Clarkesworld Magazine Issue 211 April 2024

Het aprilnummer van Clarkesworld Magazine bevat zeven korte science fiction/fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen.

In The Lark Ascending geschreven door de Griekse Eleanna Castroianni wordt het verhaal helder verteld vanuit het perspectief van een Kunstmatige Intelligentie. Nadat de vader door het onderdrukkende regime is opgepakt, proberen ze alles bij de KI te wissen dat met deze man te maken heeft. De KI ziet echter in de zoon de vader terug en ervaart dat niemand helemaal te wissen is. Een sterke gedachte.

Tia Tashiro schreef het lieve An Intergalactic Smuggler's Guide to Homecoming. Dit gaat over een tweeling die ieder hun eigen weg gaan. Een wordt een smokkelaar en raakt verbitterd tot er buitenaardse wezens haar hulp nodig hebben en er bij haar een snaar geraakt wordt. Dit brengt haar weer terug bij haar zus. Dit klinkt zoetsappig en toch is het dat niet. Knap.

Rich Larson uit Niger weet een slim gecomponeerd verhaal neer te zetten in The Indomitable Captain Holli. In deze novelle wordt eerst de situatie vanuit drie perspectieven weergegeven. En net op het moment dat ik dacht, hé, waar gaat dit nou eigenlijk over? kwam er een beetje meer informatie waardoor ik als lezer weer grip kreeg op het verhaal.
Er zitten allemaal bekende elementen in zoals KI en de mens die tegenover elkaar zijn komen te staan, twee menselijke facties die tegenover elkaar zijn komen te staan, een derde partij die de status quo doorbreekt en het streven naar genetische perfectie. Door de manier van vertellen blijft het spannend en interessant.

De Chinese Shen Dacheng heeft mij met The Rambler (vertaald door Cara Healey) het meest laten genieten in dit nummer. Het gaat over een voetgangersbrug die op een dag besluit te gaan wandelen. Eerst nog met voorzichtige stappen maar geleidelijk aan met ferme passen en speelse hupsjes waarbij het spelen ontdekt. Een stel vuilnismannen hebben de opdracht om deze voetgangersbrug op te ruimen.
Zo fantastisch om de ontwikkelingen van deze voetgangersbrug te volgen, ik werd er helemaal blij van. Even uit de dagelijkse gang van zaken.

Occurrence at O1339 is een klassiek raadselverhaal met als inzet uitroeiing van de gehele mensheid en alles waar het ooit mee in aanraking is geweest dus ook zelfbewuste KI's. Het is zo'n KI die door een buitenaardse entiteit voor het raadsel wordt gezet. Het krijgt tien maal de kans om een vraag te stellen. Hierbij komen allerlei filosofische overwegingen bij kijken zoals hoe definieer je zelfbewustzijn? Heel erg leuk gedaan. Het is geschreven door Kelly Jennings.

Mirror: The Mountain - Emma Rios & Hwei Lim

Deze strip ben ik drie keer opnieuw begonnen omdat ik steeds de draad kwijtraakte. De derde keer noteerde ik de namen en maakte ik kleine aantekeningen om meer grip te krijgen op het verhaal. Nu weet ik niet of het aan mijn verslechterde concentratievermogen ligt of dat het verhaal inderdaad zo onduidelijk is weergegeven. Voor mij werkte het voortdurend heen-en-weer springen in de tijd extra verwarrend. Om maar een voorbeeld te geven op een gegeven moment dacht ik dat een bepaald personage dood was terwijl deze later een eind aan zijn leven maakte.

De tekeningen, hoofdzakelijk aquarel met Oost-Indische inkt, geven een droomachtige sfeer. Alleen herkende ik de personages niet in de verschillende tijden en kwam dit pas als iemand bij de naam genoemd werd. Ook komen de tekeningen slordig over waardoor het zelfs lelijk werd in mijn ogen als ik er beter naar ging kijken.

Op het einde kwamen nog enkele korte verhaaltjes uit hetzelfde universum, best grappig. Gevolgd door uitleg over elk personage. En eerlijk gezegd was dat het moment dat bij mij eindelijk het kwartje viel waar deze strip over ging. Namelijk een magiër-wetenschapper die een deel van een asteroïde heeft geterravormd dat als bijwerking had dat dieren bewustzijn kregen en de oorlog die hieruit voortkwam.
Op zich een prima idee maar de uitwerking werkt duidelijk niet voor mij.

Eerst zien - Ellen Deckwitz

Net zoals Een prachtige dag vol nieuwe mogelijkheden van Hanna Bervoets, is deze novelle in het kader van Schrijvers zien wat wij niet zien door de OBA (openbare bibliotheek Amsterdam) voor de leesclub makkelijk te bemachtigen gemaakt via hun website https://www.oba.nl/schrijverszienwatwijnietzien.html#leesclub.
De novelle van Hanna Bervoets was mij goed bevallen en ik was benieuwd wat Ellen Deckwitz die ik alleen ken van promotie van poëzie lezen en de podcast BoekenFM, ervan zou gaan maken. En dat is zeker niet tegen gevallen.

Een man probeert zijn leven te leiden terwijl hij zwaar slaaptekort heeft door een dochter die 's nachts monsters ziet en niet doorslaapt. Bij onderzoek naar wat de systemen registreren en wat hij zelf met zijn eigen ogen ziet, ontdekt hij samen met een fanatieke medeonderzoeker dat er grote discrepanties zijn. Belangen, politiek, misbruik van vergaande digitalisering worden langzaam ontrafeld terwijl het persoonlijke leed van de hoofdpersoon er natuurlijk doorheen gewezen zit. Het liet me weer eens stilstaan bij hoe we ons overgeven aan onze gedigitaliseerde maatschappij en hoeveel verborgen motieven er achter deze systemen zitten. Interessant geschreven.

Er is een maar en dat is dat ik het einde aan het begin van het boek al voorspeld had. Dat is dan even zo'n teleurstelling. Snel weer vergeten want de rest was zeker de moeite waard.

Een prachtige dag vol nieuwe mogelijkheden - Hanna Bervoets

Het lezen wil nog niet van harte dus toen de gelegenheid zich voordeed dat ik een novelle van Hanna Bervoets zomaar gratis kon bemachtigen, liet ik die kans niet liggen. Namelijk in het kader van Schrijvers zien wat wij niet zien, heeft de OBA (openbare bibliotheek Amsterdam) voor de leesclub twee novelles makkelijk te bemachtigen gemaakt via hun website https://www.oba.nl/schrijverszienwatwijnietzien.html#leesclub.

Omdat het te warm was op mijn balkon trok ik er met een klapstoeltje op uit naar het dichts bijgelegen parkje en heb daar half in de zon, half in de schaduw met een licht verkoelend briesje de novelle gelezen.

Zonder dat het vervelend was, kostte het me even een paar bladzijden voordat ik begreep dat de ik-persoon met een kunstmatige intelligentie in gesprek was. Hanna Bervoets schrijft altijd helder en voor mijn vage brein is dat heel plezierig. Het verhaal ontrolt zich dan verder ook als vanzelf. 

En toch op het einde liet het verhaal me nog even achter met vragen over of het nu ging over de gevaren van kunstmatige intelligentie of algoritmes zoals men vaak zegt, of dat het ging over het reageren op het schuldgevoel bij de moeder over de zelfdoding van haar kind? Of...wellicht alle twee.

Heel mooi om die twee met elkaar verweven te zien in een novelle.

Clarkesworld Magazine Issue 210 March 2024

In dit maartnummer van Clarkesworld Magazine acht korte science fiction en fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen waarvan een de uitslag is van de beste verhalen en illustraties van Clarkesworld Magazine 2023. Dit keer is mijn favoriete illustratie The pirates on the beach gemaakt door Dofresh nummer 1 geworden. Het gebeurt niet vaak dat mijn favorieten gekozen worden. Bij de beste novelle zat er dan ook niets van mijn gading tussen maar bij de korte verhalen had ik ook 2 van 3 in mijn top 3 staan. Wat dit zegt, geen idee maar ik vind het leuk om uit elk nummer een favoriet te kiezen en dat te bewaren voor deze jaarlijkse wedstrijd. Zo blijven de verhalen ook wat langer bij me leven en is het minder hapsnap.

Tijdens het lezen van dit nummer waar ik idioot lang over gedaan heb, had ik veel problemen met me te kunnen concentreren op tekst. Dit zal er dan ook wel voor gezorgd hebben dat ik er veel minder van begrepen heb wat ik erg jammer vind maar het is even niet anders.

Het nummer opent met Hello! Hello! Hello! geschreven door Fiona Jones. Een schattig klein verhaaltje waarbij buitenaardse wezens de mens ontdekken. Een verhaal als dit laat zien dat het allemaal niet ingewikkeld, groots of veel moet zijn om indruk achter te laten. En dat een feel good verhaal op zijn tijd ook echt goed kan doen.

De Cubaanse Malena Salazar Maciá schreef Geminoid waarin er van elk mens een tweeling IA wordt gemaakt zodat als er lichamelijk iets mis gaat er onderdelen voor het grijpen liggen. IA's worden echter zeer gewantrouwd terwijl ze niet kunnen liegen. Het verhaal heeft een erg leuk einde en voelt heerlijk SF-erig.

In a Better Place: Virtual Reality Farming and Science Fiction van de hand van Samantha Hind schrijft zij over boeren die hun vee VR-brillen geven zodat zij zich in een sappig weiland voelen terwijl ze in een propvolle stal staan. In dit artikel wordt uit de doeken gedaan wat er mis is aan dat mensen proberen hun schuldgevoel op deze manier kwijt raken.

Bij wijze van leven - Hedda Martens

Zoiets als dit heb ik nog nooit gelezen. Miniaturen. Impressies van een tot hooguit vier bladzijden maar meestal niet meer dan twee. Impressies van het dagelijks leven vanuit het perspectief van allerlei soorten mensen.

In het begin wist ik niet hoe dit te lezen. Het was al voorbij voor ik er ook maar in had kunnen komen. Maar op een gegeven moment wist het me te pakken. De beschrijvingen van de gebeurtenis, de reflectie daarop is zo uit het leven gegrepen dat het lijkt alsof ik deze mensen ken. Dat ze in mijn vriendenkring zitten of collega's zijn.

Een meer menselijk boek dan dit ken ik niet.

Clarkesworld Magazine Issue 209 February 2024

In het februarinummer van Clarkesworld Magazine staan acht science fiction en fantasy verhalen en vier non-fictie artikelen. De voorkant heeft weer een sfeervolle illustratie dit keer van de hand van Pablo Munoz Gomez en heeft als titel Harvester.

De Engelse Zohar Jacobs brengt met The Enceladus South Pole Base Named after V.I. Lenin een interessant thema naar voren. Russische kolonisten hebben zich gevestigd op een maan van Saturnus waar religie  niet is toegestaan. Maar met het verstrijken van de tijd bekeren steeds meer kosmonauten naar een of ander geloof.
Zelf geloof ik dat religie de mens afhankelijk, dommig en oorlogzuchtig maakt. Maar gezien zoveel mensen zich vastklampen aan een of ander idee is het iets dat velen nodig denken te hebben. Mooi verwoord in dit verhaal.

The Peregrine Falcon Flies West heeft mij zeer verrast. Het door Yang Wanqing geschreven en door Jay Zhang vertaald verhaalt over buitenaardse wezens die de zon van de aarde afschermen waardoor het opwarmingsprobleem wordt gestopt. Dat is vreugdevol tot het punt dat de aarde blijft afkoelen en de mensheid naarstig op zoek gaat om met de buitenaardsen te communiceren. En dan komt de geweldige ontknoping dat de buitensaardsen met de vogels praten in plaats met de mens. Briljant dat de mens nu eens niet het middelpunt is van buitenaardse aandacht.

Een gewetensvraag stelt Isabel J. Kim in haar verhaal Why Don't We Just Kill the Kid In the Omelas Hole. Door een kind in een gat te stoppen die het leed van de mensen op zich neemt, kunnen de stedelingen in paradijs wonen. Door het kind te doden komt de ellende op de loer te liggen. Wat doe je? Offer je een kind zodat de rest gelukkig kan zijn of draag je met zijn allen je eigen leed? 

En tot slot een leuk klein verhaaltje over een robot die zich alleen op een planeet bevindt. Meghan Feldman laat in Lonely Ghosts de robot zich afvragen of het alles wat het waarneemt echt is of komt door een defect. Een vraag die volgens mij ook goed is voor de mens om regelmatig te stellen.