Doorgaan naar hoofdcontent

#50books - 2015.12 Nieuw, nieuw, nieuw

In deze derde jaargang van #50books is het de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel die de vragen stelt.
En de twaalfde vraag is:

Wat is het oudste boek in jouw verzameling?


Met een blik langs mijn boekenkasten en een kleine graaftocht in mijn geheugen, kom ik al snel tot de conclusie dat er bij ons weinig oud papier aanwezig is. 

Van onze studies hebben we onze eigen scripties bewaard maar verder is er nog weinig van het studiemateriaal terug te vinden.
We zijn meegegaan met de tijd en als we iets willen weten dan zoeken we het op via internet of kopen een actueel boek over het onderwerp.

Nu we zelf ouder en wat vermogender zijn, doen we ook niet zo moeilijk over een boek wegdoen. Als we er spijt van krijgen kopen we een nieuw exemplaar.

Er zijn zelfs boeken de deur uitgegaan omdat ze zo stoffig en vies waren door de jaren in studentenkamers en het vele roken om vervolgens nadat we gestopt zijn met roken in een heel schone, nieuwe versie terug te keren.

Hier en daar staat nog wel een uit elkaar vallend kinderboek maar echt oud zijn die niet te noemen.

Nu heb ik een aantal jaren geleden oude Bosatlassen van een vriendin gekregen die er niets mee deed en mij leek het wel grappig om daar eens in te kijken. Nooit gedaan natuurlijk. Deze blijken van 1916 te zijn.

Tot mijn verbazing trok mijn man een nog ouder boekje uit de kast. Leerboek der Kosmografie, jawel, mét vraagstukken. Geen idee waarom dit boek de weggooiwoede heeft overleefd maar daar is ie dan. Een boek uit 1915. Of we er ooit nog in gaan kijken, is de vraag. Grotere kans dat het in een vlaag van wat-kan-er-nog-meer-weg in de papierbak verdwijnt. 


Het zal inmiddels duidelijk zijn dat oude boeken bij ons geen must is, eerder het tegenovergestelde. Nu ik er weer in een paar gesnuffeld heb, voel ik alweer het stof kriebelen en mijn neus jeuken.
Oude teksten hebben zeker mijn belangstelling maar voor mij hoeft dat niet op oud papier.  

Reacties

Populaire posts van deze blog

Liefde in Beeld - Margreet de Heer

Margreet de Heer, vanaf oktober 2017 voor drie jaar Stripmaker des Vaderlands en ik had nog niet eens van haar gehoord. Schandalig! Ik maakte kennis met haar door de tweewekelijkse podcast van het Stripjournaal waarin zij inmiddels een vaste gast is geworden. Haar onaflaatbare enthousiasme voor strips werkte op mij zo aanstekelijk dat ik nieuwsgierig werd naar wat zij zelf heeft gemaakt. En daarmee schafte ik Liefde in Beeld aan. Dit boek heeft mij zeer aangenaam verrast. Want in plaats van een verhalende strip is dit een boek waarin Margreet de Heer over allerlei aspecten van de liefde filosofeert en daarbij ook haar eigen ervaringen gebruikt ter illustratie. En dan natuurlijk niet alleen in woord maar vooral ook in beeld. De tekeningen kwamen eerst eenvoudig op mij over maar hoe meer ik er van zag, hoe meer ik doorkreeg hoe door wat subtiele kleurverschillen er heel veel diepte in de plaatjes zitten.  Enkele onderwerpen die in dit boek langskomen zijn zeven soorten liefde, seks, de

Julian - Fleur Pierets

Op de voorkant staat 'Fleur en Julian gingen trouwen in de 22 landen waar het homohuwelijk was toegestaan. Julian stierf na het vierde jawoord'. En dat is precies waar dit boek over gaat. Na een korte samenvatting van amper twee bladzijden over hun relatie, beschrijft Fleur Pierets hoe haar geliefde, Julian, in haar armen sterft. Niks sentimenteels maar rauwe rouw volgt. Rouw die volledig invoelbaar is en het nog eens extra pijnlijk maakt bij het lezen over hoe gelukkig deze twee met elkaar zijn geweest. De grote lijn van het verhaal is van de ontmoeting met de liefde op het eerste gezicht tot het sterven van Julian tot de tijd die daarop volgt waarin Fleur rouwt. Fleur Pierets springt moeiteloos door de tijd heen-en-weer en als lezer kan ik net zo makkelijk meespringen. Er is nooit een moment dat ik me afvraag wanneer iets zich afspeelt in de tijd. Het is zoals een rouwende voortdurend in het verleden schiet en daarmee telkens op een ander punt uitkomt.  Het lezen over hun lie

Clarkesworld Magazine Issue 163 April 2020

In dit aprilnummer van Clarkesworld Magazine staan zes korte verhalen, twee interviews en twee non fictie artikelen. Met bijdragen uit Amerika, Botswana, China en het Verenigd Koningkrijk. Sameem Siddiqui beschrijft in AirBody een best voor de hand liggend idee namelijk dat anderen je lichaam kunnen overnemen tegen betaling. Op een zeer charmante manier laat de schrijver je mee beleven hoe dat is voor de persoon die zijn lichaam verhuurt en alleen passief kan toekijken. Én tegelijkertijd krijg je een interessant liefdesverhaal voorgeschoteld. Het liet mij nadenken over wat de mogelijkheden allemaal zijn als je eens iemands lichaam kunt huren. Het lijkt mij bijvoorbeeld heerlijk om in een pijnvrij, überfit lijf te zitten en dan een halve marathon door de bossen te gaan rennen. Of...of... In de The ThoughtBox geschreven door Motswaanse Tlotlo Tsamaase komen de twijfels van een vrouw over haar relatie aan bod. Vooral als de man besluit een GedachtenDoos te gaan gebruiken zoda