Ganymedes 18 - samenstelling Paul van Leeuwenkamp & Remco Meisner

Dit SF-jaarboek heb ik in 2018 gekocht en ging er onmiddellijk in lezen. Nederlandse science fiction en dan in korte verhalen, nieuwsgieriger kon je me niet maken. Mijn enthousiasme werd destijds vrij snel de kop ingedrukt. Niet gewend om Nederlandstalige science fiction te lezen, kwam alles bijzonder kinderachtig en bedacht op mij over. Daarnaast waren er de spellingsfouten die mijn haren zo rechtop deden staan dat ik het boek snel op mijn plankje ongelezen boeken heb gezet in de hoop er later nog eens in te beginnen.

Lang bleef de afkeer van dit boek bestaan maar nu zo'n vijf jaar later heb ik een nieuwe poging gewaagd. Dit keer was ik zwaar bevooroordeeld over hoe slecht het zou zijn. In het begin werd mijn ergenisradar nog regelmatig getriggerd maar gaandeweg verdween dit en kwam ik er steeds meer in. Ik wende aan de Nederlandse science fiction woorden die ik in het Engels als zoete koek slik en er zaten verhalen tussen die het amateurisme overstegen. Uiteindelijk werd ik steeds enthousiaster en wel zozeer dat ik meer van deze Ganymedes-reeks wilde weten.

Het eerste jaarboek is uitgegeven door Bruna, daarna één deel door uitgeverij Diram en vanaf 2013 door Stichting Fantastische Vertellingen in haar Rare Boekjes-reeks. Hoe kan ik dit al die jaren gemist hebben? Ik dacht altijd dat er op science fiction gebied in Nederland weinig te beleven was maar daar zit ik gelukkig naast. Via Boekwinkeltjes heb ik het eerste jaarboek verkregen en ben dan ook heel benieuwd hoe in de jaren zeventig er in Nederland geschreven werd.