planet : A Calvin and Hobbes Collection - Bill Watterson

De naam Calvin en Hobbes heb ik vaak horen noemen door collega's, kennissen, random op het internet maar had er nooit iets van gelezen. Op het moment dat ik dat tegen een collega zei, kwam hij gelijk met dit boek aanzetten. Dus dit is dan eindelijk mijn kans om kennis te maken met deze komische strip die in jaren tachtig en negentig in vele Amerikaanse kranten is verschenen. De stripjes in dit boek zijn precies uit de middelste periode van het bestaan van Calvin en Hobbes.

Zonder enige kennis over deze strip behalve dat men er erg enthousiast over was en dat het in kranten was gepubliceerd, begon ik te lezen. 
Het blijkt te gaan over de zesjarige Calvin die een zeer levendige fantasie heeft en zijn speelgoedtijger Hobbes als levend wezen waarneemt waardoor hij ook allerlei avonturen beleeft. 

De tekenstijl is prima. Zwart-wit en lekker overdreven stripachtig, heel geschikt voor papieren kranten.

Ik vrees alleen dat ik te laat met deze strip in aanraking ben gekomen om er door geraakt te worden. Veel stripjes vond ik enorm flauw waarbij er ook erg veel herhaling in zit. Steeds weer proberen iets van de ouders gedaan te krijgen met zijn rijke fantasie.
Wel vind ik het mooi uitgebeeld hoe een zesjarige de wereld heel anders kan waarnemen dan mensen die ouder zijn en dat element heeft zeker wel zijn charme. Voor mij is het alleen niet genoeg om te blijven boeien. 


 

Mijntje 2 Borsten yeah! - Margreet de Heer

Mijntje 2 sluit naadloos aan op Mijntje 1. Met dit keer nog sterkere inzichten in de vooroordelen en veroordelingen van mensen zonder dat ze werkelijk weten waar het over gaat. Daarnaast is Mijntje nooit belerend en weet zij ook heel goed hoe zelfkritisch te zijn. Dit allemaal overgoten met een dikke saus humor. Bij het lezen van deze strip voel ik me helemaal op mijn gemak. 

Ook deze Mijntje (zoals Mijntje 1) heeft Margreet de Heer met een crowdfunding in het leven weten te roepen. En dat betekent dat er ook weer extraatjes bijzaten. Dit keer een boekje met de titel Mijntje's Flora & Fauna & Cetera waarin op elke bladzijde een Mijntje staat met een zin tekst zoals bijvoorbeeld Allemaal weten zij mij te verrukken of Ik heb veel liever meer dan minder. Als crowdfunder heb ik een van deze afbeeldingen in het zwartwit gekregen. Supergaaf zo'n origineel.

Of wat te denken van deze tekening van Mijntje in het paradijs? Ik ben daar heel erg blij mee.

En... er is nu ook een Mijntje 3!

Man & Paard krijgen het te heet! - Mestrik

Man & Paard, wat kan ik daar nou over zeggen? Als ik aan deze humoristische strip denk dan word ik al melig. De vraag is wat er nu precies zo grappig aan is, ik kan het niet zeggen.

De verhaaltjes beslaan vaak vier bladzijden waarbij Man en Paard de Witte Draak proberen te vangen wat nooit lukt. Een bekend gegeven in stripland, denk bijvoorbeeld aan de Generaal die ook nooit de overwinning behaald en toch blijft het leuk. 

De tekeningen van de personages Man en Paard lijken eenvoudig maar een paard tekenen is eigenlijk nooit heel makkelijk en de schijnbare simpelheid is daarom wellicht extra knap. In een van de stripjes in dit boek wordt letterlijk gespeeld met dit gegeven. Eerst klaagt Man dat hij alleen zwartwit is waarop hij bruin wordt afgebeeld met blauwe stippen waar Man ook niet tevreden over is. Zo wordt het steeds gekker en gekker en wordt zelfs de bekende tekenstijl van Man & Paard veranderd. Heel leuk ook dit soort metahumor.

Ik hoop dat Mestrik nog jarenlang dit soort strips blijft maken. De luchtigheid en meligheid is een verademing in deze tijd waar velen kiezen voor dystopische sferen. 

The October Man - Bn Aaronovitch

Het negende deel alweer van de serie Rivers of London. Ik weet nog goed dat ik deel een las en dacht dat het een boek op zichzelf was met een mooi begin, interessant tussenstuk en een bevredigend einde. Wat een verrassing dat er nog zoveel meer delen daarna zijn verschenen en ik moet zeggen allemaal zeer vermakelijk.

Dit boek wordt een novella genoemd omdat het niet zo dik is. Daarnaast is het ook nog verrassend in dat het niet vanuit Peter, de gebruikelijke tovernaarsleerling, is geschreven maar vanuit een leerling in Duitsland. De manier van vertellen is wel vergelijkbaar en natuurlijk heeft een rivier weer een prominente rol in de moordzaak die opgelost gaat worden. Weer een prima vermakelijk verhaal.

De Duitse verwijzingen vond ik allemaal heel vermakelijk omdat het herkenbaar was en het Duits makkelijk te lezen. Ik heb geen idee hoe dat voor Engelsen is maar ik zag dat de auteur zich had laten bijstaan door Duitse vrienden om niet te veel een flater te slaan.

Ik ben benieuwd of deze Duitse leerling, Tobias Winter, in latere delen ook nog voor gaat komen. Deel 10 ligt al voor me klaar.

Why my cat is more impressive than your baby - The Oatmeal

Wat kan ik hier nog over zeggen? Het is humor die mij enorm ligt maar die soms ook tegen het flauwe aanzit en me dan bijna stoort. Dan komt er toch weer iets heel grappigs en ben ik weer verkocht. Het is heel veel meer van hetzelfde en toch blijft het leuk omdat er dan net een wending wordt genomen die ik zelf nog niet had bedacht.

Het uitbeelden van babies als gillende, kotsende lelijkers en honden als verschrikkelijk sukkelige domoors, vind ik hilarisch. De superieure kat spant de kroon en wint altijd. En zo is het!

Op internet is veel van zijn strips te vinden via https://theoatmeal.com/. Een strip in de zoveel tijd, werkt voor mij wel goed. In een boek een hele verzameling van deze strips bij elkaar, vind ik moeilijker te lezen. Want wanneer stop ik dan met lezen en wanneer kan ik de volgende dan lezen. Alles achter elkaar lezen, vind ik dan weer zonde en respectloos naar de maker. Maar ja, een boek is ook wel weer fijn om vast te houden. Zo heeft het allemaal zijn voors en tegens.

Een buitenkansje voor doe-het-zelvers - Ype Driessen

Met het in de bus vallen van de nieuwste uitgave van Ype Driessen zijn fotostrips (Ype '23) bedacht ik mij dat ik nog dit boekje ook nog ongelezen in de kast had staan. Dus daar ben ik vandaag eens lekker voor in de bank gaan liggen.

Zoals altijd heb ik me weer kostelijk vermaakt met Ype zijn kijk op zijn leven waarbij dit keer centraal staat het vinden van een huis om in te gaan samenwonen. En dat valt niet mee in Amsterdam. 

Meerdere malen hoorde ik mijzelf hardop lachen. En ook herkende ik zijn vrienden uit vorige boeken maar ook bijvoorbeeld Gijs Groenteman en Pauline Cornelissen. Grappig wel omdat ik hen ook van verschillende podcasts ken. Dat voelt dan vertrouwd.

Het meest opmerkelijke in deze leeservaring was wel dat dit allemaal zich in 2018 heeft afgespeeld en ik steeds maar zat te denken dat ze er geen idee van hadden wat er de komende jaren hen te wachten staat. En dan nu ook te bedenken dat die tijd van de pandemie voorbij is. Het voelt nu echt als een voor en een na.

Raising Steam - Terry Pratchett

Dit is het veertigste Discworld-boek dat ik van Terry Pratchett heb gelezen. En ja, dan is de verrassing van deze schrijver er wel een beetje af. Niet dat dit erg is, helemaal niet. Het is vertrouwd en de auteur weet toch in elk boek weer de wereld op zijn eigen originele manier te laten zien.

Als lezer was ik binnen enkele woorden weer gelijk in de wereld van de night watch, de alleen-heerser Vetinari, de gollems, de tovenaars en noem maar op. En daar startte het nieuwe avontuur met dit keer de uitvinding van de stoomtrein en alles wat daarbij komt kijken zoals het aanleggen van rails in onbegaanbare streken en de commercie met eettentjes op de stations.

Ik heb wekenlang moeite gehad met me voldoende te kunnen concentreren om een verhaal te lezen. Een boek als dit is dan wel ideaal omdat het niet zo erg is om een deel niet mee te krijgen. Het is makkelijk om het verhaal weer op te pikken zodra ik de woorden wel weer meer tot me door kon laten dringen. Het gaat dan ook meer om de kleine grappen dan het grote verhaal. En op die manier is er altijd wel wat te genieten.

Mijntje 1 Uit de kast - Margreet de Heer

Margreet de Heer heb ik leren kennen als de Stripmaker des Vaderlands en als co-host in de podcast Stripjournaal. Inmiddels doet zij dit alle twee niet meer maar is nog wel onstopbaar bezig met het maken van verschillende strips. En een van deze strips is Mijntje. Deze strip is gepubliceerd in de bladen Zij aan Zij en StripGlossy en dan nu eindelijk door middel van een crowdfunding ook als stripalbum.

In afgeronde verhaaltjes die precies een bladzijde beslaan leer je de biseksuele Mijntje en haar lesbische vriendin kennen. Het draait om de verschillende seksuele geaardheden en de ideeën die de hoofdpersoon zelf en haar omgeving hierover hebben. Dit komt regelmatig op verrassingen te staan en niet in de laatste plaats voor Mijntje zelf.

Ik vond het een genot om te lezen door het gemak waarmee Margreet de Heer het over seksualiteit heeft, haar personages levensecht laat zijn en met een gezonde hoeveelheid humor de onderwerpen aanpakt waar anderen nog wel eens omzichtig mee omgaan. Een strip die recht door zee gaat.

Hartjes deel 1 - Maaike Hartjes

Het is alweer heel wat jaar geleden dat ik Maaike Hartjes volgde via Blogger. Maar op het moment dat ze daar niet meer blogde, ben ik haar voor een groot deel uit het oog verloren. Wel heb ik nog haar Burn-out Dagboek aangeschaft en gelezen waar ik weer getroffen was door haar eenvoud en knutselvaardigheid. Nu zie ik dat zij nog steeds haar strips publiceert via internet maar nu via Facebook en Instagram, twee podia die ik zelf niet gebruik dus ik hoop dat er nog ooit een gelegenheid komt waarin ook haar hedendaagse strips via het ouderwetse drukwerk gaat worden uitgegeven.

Hartjes, deel 1, is een verzameling zwart-wit stripjes van Maaike Hartjes die oorspronkelijk in de Viva zijn gepubliceerd. Dit is alweer begin van deze eeuw geweest dus zijn deze autobiografische stripjes al meer dan twintig jaar oud. Toch heeft het nog niets aan zeggingskracht verloren. De onzekerheden en gedachtenpaden van Maaike in de stripjes zijn nu nog steeds prima invoelbaar. Het is iets gedateerd door het zich verzetten tegen de mobiele telefoon maar over het algemeen komen dit soort tijdsbeelden niet voor.
Het gaat meer over vragen 'ben ik hier niet te oud voor', 'wil ik kinderen', 'zal mijn liefje eeuwig bij me blijven' en dit verpakt met een berg humor want Maaike schuwt het niet om zichzelf in al haar denkkronkels te laten zien.

Dit boekje heb ik in 2018 met heel veel moeite op de kop kunnen tikken en ik vrees dat het moeilijk nog te verkrijgen is. Maar heb je de gelegenheid dan zou ik zeggen, gelijk aanschaffen, het is een klein juweeltje.

De Kunst van het Lijden - Dick Welsink

Dit boek beschrijft het leven van Hans Dorrestijn in korte heldere hoofdstukken omgeven door afdrukken van volledige liedteksten, kladversies in Hans zijn handschrift, boekkaften, LP-covers en foto's van familieleden, collega's en vrienden.  Dit maakt het een levendig en luchtig geheel ondanks het vele lijden.

De ondertitel Het lijden en de wederopstanding van Hans Dorrestijn vind ik sterk weergegeven want dat is precies wat je als lezer meemaakt. De jeugd met de mishandelingen, het alcoholisme, de op de klippen lopende huwelijken en dan toch het succes.

Ik ben al vele jaren fan van Hans Dorrestijn zijn teksten en heb hem meerdere malen live zien optreden. Wat ik me nooit gerealiseerd heb, is dat hij al vroeg in mijn leven invloed op mij heeft gehad door de teksten die hij schreef voor De Stratemakeropzeeshow en J.J. de Bom voorheen: De Kindervriend. Zo blijft Pieleman, waarvan de tekst ook in de boek staat, onvergetelijk.

De uitvoering van dit lied door Joost Prinsen is ook nog eens te zien op de DVD die bij dit boek geleverd is. Samen met vele andere liederen die Hans Dorrestijn geschreven heeft. En zo kwam ik er achter dat Hans Dorrestijn ook nog eens de schrijver is van het nummer Oorlogswinter dat ik ook voornamelijk ken door de geweldige uitvoering van Joost Prinsen en altijd door mijn ziel blijft snijden.

Het is geen diepgravende biografie maar voor wat mij betreft zeker een leuk boek voor fans omdat het in de pijnlijk grappige toon is geschreven waar Hans Dorrestijn in zijn solocarrière zo bekend mee is geworden.

Man en Paard geven zich Bloot - Mestrik

Voor het eerst maakte ik kennis met Man en Paard door de stripbattle in de Stripglossy. Toen dacht ik nog dat het een heel nieuwe strip was die zich nog moest bewijzen. Dat bleek anders te zitten. De strip bestond al even, er waren zelfs al twee albums maar blijkbaar was het nog niet doorgebroken. Iets dat ik heel jammer vind want ik geniet met volle teugen van deze absurdistische en vernuftig in elkaar gedraaide strip waarbij een man vergezeld van zijn paard eropuit is om een witte draak te verslaan. En in dit deel krijgen we wat meer achtergrondinformatie hoe dat zo gekomen is. En ik kan wel zeggen dat ik dat een heel bevredigende verklaring vind.

Ik heb de vijf verschillende afgeronde verhaaltjes die toch ook wel weer veel met elkaar te maken hebben, in een ruk achter elkaar uitgelezen. Ergens jammer dat het gelijk op was maar ik kon me niet beheersen. Het leest zo lekker weg en ik wil toch steeds weten hoe het verder gaat met Man en Paard. Gelukkig heb ik nog één ongelezen deel liggen.

Ype & co. - Ype Driessen

 
In juni 2020 brengt Ype Driessen een fotostripboekje uit in verband met de coronapandemie waar we dan net met zijn allen vier maanden in zitten. In juni 2021 brengt hij dit boekje nogmaals uit maar dan met aanvullende strips: Ype & co. compleet. Dit ook in de hoop dat we door de pandemie heen zijn.

Ik las dit alles in juni 2022 en het verraste me hoeveel ik alweer van die periode vergeten was. Dat wat ik nu als normaal beschouw toen in die jaren nog een heel gepuzzel was. In mum van tijd hebben we ons aangepast aan de omstandigheden en zijn bijvoorbeeld daardoor veel meer vanuit huis gaan werken waardoor we ook veel meer zijn gaan beeldbellen.

Deze boekjes geven op een beeldende en humoristische wijze (zoals we van Ype gewend zijn) weer hoe we ons door de pandemie hebben heengeslagen. Een aanrader en een goeie herinnering.

rood blad - stripmagazine van rob van barneveld

Via Twitter (@roodgras) volg ik al een tijdje Rob van Barneveld zijn strips en ook kom ik ze tegen in de tijdschriften Maxix en Zone5300. Telkens weer word ik verrast door zijn avonturen die zo recht-uit-het-leven beginnen en dan al snel ontsporen naar een wereld net even buiten wat ik gewend ben. Heel fijn iemand die zijn gedachten zo kan laten gaan.

De laatste jaren is hij ook steeds meer dromen gaan verstrippen en daarmee snapte ik opeens wat hij de jaren daarvoor gedaan had, hij kan wakker net zo makkelijk dromen en dat verstrippen.

Zijn heldere tekenstijl met simpele tekeningen en heldere kleuren maken het gelijk ook al een feest om naar te kijken. En bij wat aandachtiger kijken zijn er ook details die de moeite waard zijn.

Op het moment dat Rood Gras (wat een droomnaam toch) aangaf dat hij een boekje uitgaf en dat bij hem te bestellen was (https://roodshop.nl/), wist ik wat me te doen stond. Al die tijd geniet ik gratis van zijn strips en ik vind het altijd fijn om een keer wat terug te kunnen doen. Plus dat het ook heel fijn is om zijn strips eens van papier te lezen in plaats van het scherm.

Nader tot Y - Ype Driessen

Wat valt er nog over Ype Driessen zijn fotostrips te zeggen?

Dat het mateloos grappig blijft, jaar na jaar.

Dat het zowel het gewone leven als de actualiteit op de voet volgt.

Dat de voorkant prikkelt en tijdens het lezen van de stripjes het steeds meer duidelijk wordt.

En dat ik er nog steeds geen genoeg van kan krijgen.

Roomies - Ype Driessen

Al lees ik regelmatig Ype Driessen zijn fotostrips op zijn website https://fotostrips.nl/, het is toch nog eens extra genieten om deze zelfde stripjes in een boekje van papier te lezen. En dit keer heb ik me eens niet ingehouden en de miniverhaaltjes van meestal vier foto's gelijk achter elkaar gelezen.

De grap op de eerst bladzijde is vind ik briljant (ook te vinden via https://fotostrips.nl/strip/1372) door de opbouw en de uitdrukkingen op de gezichten. En hiermee zit de stemming er gelijk goed in.
De drie huisgenoten bemoeien zich graag met elkaars gewoontes en vooral liefdeslevens wat regelmatig een hilarisch moment oplevert. Moeilijk boekje om weg te leggen want ook al staan de dagelijkse grappen op zich, ik wilde toch weten of Berrie nu eindelijk eens iemand aan de haak weet te slaan.

Hoe Ype Driessen na zoveel jaren nog steeds deze strips fris en actueel weet te houden, is mij een raadsel. Ik hoop dat we er nog lang van mogen genieten.

Transmissions 5 - Matt Dixon

Terwijl de wereld steeds donkerder lijkt te worden, kan een portie lichtheid geen kwaad. De robottekeningen van Matt Dixon (zie ook zijn website) brengen mij altijd weer tot ontroering en laten me met een feel good gevoel achter.

Het bekijken van tekeningen zonder tekst vergt een bepaalde concentratie en rust. Ik dwing mijzelf dan ook bij deze verzameling tekeningen naar details te speuren. Dit levert mij dan mooie ervaringen op bij het ontdekken van bijvoorbeeld een weggerolde schroef. Fijn om te kunnen genieten van zoiets schijnbaar eenvoudigs.

Geef mji maar Amsterdam - Ype Driessen

Voor Ype Driessen zijn fotostripuitgaves een afwijkend formaat. Niet alleen is het met een harde kaft maar ook is de afmeting niet aangepast aan 2x2 foto's waardoor het een langwerpig liggend boekje wordt maar is het juist een langwerpig rechtopstaand formaat geworden.

Ik was heel verrast bij het openslaan van het boek door het te worden verwelkomd op de binnenkant van de kaft door een hele reeks foto's die netjes op een rijtje staan en allerlei voorwerpen laten zien. Verderop blijken dit alle voorwerpen (en nog wat extra voor de oplettende kijker) die Ype heeft gebruikt om naast de 2x2 foto's per bladzijde dit als extra plaatje bovenaan de bladzijde erbij te zetten. Op dit extra plaatje is een voorwerp te zien waardoor het onderwerp van de strip op die bladzijde nog eens onderstreept wordt of een knipoog krijgt. En dat werkt als een tierelier. 

En nog een leuke verrassing om op de titelbladzijde een met een echt plakbandje vastgemaakte pasfoto van Ype aan te treffen. Al met al ben ik dan ook onder de indruk van dit ontwerp.

De fotostrips zelf zijn zoals ik van Ype Driessen gewend ben van hoge kwaliteit waarbij hij geen enkele moeite heeft om zichzelf en zijn vrienden op de hak te nemen. In dit gedeelte van zijn leven verhuist hij van Utrecht naar Amsterdam en als inwoner van Amsterdam is daar veel in te herkennen. En zoals mensen in elkaar zitten, is herkennen extra leuk.

Discworld #39 Snuff - Terry Pratchett

Inmiddels alweer het 39ste Discworld-boek en ik weet niet of het nu ligt aan dat ik de laatste weken veel moeite heb met lezen of dat het voor mij een beetje genoeg is geweest met deze wereld van Terry Pratchett maar ik heb zeker niet zo genoten van dit boek als voorgaande Discworld-boeken.

In dit deel staat commandant Sam Vimes centraal die met zijn vrouw verplicht met vakantie gaat. Maar Sam Vimes zou Sam Vimes niet wezen als er ook niet nog wat politiewerk verricht gaat worden en daar is al snel aanleiding toe. Zoals gebruikelijk tuimelen de verschillende gebeurtenissen over elkaar heen om op het einde in een kokende massa tot een goed einde te komen.

Terry Pratchett verwerkt nogal eens wat maatschappijkritiek in zijn boeken en in dit deel ligt het er wel heel dik bovenop dat de wanpraktijken van slavernij onder de loep wordt genomen. Dit doet hij door middel kobolds die in grote getale als dingen worden behandeld, verkocht en aan het werk gezet tot ze er dood bij neervallen. Op zich heel scherp beschreven maar het staat in schril contrast met alle malligheid die er verder plaatsvindt. Op een of andere manier beet dit elkaar in mijn beleving.