Boeddha deel 6: Ananda - Osama Tezuka

Een nieuw deel en dan ook een heel nieuw personage, Ananda genaamd. Zoals de titel van het boek al doet vermoeden gaat het meer over dit figuur dan over de net verlichte Boeddha. Toch was ik wel een beetje teleurgesteld dat het behoorlijk lang duurde voordat Boeddha zelf weer in beeld kwam.
Aan de andere kant is het verhaal van Ananda die van baby af aan beschermd wordt door een demon die Boeddha haat wel weer zo levendig en vol humor en wijsheden neergezet dat die teleurstelling daarmee ruimschoots verzacht wordt. De sprekende tekeningen en onverwachte wendingen waren wederom subliem en ik zou wat dat betreft iedereen willen oproepen om toch zeker deze hele manga-reeks te lezen.

Wat me in dit deel expliciet opviel is dat er een aantal grappen in zaten die alleen voor Nederlandstalige te snappen zijn. Zoals de vader van Ananda die op een gegeven moment roept dat als iemand ruzie met hem wil zoeken daar nog een hele kluif aan zal hebben. Vervolgens valt er een kluif uit de lucht op zijn hoofd. Ik heb geen idee wat daar voor Japanse tekst gestaan zal hebben maar dat dit toeval is, lijkt me sterk.
Hoge mate van humor is een affiche aan een muur waar een groep mensen voor de tekst staan te lezen. Een daarvan roept "Ik kan geen Nederlands lezen!' Dan word ik zeer nieuwsgierig naar de betrokkenheid van de meester zelf bij deze vertalingen.

De verlichte Boeddha heeft in dit deel heel wat zieltjes gewonnen of hij dat wil of niet. Nog twee delen te gaan en ik heb er alle vertrouwen in dat de enorme hoge kwaliteit van deze manga daarin voortgezet wordt.

The Lionwolf Trilogy Book One: Cast a Bright Shadow - Tanith Lee

Een collega van mij die nog nooit fantasy had gelezen, was in dit boek bezig. Mijn opmerking dat ik nog nooit iets van Tanith Lee had gelezen, was voor haar de trigger het boek aan me uit te lenen nadat zij het uit had. Enkele weken later kwam ze het boek brengen en zei nu wel bij te moeten komen van wat ze daarin gelezen had. Als doorgewinterde fantasylezer dacht ik dat het voor mij niet zo uit zou maken, maar dat pakte toch een beetje anders uit.

Op internet wordt Tanith Lee haar schrijfstijl omschreven als dark fantasy. Het kan mij vaak niet donker genoeg zijn dus dat leek me wel wat. Alleen wat Tanith Lee schrijft, of tenminste in dit eerste deel van drie, is van een geheel nieuwe donkerte voor mij. Een groot deel van de tijd vroeg ik mij af waarom de personages nu deden wat ze aan het doen waren. Het leek wel alsof men er met zijn allen maar op los leefden en  zonder enig doel door de tijd werden meegesleept. Eigenlijk zoals wij ons leven doorbrengen maar dan in een andere setting. Van een fantasyboek verwacht ik een reis, een doel, iets wat opgelost of bevrijd wil worden.
In dit boek waren er alleen af en toe momenten dat er een kwartje op zijn plaats viel en me duidelijk werd waarom ik al het voorgaande had gelezen. Daarna kwam echter weer hetzelfde gevoel van alleen maar doorgaan. Dat er slechts een personage en eigenlijk pas in een latere fase in het boek, interessant is, werkt ook niet zo mee.

Dat klinkt wellicht vermoeiend en ik werd er dan ook wel eens wat moedeloos van maar ik werd voldoende door het verhaal gegrepen om verder te willen lezen. De schrijfstijl is verder eenvoudig genoeg waardoor dit geen extra inspanning kost.
En dan is daar die donkerte, die nieuwe donkerte veroorzaakt door zowel het ruwe leven van oorlogszuchtige stammen op een letterlijk ijzige wereld als door de daar doorheen geweven magische en geestenwereld. Er is weinig warmte in het boek en er lijkt ook niemand (dood of ondood) werkelijk naar te verlangen. Wel is er lust in de verschillende vormen als seksueel en macht. Er is eer en sterven voor je leider maar meer uit omdat men dat nu eenmaal zo doet dan dat men werkelijk respect heeft voor deze leider. 
Dit is allemaal niet zo gek als je bedenkt dat de regerende goden ook de liefde niet lijken te kennen en alleen uit zijn op wat wij primitieve lusten zouden noemen. Hierdoor lijkt het verhaal niet erg de diepte in te kunnen komen.

Toch heb ik deel 2 en 3 besteld omdat ik te nieuwsgierig ben hoe het verder zal gaan. De onverwachte wendingen en oppoppende motieven zijn daar prikkelend genoeg voor. Alleen mensen waarvoor de leestijd kostbaar is, zou ik deze reeks (na het lezen van 1 deel) niet aanbevelen.

#50books - 2014.13 De plek(ken)

Elke week een nieuwe boekenvraag in het kader van #50books dit jaar verzorgd door DrsPee. De dertiende vraag is

Hebben verschillende boeken bij jou verschillende plekken of hebben al je boeken één vaste plek?

De gelezen boeken komen bij mij op een vaste plek in de juiste categorie (alhoewel bij het verplaatsen van boekenkasten vorige week dat ook weer wat meer op losse schroeven is komen te staan).

De nog niet gelezen boeken staan voor ze ter hand worden genomen op een van twee ongelezenboekenplankjes.

De boeken/tijdschriften die ik aan het lezen ben, hebben eigenlijk tot voor kort altijd naast mijn bed gelegen. Daar liggen nu nog wel de tijdschriften en de op dit moment niet gebruikte e-reader plus nog wat woordenboeken en natuurlijk de Doctor Who Bijbel.

Na wat geschuif met meubels vorige week heb ik een nieuwe leesplek. Mijn ogen genieten meer van daglicht en daarom staat de bank nu pal onder het raam voor optimaal lichtgebruik. 

Bij mij werkt het ook vaak goed voor de concentratie om op verschillende plekken in verschillende houdingen te lezen. 

En dan nu krukje erbij met de boeken waarin ik op dit moment bezig ben en lezen maar!

#50Books - 2014.12 Wederom het hutje

Elke week een nieuwe boekenvraag in het kader van #50books dit jaar verzorgd door DrsPee. De twaalfde vraag is

Heb je wel eens het huis van een schrijver bezocht en heeft dit je leesgedrag ten aanzien van die schrijver veranderd?

 

Vorig jaar stelde Petepel een heel andere vraag, namelijk Welk boek heeft jou verliefd doen worden op een stad of land? en toch is nu het antwoord zo'n beetje hetzelfde. 

Zie voor het hele avontuur het antwoord op Petepel zijn vraag.

Mijn leesgedrag heeft het nooit beïnvloed omdat ik nooit iets van Heidegger heb gelezen en denk dat ook nooit zelf te gaan doen omdat het boven mijn pet gaat. Wel word ik bij tijd en wijle voorgelezen uit zijn werk of krijg ik tijdens het diner een verhandeling over wat mijn geliefde denkt dat Heidegger bedoeld zou kunnen hebben.

Zo maakt alles bij elkaar dat Heidegger een speciale plek in mijn leven heeft gekregen.

Why Grizzly Bears Should Wear Underpants - The Oatmeal

Zoals dat gaat met internet struikelde ik op een dag over de website http://theoatmeal.com/ en ben daar sindsdien blijven plakken.
Omdat ik graag auteurs waarvan ik geniet mijn enthousiasme wil laten blijken heb ik het boek Why Grizzly Bears Should Wear Underpants gekocht. De komische schetsen van het-alledaagse-maar-toch-ook-weer-niet in boekvorm. Ik had geen idee of het ook nog leuk zou zijn om het anders dan vanaf het scherm te lezen en dan ook nog een boek vol met deze humor.

Nou ik heb mijzelf moeten inhouden om niet alles achter elkaar weg te lezen. Het boek is van zeer hoge kwaliteit met dik papier en prachtige kleurendruk. Zoals op de website ziet het er in boekvorm ook schitterend uit met pagina's die tot en met de randen toe vol kleur zijn. De grappen zijn inhoudelijk interessant en de tekeningen versterken nog eens wat The Oatmeal ons wil laten inzien. Dit alles ook nog eens met een vette knipoog.

Mijn ervaring met webstrips in boekvorm is niet altijd positief geweest. Bij dit boek kan ik zeggen, ja, dit is de moeite waard om te drukken.

Chobits Volume 4 of 8 - CLAMP

In dit vierde deel van deze reeks is er qua tekenstijl niets verrassends meer. De verschillen in stijl tussen het verhaal zelf en het verhaal in het verhaal (dat verteld wordt door middel van een boekenreeks die Chi graag leest) voelen vertrouwd aan.

Spannend ditmaal is de zoektocht van Hideki naar Chi, zijn persocom, die plotseling van de aardbodem verdwenen lijkt te zijn. Daarbij ervaart hij hoe diep hij om haar is gaan geven en komt de vraag aan bod in hoeverre je als mens van een persocom (een robot in de ideale vorm) kunt houden. Dit doet mij dan gelijk denken aan de rechten van Data en de Doctor in de Star Trek series. Alleen nu is het bekeken vanuit de mens en of het wel maatschappelijk aanvaard is dat men met zijn favoriete persocom trouwt bijvoorbeeld.

Naast dit persoonlijk onderzoekt wordt er nog een heel klein tipje van de sluier opgetild over wat Chi nu eigenlijk is.

In de vorige delen zat naar mijn beleving meer vaart en meer beweging. Omdat het een deel in een reeks van acht is, is het verder wel prima. De humor is uitstekend en het verhaal blijft wel boeien.

Star Trek Terok Nor: Dawn of the Eagles - S.D. Perry & Britta Dennison

Star Trek: Terok Nor is een serie van drie boeken gebaseerd op de televisieserie Deep Space Nine (DS9) en speelt zich af voor de tijd van wat we op televisie hebben kunnen zien.
Dawn of the Eagles is het derde deel in deze serie. Iets wat ik nu pas weet nadat ik het boek gelezen heb. Wanneer je bekend bent met de televisieserie is het in mijn beleving niet noodzakelijk om de eerste twee delen ook te lezen om de gebeurtenissen te kunnen volgen. Als je helemaal niet bekend bent met de Star Trek wereld dan kan ik niet inschatten of het ook nog zo interessant is, daar heb ik te veel kennis al voor.

Het boek verhaalt over de laatste jaren van de Cardassiaanse overheersing op Bajor. En ik vond het een feest van herkenning. Er komen heel wat bekende personages uit  DS9 in voor en telkens als zij genoemd werden zoals bijvoorbeeld Gul Dukat, Kai Opaka en Odo, kwam er een golf van herinneringen van hun avonturen voorbij. Het is ook ontzettend leuk om te lezen met de kennis hoe het later met hen zal gaan in het achterhoofd. Het grappige is dat je nu als lezer je meer weet dan de personages zelf. En tegelijkertijd krijg je als lezer meer achtergrondinformatie over hoe bepaalde dingen gekomen zijn zoals ze later zijn. Zoals bijvoorbeeld hoe Odo op Terok Nor (later DS9) terecht is gekomen als security officer. Dit is slecht een voorbeeldje maar het barst van dit soort extra informatie.

Voor de Deep Space Nine liefhebber absoluut een must om te lezen. Voor Star Trek nitwit zou ik dit afraden en eerst verplicht alle Star Trek series laten bekijken (iets dat voor iedereen eigenlijk wel goed zou zijn).