Doorgaan naar hoofdcontent

#50books - 45 Onbewuste laagjes


#50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De vijfenveertigste vraag is: Waarom zou een roman zich onmiddellijk voor ons moeten ontsluiten?
Wat mij betreft is er geen enkel moeten als het een roman betreft. Er is überhaupt weinig moeten in het leven maar dat is een ander verhaal.
Voor mij geldt dat als een boek zich onmiddellijk helemaal prijsgeeft, ik de hele leeservaring al vergeten ben nog voordat ik het boek voor het laatst heb dichtgeslagen. Het lezen zelf heeft de bevrediging gegeven en dat is op zijn tijd ook mooi.
Maar als ik de laatste regel heb gelezen en er van alles blijft kraken en piepen in mijn hoofd, zo stilletjes op de achtergrond, dan is dat ook niet verkeerd. Er kan wel eens de onmiddellijk zin om gelijk weer van voor af aan in mij opkomen, een neiging waar ik nog maar een keer in mijn leven aan toegegeven heb maar dat kwam door iets anders. Ook al een ander verhaal.
Het is heerlijk als een roman bij elke herlezing een laagje extra prijsgeeft. Alleen dan komt de grens van mijn eigen intellectuele vermogen en blijkt dat ik niet verder dan een aantal laagjes kom maar lang niet allemaal.
Niet erg. Onbewust werken die laagjes wel door. En dat is ook wat ik bij veel boeken ervaar, boeken van zeer verschillende genres. De verhalen raken altijd ook op een onbewust niveau en daar vindt het weer zijn eigen weg.
Of een roman zich onmiddellijk ontsluit ligt voor een groot deel aan de lezer, het vermogen, de ervaringen, de wil om iets te begrijpen of in een bepaalde context te plaatsen. Dus wat de roman doet, is aan de lezer. De roman is simpelweg en moet niets.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Liefde in Beeld - Margreet de Heer

Margreet de Heer, vanaf oktober 2017 voor drie jaar Stripmaker des Vaderlands en ik had nog niet eens van haar gehoord. Schandalig! Ik maakte kennis met haar door de tweewekelijkse podcast van het Stripjournaal waarin zij inmiddels een vaste gast is geworden. Haar onaflaatbare enthousiasme voor strips werkte op mij zo aanstekelijk dat ik nieuwsgierig werd naar wat zij zelf heeft gemaakt. En daarmee schafte ik Liefde in Beeld aan. Dit boek heeft mij zeer aangenaam verrast. Want in plaats van een verhalende strip is dit een boek waarin Margreet de Heer over allerlei aspecten van de liefde filosofeert en daarbij ook haar eigen ervaringen gebruikt ter illustratie. En dan natuurlijk niet alleen in woord maar vooral ook in beeld. De tekeningen kwamen eerst eenvoudig op mij over maar hoe meer ik er van zag, hoe meer ik doorkreeg hoe door wat subtiele kleurverschillen er heel veel diepte in de plaatjes zitten.  Enkele onderwerpen die in dit boek langskomen zijn zeven soorten liefde, seks, de

Julian - Fleur Pierets

Op de voorkant staat 'Fleur en Julian gingen trouwen in de 22 landen waar het homohuwelijk was toegestaan. Julian stierf na het vierde jawoord'. En dat is precies waar dit boek over gaat. Na een korte samenvatting van amper twee bladzijden over hun relatie, beschrijft Fleur Pierets hoe haar geliefde, Julian, in haar armen sterft. Niks sentimenteels maar rauwe rouw volgt. Rouw die volledig invoelbaar is en het nog eens extra pijnlijk maakt bij het lezen over hoe gelukkig deze twee met elkaar zijn geweest. De grote lijn van het verhaal is van de ontmoeting met de liefde op het eerste gezicht tot het sterven van Julian tot de tijd die daarop volgt waarin Fleur rouwt. Fleur Pierets springt moeiteloos door de tijd heen-en-weer en als lezer kan ik net zo makkelijk meespringen. Er is nooit een moment dat ik me afvraag wanneer iets zich afspeelt in de tijd. Het is zoals een rouwende voortdurend in het verleden schiet en daarmee telkens op een ander punt uitkomt.  Het lezen over hun lie

Clarkesworld Magazine Issue 163 April 2020

In dit aprilnummer van Clarkesworld Magazine staan zes korte verhalen, twee interviews en twee non fictie artikelen. Met bijdragen uit Amerika, Botswana, China en het Verenigd Koningkrijk. Sameem Siddiqui beschrijft in AirBody een best voor de hand liggend idee namelijk dat anderen je lichaam kunnen overnemen tegen betaling. Op een zeer charmante manier laat de schrijver je mee beleven hoe dat is voor de persoon die zijn lichaam verhuurt en alleen passief kan toekijken. Én tegelijkertijd krijg je een interessant liefdesverhaal voorgeschoteld. Het liet mij nadenken over wat de mogelijkheden allemaal zijn als je eens iemands lichaam kunt huren. Het lijkt mij bijvoorbeeld heerlijk om in een pijnvrij, überfit lijf te zitten en dan een halve marathon door de bossen te gaan rennen. Of...of... In de The ThoughtBox geschreven door Motswaanse Tlotlo Tsamaase komen de twijfels van een vrouw over haar relatie aan bod. Vooral als de man besluit een GedachtenDoos te gaan gebruiken zoda